| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Premier Wielkiej Brytanii | |
| Okres |
od 16 lipca 1834 |
| Przynależność polityczna | |
| Małżonek | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Premier Wielkiej Brytanii | |
| Okres |
od 18 kwietnia 1835 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister Spraw Wewnętrznych Wielkiej Brytanii | |
| Okres |
od 22 listopada 1830 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Główny sekretarz Irlandii | |
| Okres |
od 29 kwietnia 1827 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Henry William Lamb, zw. Lord Melbourne (ur. 15 marca 1779 w Londynie, zm. 24 listopada 1848 w Welwyn Garden City) – brytyjski arystokrata i polityk konserwtywno-liberalny, członek stronnictwa wigów, w 1827–1828 główny sekretarz Irlandii, w 1830–1834 minister spraw wewnętrznych, w 1834 i 1835–1841 premier, w 1828–1848 wicehrabia Melbourne, mentor i nauczyciel polityki młodej królowej Wiktorii.
Był najstarszym synem Penistona Lamba (1745–1828), wicehrabiego Melbourne, i Elizabeth z Milbanke’ów (1751–1818), córki Ralpha baroneta Milbanke’a (1725–1798). Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Kolegium Trójcy Świętej Uniwersytetu Cambridge. W 1805 poślubił lady Caroline Ponsonby (1785–1828), córkę Fredericka, lorda Bessborough (1758–1844). Małżonkowie mieli syna George’a (1807–1836) i zmarłą w niemowlęctwie córkę (1809). W 1812 lady Caroline nawiązała romans z George’em Byronem (1788–1824), po czym małżonkowie pozostawali w separacji.
W 1806 r. Lamb został wybrany do Izby Gmin w wyborach uzupełniających w okręgu Leominster. Miejsce w parlamencie utracił po wyborach powszechnych w listopadzie 1806 r. W latach 1807–1812 reprezentował okręg wyborczy Portarlington. W 1816 r. uzyskał mandat z okręgu Peterborough. Od 1819 r. był reprezentantem okręgu Hertfordshire. Lamb przegrał wybory 1826 r., ale już w 1827 r. uzyskał mandat w okręgu Newport na wyspie Wight, który wkrótce zamienił na okręg wyborczy Bletchingley. Po śmierci ojca w 1828 r. odziedziczył tytuł 2. wicehrabiego Melbourne i zasiadł w Izbie Lordów.
Pomimo faktu, że był związany ze stronnictwem wigów, Lamb otrzymał w 1827 r. stanowisko Głównego Sekretarza Irlandii w torysowskim rządzie George’a Canninga. Pozostał na tym stanowisku w rządzie Godericha do jego upadku w 1828 r. W 1830 r. został ministrem spraw wewnętrznych w wigowskim rządzie lorda Greya. Po rezygnacji Greya w lipcu 1834 r. Melbourne został kolejnym premierem.
Król Wilhelm IV był przeciwnikiem reformatorskich działań wigowskiego gabinetu i w listopadzie 1834 r. zdymisjonował rząd. Na czele mniejszościowego rządu torysów stanął Robert Peel, jednak przedterminowe wybory w styczniu 1835 r. ponownie zakończyły się zwycięstwem wigów i w kwietniu Peel podał się do dymisji, a Melbourne powrócił na stanowisko. W 1836 r. został oskarżony o romans z Caroline Norton przez jej męża, kiedy odmówił Nortonowi zapłacenia 1400 funtów. Norton nie potrafił jednak udokumentować swoich oskarżeń i Melbourne wyszedł ze sprawy obronną ręką.
W okresie urzędowania Melbourne nastąpiła zmiana monarchy. W 1837 r. na tron wstąpiła Wiktoria. Premier stał się mentorem nowej królowej i jej nauczycielem w sprawach polityki. W sierpniu 1839 r. Melbourne podał swój gabinet do dymisji, ale Robert Peel zrezygnował z misji tworzenia rządu, kiedy napotkał sprzeciw królowej podczas próby obsadzenia stanowisk na dworze królewskim. Melbourne powrócił więc na stanowisko premiera. 25 lutego 1841 r. został członkiem Towarzystwa Królewskiego. Stanowisko premiera utracił ostatecznie w 1841 r.
Melbourne zmarł w 1848 r. Tytuł parowski odziedziczył jego młodszy brat Frederick.
Na cześć premiera w 1837 r. nazwano miasto Melbourne w Australii.
Zmiany
Zmiany