Wiktor Wiechaczek

Wiktor Wiechaczek
Oset
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 października 1879
Chebzie, Królestwo Prus, Cesarstwo Niemieckie

Data i miejsce śmierci

3 czerwca 1941
Oranienburg, III Rzesza

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I stopnia
Most na Odrze w Szczepanowicach, wysadzony w ramach akcji „Mosty”, przy udziale Wiktora Wiechaczka.

Wiktor Wiechaczek, ps. „Oset” (ur. 10 października 1879 w Chebziu, zm. 3 czerwca 1941 w Oranienburgu) – polski górnik, działacz niepodległościowy i związkowy, powstaniec śląski, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Józefa i Agnieszki z domu Hok. Po ukończeniu szkoły ludowej pracował najpierw w hucie cynku „Silesia” w Lipinach, później w kopalniach „Paweł” w Chebziu, „Matylda” w Lipinach i KWK Litander w Rudzie Śląskiej. W 1901 został wcielony do wojska pruskiego w garnizonie w Nysie, gdzie służył jako saper do 1903. Po zakończeniu służby wojskowej ponownie pracował w kopalni oraz działał w Zjednoczeniu Zawodowym Polskim. W 1913 wziął udział w strajku w kopalni „Paweł”, za co został zwolniony. Po wyrzuceniu z pracy przeniósł się do Chropaczowa i rozpoczął pracę w tamtejszej kopalni „Schlesien”.

Podczas I wojny światowej, w 1914 wcielono go do armii niemieckiej, walczył na froncie zachodnim. Po wojnie wrócił do Goduli. Był jednym z organizatorów placówki PPS oraz POW w Chropaczowie.

Brał udział we wszystkich trzech powstaniach śląskich. Wraz z Józefem Trojokiem był jednym z przywódców I powstania na terenie Chropaczowa, organizował też wiece w sprawie przyłączenia Śląska do Polski oraz był komendantem POW Górnego Śląska, a także komendantem Straży Gminnej w Chropaczowie. W II powstaniu walczył w szeregach 1 pułku Strzelców Bytomskich.

Od grudnia 1920 działał w Referacie Destrukcji. W trakcie III powstania śląskiego był członkiem Grupy Wawelberga, którą dowodził Tadeusz Puszczyński i dowódcą Podgrupy Destrukcyjnej „Północ”. Jednym z zadań w ramach akcji „Mosty” było wysadzenie w nocy z 2 na 3 maja 1921 mostu na Odrze we wsi Szczepanowice koło Opola. Kapral Wiechaczek odznaczył się przy wysadzeniu mostu, konstruując specjalny zapalnik, który z narażeniem życia zamontował pod mostem. Za postawę wykazaną w czasie tej akcji, w 1922 nadano mu order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy, a udekorował go osobiście Marszałek Józef Piłsudski w Katowicach. Ponadto w 1931 został odznaczony Krzyżem Niepodległości z mieczami.

W okresie międzywojennym mieszkał dalej w Chropaczowie i pracował na tamtejszej kopalni „Śląsk”. Działał w Związku Powstańców Śląskich.

Podczas II wojny światowej, 3 maja 1940 aresztowano go i wysłano do obozu koncentracyjnego w Dachau, później do Sachsenhausen, gdzie zginął.

Był żonaty i miał sześcioro dzieci: Marię (ur. 13 września 1905), Józefa (ur. 1 listopada 1906), Gerharda (ur. 18 listopada 1907), Jadwigę (ur. 27 października 1913), Agnieszkę (ur. 30 grudnia 1914) i Hildegarda (ur. 27 grudnia 1917).

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

Imieniem Wiktora Wiechaczka nazwano ulicę w Świętochłowicach.

Przypisy

  1. ↑ Wtedy Królestwo Prus, od 1959 dzielnica Rudy Śląskiej.
  2. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  3. 1 2 Kolekcja ↓, s. 3.
  4. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 4.
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 4, 6.
  6. ↑ Wiktor Wiechaczek. Swiony.pl Świętochłowice. Portal miejski. [dostęp 2011-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-13)].
  7. ↑ Kolekcja ↓, s. 6, 8.
  8. 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 14 grudnia 1922, s. 909.
  9. 1 2 W źródle błędnie podano "Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami" ustanowiony rok po śmierci Wiktora Wiechaczka, a na jego zdjęciu widoczny jest "Krzyż Niepodległości z Mieczami" z charakterystyczną zawieszką w postaci dwóch skrzyżowanych mieczy umocowanych na ażurowym ornamencie (źródło: Monika Krężel: Medal dla mamy powstańca. Dziennik Zachodni. [dostęp 2010-11-01].)
  10. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  11. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 5.
  12. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  13. ↑ Ul. Wiktora Wiechaczka - Mapa Świętochłowice, plan miasta, ulice w Świętochłowicach - E-turysta [online], mapy.e-turysta.pl [dostęp 2026-09-21].

Bibliografia