| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (III 2011) |
267 |
| Strefa numeracyjna |
54 |
| Kod pocztowy |
87-600 |
| Tablice rejestracyjne |
CLI |
| SIMC |
0864812 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Lipno | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu lipnowskiego | |
Wierzbick – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Lipno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 267 mieszkańców. Jest 21. co do wielkości miejscowością gminy Lipno.
Wierzbick był wsią i folwarkiem położonym w powiecie lipnowskim, w gminie Skępe, na terenie parafii Karnkowo, w odległości około 6 wiorst od Lipna. W 1827 roku miejscowość liczyła 17 domów i 182 mieszkańców, natomiast według danych z 1885 roku znajdowało się w niej 10 domów, a liczba ludności wynosiła 208 osób.
Folwark wchodził w skład dóbr Skępe. W 1885 roku obejmował łącznie 743 morgi, w tym 449 mórg gruntów ornych i ogrodów, 108 mórg łąk, 7 mórg pastwisk, 152 morgi lasów oraz 27 mórg nieużytków. Na jego terenie znajdowały się trzy budynki murowane i 13 drewnianych. Grunty należące do miejscowych włościan obejmowały dodatkowo 44 morgi.
Najstarsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XIV wieku. W dokumentach z 1363 roku wymieniony został Dersław z Wierzbicka. W 1434 roku odnotowano natomiast Mikołaja Słupa, kasztelana dobrzyńskiego. W XVI wieku wieś była siedzibą parafii, do której należały również Głodowo, Czarne, Suradowo, Suradówko, Bałdowo i Rzuchowo. W 1564 roku właścicielem wsi był Ezechiel Chełmicki. Z tytułu posiadanych gruntów i działalności mieszkańców uiszczano wówczas podatek w wysokości 4 florenów i 27 groszy. Obejmował on między innymi ośmiu kmieci gospodarujących na całych łanach, czterech zagrodników oraz przedstawicieli zawodów rzemieślniczych: stelmacha, szewca i kowala. W 1789 roku dziedzicem miejscowości był poseł Zieliński, który wysiewał tam 10 korców żyta.
W niewielkiej odległości od wsi znajduje się koliste wzniesienie, uznawane za prawdopodobnie usypane przez człowieka. Na jego powierzchni zachowały się pozostałości fundamentów dawnego kościoła parafialnego. Świątynia była drewniana, zbudowana z modrzewia, i spłonęła w 1700 roku. Według przekazu jej fundatorem był dziedzic Wierzbicka, pełniący urząd sędziego ziemi dobrzyńskiej, który wzniósł kościół w 1379 roku. Jego imię nie zostało odnotowane. Wraz z Mikołajem ze Złotopola pod Lipnem uczestniczył on w rozstrzyganiu sporu o 10 000 złotych polskich pomiędzy królem Władysławem a Iwonem, zwanym Marszałkiem, noszącym przydomek Słup.
Z dawnej świątyni pochodził kamień służący do przechowywania wody święconej, który po odnalezieniu przeniesiono do kruchty kościoła w Karnkowie. Umieszczono na nim odpowiedni napis upamiętniający jego pochodzenie. W 1887 roku mieszkańcy dawnej parafii planowali wznieść nowy kościół w miejscu, w którym znajdowała się wcześniejsza świątynia.
W drugiej połowie XIX wieku we wsi wzniesiono pałac należący do rodziny Zielińskich, wraz z otaczającym go parkiem, tworzący zespół pałacowo-parkowy. Około 1920 roku pałac został przebudowany poprzez dodanie dwukondygnacyjnej fasady. Park założono na terenie niewielkiego wzniesienia. Jego kompozycję uzupełniają aleja jesionowo-lipowa, szpalery grabowe oraz stary drzewostan, w którym występują między innymi lipy, dęby, jesiony i kasztanowce. Na terenie parku znajduje się również niewielki staw, a w jego dalszej części rosną buki i sosny.
Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest zespół pałacowy z lat 1880-1890:
Według GEZ na terenie wsi należą: