Yvette Cooper

Yvette Cooper
Ilustracja
Yvette Cooper (2025)
Data i miejsce urodzenia

20 marca 1969
Inverness

Minister zdrowia i opieki społecznej Wielkiej Brytanii
Okres

od 20 lipca 2026

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

James Murray

Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii
Okres

od 5 września 2025
do 20 lipca 2026

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

David Lammy

Następca

Ed Miliband

Minister spraw wewnętrznych Wielkiej Brytanii
Okres

od 5 lipca 2024
do 5 września 2025

Poprzednik

James Cleverly

Następca

Shabana Mahmood

Minister pracy i emerytur Wielkiej Brytanii
Okres

od 5 czerwca 2009
do 11 maja 2010

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

James Purnell

Następca

Iain Duncan Smith

Naczelny sekretarz skarbu
Okres

od 24 stycznia 2008
do 5 czerwca 2009

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Andy Burnham

Następca

Liam Byrne

Poseł do Izby Gmin z okręgu
Pontefract and Castleford
Okres

od 1 maja 1997

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Geoffrey Lofthouse(inne języki)

Yvette Cooper (ur. 20 marca 1969 w Inverness) – brytyjska polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Gordona Browna i Keira Starmera. Pierwsza kobieta na stanowisku naczelnego sekretarza skarbu (2008–2009). W latach 2024–2025 minister spraw wewnętrznych, w latach 2025–2026 minister spraw zagranicznych. Od 2026 minister zdrowia i opieki społecznej. Od 1997 posłanka do Izby Gmin.

Życiorys

Jest córką Tony’ego Coopera, byłego przewodniczącego British Nuclear Industry Forum. Wykształcenie odebrała w Eggar’s School, Alton College oraz w Balliol College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Uczelnię ukończyła z tytułem bakałarza politologii, filozofii i ekonomii. W 1991 uzyskała roczne stypendium Kennedy’ego na Uniwersytecie Harvarda. Następnie rozpoczęła studia w London School of Economics, które ukończyła z tytułem magistra ekonomii.

Początek jej kariery politycznej przypadł na rok 1990, kiedy została doradcą ekonomicznym Johna Smitha, Kanclerza Skarbu w gabinecie cieni. W 1992 pracowała przy kampanii prezydenckiej Billa Clintona. W tym samym roku została doradczynią nowego opozycyjnego Kanclerza Skarbu, Gordona Browna. W 1994 rozpoczęła pracę w Centre for Economic Performance. W 1995 została korespondentem ekonomicznym „The Independent”. Była nim do 1997, kiedy to została wybrana do Izby Gmin jako reprezentantka okręgu Pontefract and Castleford.

Swoją pierwszą mowę na forum parlamentu wygłosiła 2 lipca 1997, w której wypowiedziała się na temat bezrobocia w swoim okręgu wyborczym. Początkowo pracowała w komisji edukacji i zatrudnienia. W 1999 została parlamentarnym podsekretarzem stanu w ministerstwie zdrowia. W 2003 rozpoczęła pracę w Urzędzie Zastępcy Premiera. Po wyborach 2005 r. została ministrem stanu w tymże urzędzie. W 2007 została ministrem stanu ds. budownictwa i planowania z prawem uczestniczenia w posiedzeniach ścisłego gabinetu. W 2008 r. została członkiem gabinetu jako naczelny sekretarz skarbu. 5 czerwca 2009 została ministrem pracy i emerytur. Pozostała na tym stanowisku do przegranych wyborów w 2010 r.

Sprawowała tę samą funkcję w gabinecie cieni Harriet Harman. 8 października 2010 objęła stanowisko ministra spraw zagranicznych w gabinecie cieni Eda Milibanda. Sprawowała je do 20 stycznia 2011, gdy została ministrem spraw wewnętrznych w tym samym gabinecie cieni. W 2015, po rezygnacji Milibanda z przywództwa w Partii Pracy (w następstwie przegranych wyborów parlamentarnych), kandydowała na funkcję kolejnego lidera laburzystów. W wyborach wewnątrzpartyjnych zajęła 3. miejsce – za zwycięzcą Jeremym Corbynem i Andym Burnhamem. Do gabinetu cieni, tym razem kierowanego przez Keira Starmera, powróciła 29 listopada 2021 – ponownie obejmując resort spraw wewnętrznych.

5 lipca 2024, po wyborach wygranych przez Partię Pracy, weszła w skład gabinetu Keira Starmera. Objęła w nim, podobnie jak w jego gabinecie cieni, stanowisko ministra spraw wewnętrznych. 5 września 2025, w ramach rekonstrukcji gabinetu, objęła urząd ministra spraw zagranicznych. 20 lipca 2026 objęła stanowisko ministra zdrowia i opieki społecznej, w utworzonym tego dnia gabinecie Andy’ego Burnhama.

Życie prywatne

Jej mężem jest Ed Balls, były minister dzieci, szkół i rodzin. Ed i Yvette pobrali się 10 stycznia 1998 w Eastbourne. Mają razem troje dzieci: Ellie, Joego i Maddy. Po urodzeniu syna w 2001 r. była pierwszym członkiem rządu, który udał się na urlop macierzyński. Lubi pływać i malować portrety.