Yuka Ebihara

Yuka Ebihara
海老原 由佳
Ilustracja
Fot. Piotr Leczkowski, 2018
Data i miejsce urodzenia

22 października 1986
Tokio

Zawód, zajęcie

Artystka baletu

Miejsce zamieszkania

Warszawa

Narodowość

japońska

Edukacja

Dance Academy, Pekin; Iwata Ballet School, Jokohama; Goh Ballet Academy, Vancouver

Stanowisko

Pierwsza tancerka Polskiego Baletu Narodowego

Pracodawca

Teatr Wielki – Opera Narodowa

Rodzice

Hiroaki i Hiromi

Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Yuka Ebihara (jap. 海老原 由佳 Ebihara Yuka; ur. 22 października 1986 roku w Tokio) – japońska tancerka warszawskiej sceny baletowej. Od września 2011 roku związana z Teatrem Wielkim – Operą Narodową, od września 2013 roku jako pierwsza solistka, a od stycznia 2020 pierwsza tancerka Polskiego Baletu Narodowego. Zakończyła karierę sceniczną 22 grudnia 2024 roku, żegnając się z warszawską publicznością w roli Małgorzaty Gautier w Damie kameliowej Johna Neumeiera.

Kariera artystyczna

Wcześniejsze lata

Naukę tańca rozpoczęła siódmym roku życia w Pekinie, gdzie pracował czasowo jej ojciec, więc przebywała tam z rodziną. Od 1997 roku kontynuowała naukę w Iwata Ballet School w Jokohamie, a od 2005 roku w kanadyjskiej Goh Ballet Academy w Vancouver. Zaraz po jej ukończeniu, w 2008 roku została tam solistką młodzieżowego zespołu Goh Ballet Youth Company. Po roku zaczęła poszukiwać swojego miejsca na scenie baletowej wędrując po świecie. Najpierw związała się z Norweskim Baletem Narodowym w Oslo (2008–2009), występowała gościnnie jako pierwsza solistka z zespołem objazdowym Vienna Festival Ballet(inne języki) w Wielkiej Brytanii (2008), była solistką Compagnie Mezzo Ballet we Francji (2009), tańczyła krótko z Suzanne Farrell Ballet(inne języki) w Stanach Zjednoczonych (2009) i przez dwa sezony była solistką baletu Chorwackiego Teatru Narodowego w Zagrzebiu (2009–2011). Tam dowiedziała się, że w Warszawie poszukują tancerzy w utworzonym niedawno Polskim Balecie Narodowym pod dyrekcją Krzysztofa Pastora.

Yuka Ebihara

W Polsce

W 2011 wystartowała w międzynarodowym przeglądzie (w tzw. audycji) chętnych tancerzy do pracy w Polskim Balecie Narodowym i została przyjęta. Rozpoczynała tu jako tancerka zespołu baletowego, by następnie w krótkim czasie awansować na kolejne szczeble zawodowe. W 2012 była już koryfejką, zaś w 2013 awansowała dwukrotnie – w styczniu na stanowisko solistki, a we wrześniu została pierwszą solistką. Osiągając najwyższą pozycję w strukturze artystycznej zespołu miała już w dorobku kilka czołowych partii w repertuarze Polskiego Baletu Narodowego. W 2014 została uznana za najlepszą tancerkę na polskiej scenie i wyróżniona Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury. W krótkim czasie wysunęła się na czoło zespołu, o czym świadczą jej liczne angaże i propozycje ról na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej oraz pochodzące z zewnątrz. Jej taniec wzbudza żywe zainteresowanie publiczności oraz spotyka się z pozytywnymi opiniami krytyków i dziennikarzy.

Jako gwiazda Polskiego Baletu Narodowego tańczyła na scenach USA, Kanady, Rosji, Japonii, Hiszpanii, Holandii, Szwecji, Norwegii, Czech, Litwy, Łotwy i Mołdawii. Rok 2017 przyniósł jej tytuł najlepszej tancerki klasycznej w Polsce, przypieczętowany ponowną Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury. W styczniu 2020 została podniesiona do rangi pierwszej tancerki Polskiego Baletu Narodowego.

Najważniejsze role

Yuka Ebihara (Księżniczka Alix-Odetta) w Jeziorze łabędzim Krzysztofa Pastora (akt wg Lwa Iwanowa)
Yuka Ebihara i Vladimir Yaroshenko w Bolerze Krzysztofa Pastora
Yuka Ebihara (Małgorzata Gautier) i Patryk Walczak (Armand Duval) w Damie kameliowej Johna Neumeiera
Yuka Ebihara (Mlle Gattai) w balecie Casanova w Warszawie Krzysztofa Pastora
Yuka Ebihara (Matylda Krzesińska), Vladimir Yaroshenko (Carewicz Niki) i Robert Bondara (Car Aleksander) w Jeziorze łabędzim Krzysztofa Pastora
Yuka Ebihara i Kristóf Szabó w Świteziance Roberta Bondary
Yuka Ebihara i Paweł Koncewoj w Don Kichocie Alexeia Fadeyecheva wg Mariusa Petipy

Za granicą

  • Giselle – Giselle, choreografia Choo-San Goh (Goh Ballet Youth Company)
  • Wieszczka Cukrowa – Dziadek do orzechów, choreografia Choo-San Goh (Goh Ballet Youth Company)
  • Solistka – Grand pas classique, choreografia Victor Gsovsky (Goh Ballet Youth Company)
  • Odetta-Odylia – Jezioro łabędzie, choreografia Marius Petipa i Lew Iwanow (Vienna Festival Ballet)
  • Swanilda – Coppelia, choreografia Christopher Lee Wright (Vienna Festival Ballet)
  • Wróżka Śmiałości – Śpiąca królewna, choreografia Emily Hufton (Vienna Festival Ballet)
  • Duet – Dark Lines / Red Softness, choreografia Yannis Chevalier (Compagnie Mezzo Ballet)
  • Kitri i Królowa Driad – Don Kichot, choreografia Patrick Armand (Chorwacki Teatr Narodowy)
  • Solistka i Duet – Concerto Barocco, choreografia George Balanchine (Chorwacki Teatr Narodowy)
  • Księżniczka Aurora – Śpiąca królewna, choreografia Derek Dean (Chorwacki Teatr Narodowy)
  • Główna para – Paquita, choreografia Derek Dean (Chorwacki Teatr Narodowy)
  • Wieszczka Cukrowa – Dziadek do orzechów, choreografia Vaslav Orlikowsky (Chorwacki Teatr Narodowy)

Teatr Wielki – Opera Narodowa / Polski Balet Narodowy

Nagrody

Życie prywatne

Yuka Ebihara jest żoną Carlosa Martína Péreza, hiszpańskiego solisty Polskiego Baletu Narodowego. W 2022 roku przerwała występy na kilka miesięcy i urodziła córeczkę[potrzebny przypis].