Wincenty Urban

Sukcesja apostolska
Data konsekracji	7 lutego 1960
Konsekrator	Stefan Wyszyński
Współkonsekratorzy	Eugeniusz Baziak; Bolesław Kominek
Współkonsekrowani biskupi
Jan Nowicki	2 czerwca 1968
Józef Marek	27 grudnia 1973
Marian Rechowicz	3 marca 1974
Tadeusz Rybak	24 czerwca 1977
Adam Dyczkowski	26 listopada 1978

Wincenty Urban
	Biskup tytularny Abitinae
	Misericordia et Veritas; Miłosierdzie i Prawda
	Misericordia et Veritas; Miłosierdzie i Prawda
Kraj działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	13 lutego 1911 ; Grodzisko Dolne
Data i miejsce śmierci	13 grudnia 1983 ; Wrocław
	Biskup pomocniczy wrocławski
Okres sprawowania	1960–1983 (do 1967 formalnie gnieźnieński)
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	28 czerwca 1936
Nominacja biskupia	21 października 1959
Sakra biskupia	7 lutego 1960
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wincenty Urban (ur. 13 lutego 1911 w Grodzisku Dolnym, zm. 13 grudnia 1983 we Wrocławiu) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor historii Kościoła, patrologii oraz historii sztuki, archiwista, biskup pomocniczy wrocławski w latach 1960–1983 (do 1967 formalnie gnieźnieński).

Życiorys

W 1931 ukończył gimnazjum w Leżajsku. Po święceniach kapłańskich, które przyjął 28 czerwca 1936 we Lwowie z rąk arcybiskupa Bolesława Twardowskiego, prowadził działalność katechetyczną, duszpasterską i naukową. Był proboszczem w Biłce Szlacheckiej od 1940, w 1945 w wyniku ekspatriacji Polaków z Kresów Wschodnich wraz z parafiami osiadł na Śląsku Opolskim. W latach 1946–1983 dyrektor Archiwum, Biblioteki Kapitulnej i Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu.

21 października 1959 został mianowany biskupem tytularnym Abitinae i biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej i skierowany do pracy duszpasterskiej w archidiecezji wrocławskiej. Sakry biskupiej udzielił mu 7 lutego 1960 kardynał Stefan Wyszyński. 16 października 1967 został oficjalnie mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej, w latach 1974–1976 był wikariuszem kapitulnym archidiecezji. Profesor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu i Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, autor licznych prac z zakresu historii Kościoła.

W 1965 uczestniczył w IV sesji soboru watykańskiego II.

Droga krzyżowa Archidiecezji Lwowskiej w latach II wojny światowej, 1939–1945, Semper Fidelis, 1983
Leopold Sedlnicki, książę biskup wrocławski 1836–1840 i jego odstępstwo na tle dziejów Kościoła katolickiego na Śląsku w pierwszej połowie XIX wieku
Zarys dziejów diecezji wrocławskiej, Wrocław 1962
Ostatni etap dziejów Kościoła w Polsce przed nowym tysiącleciem (1815–1965), Rzym 1966
Duszpasterski wkład księży repatriantów w archidiecezji Wrocławskiej w latach 1945–1970, Wrocław 1970
Szkice z dziejów archidiecezji lwowskiej i jej duszpasterstwa, Rzym 1984
Z wrocławskiej niwy kaznodziejskiej, Warszawa 1982

↑ H.E. Wyczawski. 25 lat pracy ks. biskupa Wincentego Urbana nad dziejami Kościoła na Śląsku. „Studia Theologica Varsaviensia”. 10/2, s. 3 [1], 1972. [dostęp 2016-10-21].
↑ Znani absolwenci. zslchrobry.lezajsk.pl. [dostęp 2017-06-02].
↑ Encyklopedia Wrocławia. J. Harasimowicz (red.). Wyd. III poprawione. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 933.
↑ B. Bejze: Sobór Watykański II. W: Katolicyzm A–Z. Z. Pawlak (red.). Wyd. III. Łódź: 1989, s. 419. ISBN 83-850-22-03-1.

PiotrP. Nitecki PiotrP., Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, HenrykH. Gulbinowicz, Warszawa: „Pax”, 2000, ISBN 83-211-1311-7, OCLC 189782455 .
StefanS. Wójcik StefanS., Biskup Wincenty Urban: życie i działalność 1911–1983, Lublin: Stefan Wójcik, 2001, ISBN 83-912455-1-9, OCLC 831008984 .
JózefJ. Pater JózefJ., Poczet biskupów wrocławskich, Wrocław: Silesia, 2000, ISBN 83-85689-88-5, OCLC 830286902 .