Angela Eagle

Angela Eagle
Ilustracja
Angela Eagle (2024)
Data i miejsce urodzenia

17 lutego 1961
Bridlington

Minister środowiska, żywności i spraw wsi Wielkiej Brytanii
Okres

od 20 lipca 2026

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Emma Reynolds

Posłanka do Izby Gmin
z okręgu Wallasey
Okres

od 9 kwietnia 1992

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Lynda Chalker(inne języki)

Odznaczenia

Dame Angela Eagle (ur. 17 lutego 1961 w Bridlington) – brytyjska polityczka, członkini Partii Pracy. Od 1992 posłanka do Izby Gmin. Od 2026 minister środowiska, żywności i spraw wsi.

Życiorys

Młodość, wykształcenie i kariera zawodowa

Wychowała się w rodzinie robotniczej. W 1976 została mistrzynią Wielkiej Brytanii w szachach do lat 18. W 1984 ukończyła z wyróżnieniem studia z zakresu filozofii, politologii i ekonomii (PPE(inne języki)) w St John’s College, na Uniwersytecie Oksfordzkim. Po studiach pracowała w dziale ekonomicznym Konfederacji Przemysłu Brytyjskiego (CBI(inne języki)), a następnie w związku zawodowym Konfederacja Pracowników Służby Zdrowia (COHSE(inne języki)), gdzie m.in. pełniła funkcję rzeczniczki prasowej.

Działalność polityczna

Wstąpiła do Partii Pracy w wieku 17 lat. W czasie studiów była przewodniczącą uniwersyteckiego koła Towarzystwa Fabiańskiego.

W 1992 po raz pierwszy została wybrana do Izby Gmin. Zdobyła wówczas mandat w okręgu Wallasey, w hrabstwie Merseyside – jako pierwsza kandydatka Partii Pracy od czasu jego powstania, w 1918. W tym samym okręgu uzyskiwała reelekcje poselskie w kolejnych wyborach, w: 1997, 2001, 2005, 2010, 2015, 2017, 2019 i 2024. W latach 1996–1997 pełniła funkcję whipa opozycji w niższej izbie brytyjskiego parlamentu. W maju 1997, po objęciu stanowiska premiera przez Tony’ego Blaira, została podsekretarz parlamentarną w Ministerstwie Środowiska, Transportu i Regionów. Od lipca 1998 pełniła analogiczną funkcję w Ministerstwie Zabezpieczenia Społecznego(inne języki). Od czerwca 2001, po powstaniu drugiego gabinetu Tony’ego Blaira, objęła stanowisko sekretarz parlamentarnej w Home Office. W maju 2002 zakończyła sprawowanie funkcji rządowych. Popierała udział wojsk brytyjskich w II wojnie w Zatoce Perskiej.

Po przegranych przez Partię Pracy wyborach parlamentarnych w 2010, objęła stanowisko zastępczyni kanclerza skarbu (ang. Shadow Minister) w tymczasowym gabinecie cieni kierowanym przez Harriet Harman. W wyborach lidera Partii Pracy popierała kandydaturę Davida Milibanda (liderem został jego brat – Ed Miliband). Weszła w skład kolejnego gabinetu cieni, utworzonego przez Eda Milibanda. Początkowo sprawowała w nim funkcję naczelnej sekretarz skarbu, a następnie (od października 2011) przewodniczącą Izby Gmin. W 2015, po kolejnych wyborach parlamentarnych przegranych przez laburzystów, bezskutecznie ubiegła się o stanowisko wiceprzewodniczącej partii. W wewnątrzpartyjnym głosowaniu uzyskała 16,2% głosów, zajmując czwarte miejsce wśród pięciorga kandydatów (wybrany został wówczas Tom Watson(inne języki)). W kolejnym gabinecie cieni, kierowanym przez Jeremy'ego Corbyna, pełniła funkcję pierwszej sekretarz stanu oraz minister biznesu, innowacji i zdolności. Przed referendum w 2016, była zaangażowana w kampanię na rzecz pozostania Zjednoczonego Królestwa w Unii Europejskiej. 26 czerwca 2016 (trzy dni po referendum) wraz z 19 innymi politykami zrezygnowała ze stanowiska w gabinecie cieni, protestując w ten sposób przeciwko sposobowi kierowania partią przez Corbyna. Po wyrażeniu Corbynowi wotum nieufności przez klub parlamentarny (28 czerwca), 11 lipca zapowiedziała zgłoszenie własnej kandydatury na stanowisko lidera Partii Pracy. Osiem dni później zrezygnowała z kandydowania i udzieliła poparcia Owenowi Smithowi. W kolejnych wyborach lidera partii (w 2020) wsparła kandydaturę Keira Starmera.

Po wyborach parlamentarnych w 2024 i powstaniu gabinetu Starmera, objęła funkcję minister stanu w Home Ofiice (zastępczyni ministra spraw wewnętrzynch). 6 września 2025, w wyniku rekonstrukcji gabinetu, została minister stanu w Ministerstwie Środowiska, Żywności i Spraw Wsi(inne języki). 12 czerwca 2026 zastąpiła Dana Jarvisa (powołanego na urząd ministra obrony) na stanowisku minister stanu ds. bezpieczeństwa(inne języki) w Home Ofiice. 20 lipca tego samego roku, weszła w skład powstałego w tym dniu gabinetu Andy’ego Burnhama, obejmując w nim urząd minister środowiska, żywności i spraw wsi.

