| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
BaCO3 – węglan baru |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Układ krystalograficzny |
rombowy (kryształy zbliźniaczone w formie pseudoheksagonalnych piramid) |
| Gęstość |
4,27 do 4,35 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, także bezbarwny; szary i żółtobiały, niekiedy zielony. |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty lub matowy, na przełamie żywiczny |

Witeryt (witheryt) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Nazwany od imienia Williama Witheringa, angielskiego botanika i mineraloga, odkrywcy tego minerału.
Bardzo często tworzy zbliźniaczenia kryształy przyjmują postać bipiramidy heksagonalnej lub słupa o przekroju sześcioboku. Kryształy bardzo często maja równoległe do podstawy prążkowanie. Dobrze wykształcone kryształy narosłe występują w druzach w formie szczotek krystalicznych. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, promienistych, groniastych, naciekowych. Tworzy też naskorupienia. Tworzy kryształy mieszane z aragonitem, cerusytem, stroncjanitem. Z węglanem wapnia tworzy roztwór stały zwany alsonitem. Jest kruchy, przezroczysty do przeświecającego. Rozpuszcza się w zimnym, rozcieńczonym kwasie solnym – wywołuje gwałtowne „burzenie się” (wydziela dwutlenek węgla). Jest trujący. W świetle ultrafioletowym wykazuje efekt fluorescencji – świeci białoniebieskim światłem. Barwi płomień na żółtozielono (zawartość baru).
Powstaje w stosunkowo niskich temperaturach, jest typowym minerałem żył hydrotermalnych. Najczęściej występuje w złożach lub gniazdach kruszcowych w paragenezie z barytem, kalcytem, fluorytem, galeną, sfalerytem. Bywa spotykany w utworach metamorficznych.
Miejsca występowania: