Willem Breuker (ur. 4 listopada 1944 w Amsterdamie, zm. 23 lipca 2010 tamże) – holenderski saksofonista, klarnecista, kompozytor i bandlider jazzowy, związany z free jazzem, swobodną improwizacją i teatrem muzycznym. W 1967 wraz z Mishą Mengelbergiem i Hanem Benninkiem założył Instant Composers Pool (ICP) – spółdzielnię muzyków i wytwórnię płytową wspierającą działalność holenderskiej awangardy jazzowej. Od 1974 prowadził Willem Breuker Kollektief, z którym koncertował na całym świecie oraz wykonywał własne kompozycje i realizował projekty teatralne.
Pierwsze lekcje muzyki pobierał na klarnecie, następnie zaczął grać na klarnecie basowym i saksofonach; jako jazzman był samoukiem. W drugiej połowie lat 60. współpracował między innymi z Globe Unity Orchestra Alexandra von Schlippenbacha, zespołami Guntera Hampela i Petera Brötzmanna oraz z Mengelbergiem i Benninkiem. W 1969 i 1970 występował również z New Eternal Rhythm Orchestra Dona Cherry’ego podczas Free Jazz Meeting w Baden-Baden.
W programach Willem Breuker Kollektiefu łączył swobodną improwizację z rozbudowanymi kompozycjami i aranżacjami, wykorzystując elementy muzyki teatralnej, kabaretu, marszów, muzyki filmowej i tańców, a także humor oraz działania sceniczne. W 1974 założył wytwórnię płytową BVHaast, która dokumentowała jego twórczość oraz nagrania innych muzyków jazzowych i awangardowych. Od 1977 organizował w Amsterdamie coroczny festiwal Klap op de Vuurpijl. Skomponował ponad 500 utworów, między innymi dla teatru i filmu oraz na rozmaite składy instrumentalne. W 1998 został kawalerem Orderu Lwa Niderlandzkiego.