Życie prywatne

Jest siostrą bliźniaczką Marii Eagle(inne języki) – prawniczki i polityczki Partii Pracy, posłanki do Izby Gmin od 1997, w latach 2024–2025 minister stanu ds. gotowości obronnej i przemysłu w Ministerstwie Obrony(inne języki).

W 1997 ujawniła się jako lesbijka. Od 1991 jest związana z działaczką związkową Marią Exall(inne języki), przewodniczącą Kongresu Związków Zawodowych w latach 2023–2024, z którą w 2008 zawarła związek partnerski.

Mieszka w Londynie.

Ordery

W 2021 została Damą Komandorem Orderu Imperium Bytyjskiego (DBE), co uprawnia ją do używania tytułu honorowego Dame.

Przypisy

  1. 1 2 3 Who is Angela Eagle? [online], BBC, 11 lipca 2016 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  2. 1 2 Angela Eagle MP [online], Humanists UK, 7 maja 2013 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  3. 1 2 Rachel Cooke, Angela and Maria Eagle: ‘We were brought up to believe that there was nothing we couldn’t do’, „The Guardian”, 7 lutego 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  4. 1 2 3 Angela Eagle MP - Who is she? [online], Politics.co.uk [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  5. 1 2 New Year Honours 2021: Damehood for Labour MP Angela Eagle [online], BBC, 30 grudnia 2020 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  6. ↑ Ailis Brennan, Who is Angela Eagle? 8 things you didn’t know about Corbyn’s leadership rival [online], British GQ, 11 lipca 2016 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  7. 1 2 Parliamentary career for Dame Angela Eagle [online], parliament.uk [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  8. ↑ Wallasey - General election results 2024 [online], BBC [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  9. 1 2 Bill Gleeson, Who is Angela Eagle MP? [online], Liverpool Echo, 28 czerwca 2016 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  10. ↑ Angela Eagle [online], BBC, 16 października 2002 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  11. ↑ Weekly Information Bulletin: Session 2010-12: Her Majesty's Official Opposition [online], publications.parliament.uk [dostęp 2026-08-11].
  12. ↑ Labour leadership: who’s nominated who [online], www.newstatesman.com [dostęp 2026-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-06] (ang.).
  13. ↑ Britain's Labour Party taps Ed Miliband as new leader [online], CNN, 25 września 2010 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  14. ↑ Who's Who? Labour's New Shadow Cabinet, „Sky News”, 8 października 2010 [dostęp 2026-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-06] (ang.).
  15. ↑ The new shadow cabinet – the full list, „The Guardian”, 7 października 2011, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  16. ↑ Tom Watson has been elected deputy leader of the Labour Party [online], LabourList, 12 września 2015 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  17. ↑ Who's who in Labour leader Jeremy Corbyn's shadow cabinet [online], BBC, 13 września 2015 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  18. ↑ Adam Withnall, Angela Eagle just resigned [online], The Independent, 27 czerwca 2016 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  19. ↑ Rowena Mason, Anushka Asthana, Labour crisis: how the coup against Jeremy Corbyn gathered pace, „The Guardian”, 26 czerwca 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  20. ↑ Paul Dallison, Jeremy Corbyn loses no-confidence motion by huge margin [online], POLITICO, 28 czerwca 2016 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  21. ↑ Eagle launches Labour leadership challenge [online], BBC News, 11 lipca 2016 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  22. ↑ Angela Eagle drops out of Labour leader race [online], BBC News, 19 lipca 2016 [dostęp 2026-08-10] (ang.).
  23. ↑ Labour Party Leader [online], The Labour Party [dostęp 2026-08-11] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-26] (ang.).
  24. ↑ James Moules, Katie Neame, Tom Belger, Cabinet and frontbench minister appointments: Live updates as government announcements continue [online], LabourList, 10 lipca 2024 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  25. ↑ Meet the new Defra team: Emma Reynolds and Dame Angela Eagle take on department [online], cla.org.uk, 8 września 2026 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  26. ↑ Angela Eagle appointed as UK security minister [online], Global Banking & Finance Review, 12 czerwca 2026 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  27. ↑ Who's in Andy Burnham's new Labour cabinet? [online], BBC, 28 lipca 2026 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  28. ↑ Craig Munro, I was the only out lesbian MP for 13 years - here's how Parliament has changed [online], Metro, 22 czerwca 2025 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  29. ↑ Samuel Osborne, Angela Eagle's partner backed Jeremy Corbyn as Labour leader [online], The Independent, 12 lipca 2016 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  30. ↑ Meet the TUC President, Maria Exall [online], tuc.org.uk, 9 września 2023 [dostęp 2026-08-11] (ang.).
  31. ↑ Civil partnership for government minister, „The Guardian”, 10 września 2008, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-08-11] (ang.).

Źródła zewnętrzne