World Seniors Championship – zaproszeniowy turniej snookera dla seniorów. Minimalny wiek zawodników wynosi 40 lat (45 w latach 2011 i 2012).
Pierwsza edycja odbyła się w 1991 roku. Wzięło w nim udział 16 zawodników w wieku powyżej 40 lat. Impreza odbyła się w Trentham Gardens w Stoke-on-Trent, a sponsorem był Matchroom. W finale zmierzyli się dwaj najwyżej notowani zawodnicy, a Cliff Wilson pokonał Eddiego Charltona 5–4 i został pierwszym mistrzem. Wydarzenie zostało wznowione w 2010 roku, ale liczba uczestników została zmniejszona do 9, a zawody odbyły się w Bradford. Sponsorem wydarzenia była firma Wyldecrest Park Homes, która pełniła tę funkcję do 2012 roku.
W 2011 roku minimalny wiek uczestników został podniesiony z 40 do 45 lat, a zawody przeniesiono na teren East of England Showground w Peterborough. Wszystkie mecze rozgrywano w systemie do dwóch wygranych frejmów, wprowadzono 30-sekundowy zegar na oddanie uderzenia po dziesięciu minutach gry, a po trzecim chybieniu przyznawano "białą w ręce" czyli prawo zagrania białej bili z dowolnego miejsca. Liczba graczy wzrosła do 16, z czego 12 zostało zaproszonych, a czterech przeszło kwalifikacje. W 2012 roku wydarzenie przeniesiono do Mountbatten Centre w Portsmouth. W 2013 roku liczba miejsc kwalifikacyjnych została zmniejszona do dwóch, a wydarzenie było sponsorowane przez 888casino.
W sezonie 2014/2015 wydarzenie przeniesiono na drugą połowę sezonu i odbyło się ono na Circus Arena w Blackpool. Minimalny wiek dla wydarzenia powrócił do 40 lat. Wszyscy byli zwycięzcy i mistrzowie świata, którzy zarejestrowali się na to wydarzenie, zostali rozstawieni w Blackpool, a pozostałe miejsca zostały obsadzone w drodze kwalifikacji.
W latach 2017 i 2018 turniej ten odbywał się dla graczy niebędących uczestnikami Touru, którzy na początku roku mieli 40 lat lub więcej.
Od 2019 turniej odbywa się w Crucible Theatre w Sheffield po zakończeniu mistrzostw świata. Zwycięzca turnieju kwalifikuje się również do gry w Champion of Champions.
Od 2020 roku turniej został ponownie otwarty dla graczy z głównego touru, którzy ukończyli 40 lat, ale znajdują się poniżej 64. pozycji w światowym rankingu.
| Rok | Zwycięzca | Finalista | Wynik | Miejsce | Sezon | Przypisy |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1991 | 5–4 | Stoke-on-Trent | 1991/92 | |||
| 2010 | 4–1 | Bradford | 2010/11 | |||
| 2011 | 2–1 | Peterborough | 2011/12 | |||
| 2012 | 2–0 | Portsmouth | 2012/13 | |||
| 2013 | 2–1 | Portsmouth | 2013/14 | |||
| 2015 | 2–1 | Blackpool | 2014/15 | |||
| 2016 | 2–1 | Preston | 2015/16 | |||
| 2017 | 4–0 | Scunthorpe | 2016/17 | |||
| 2018 | 4–3 | Scunthorpe | 2017/18 | |||
| 2019 | 5–3 | Sheffield | 2019/20 | |||
| 2020 | 5–4 | Sheffield | 2019/20 | |||
| 2021 | 5–3 | Sheffield | 2020/21 | |||
| 2022 | 5–4 | Sheffield | 2021/22 | |||
| 2023 | 5–3 | Sheffield | 2022/23 | |||
| 2024 | 5–2 | Sheffield | 2023/24 | |||
| 2025 | 8–4 | Sheffield | 2024/25 | |||
| 2026 | 10–4 | Sheffield | 2025/26 |
| Nazwisko | Narodowość | Zwycięzca | Finalista | Finały |
|---|---|---|---|---|
| Jimmy White | 4 | 2 | 6 | |
| Steve Davis | 1 | 2 | 3 | |
| Darren Morgan | 1 | 2 | 3 | |
| Nigel Bond | 1 | 1 | 2 | |
| Aaron Canavan | 1 | 1 | 2 | |
| Alfie Burden | 1 | 1 | 2 | |
| Ken Doherty | 0 | 2 | 2 | |
| Ronnie O’Sullivan | 1 | 0 | 1 |
Łącznie: 38 (stan po Mistrzostwach 2026)