Jest synem Zdzisławy i Mariana Buczkowskich, którzy pracowali w PLL LOT. Jego ojciec był pilotem, który zginął w katastrofie lotniczej w listopadzie 1951. Ma dwóch braci, starszego o trzy lata Waldemara i młodszego o dwa lata Mariana. Jego ciotką ze strony matki była Lucyna Szczepańska, a wujem – Feliks Szczepański. Mieszkał na Czerniakowie, obok wytwórni filmowej przy ulicy Chełmskiej, gdzie statystowała sąsiadka, z której pomocą w wieku 10 lat wystąpił pierwszy raz jako statysta w filmie. W młodości przez trzy lata trenował boks w klubie Legia Warszawa.
W 1970 ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Warszawie.
Kariera zawodowa
W 1972 zadebiutował epizodyczną rolą kelnera w filmie Janusza Kondratiuka (z którym zaprzyjaźnił się) Dziewczyny do wzięcia. Zaważyło to na decyzji porzucenia wyuczonego zawodu, by poświęcić się aktorstwu. Grał niewielkie role w kolejnych filmach, a w 1977 pojawił się w głównej roli w filmie Tomasza ZygadłoRebus. Zdawał do szkoły filmowej, jednak nie dostał się.
Zbigniew Buczkowski na 35. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2010)
Popularność przyniosły mu role w serialach telewizyjnych: Henryka Lermaszewskiego w Domu, Wiesława Graczyka w Graczykach, Zbyszka Pyciakowskiego w Świętej wojnie i Kazimierza Barskiego w Lombardzie. Życiu pod zastaw. Za rolę w Graczykach był nominowany do nagrody Telekamery 2001 dla ulubionego aktora.
W październiku 2014 wydał autobiografię pt. Pisz pan książkę!.
Życie prywatne
Zbigniew Buczkowski z żoną (2008)
Od 1981 żonaty z Jolantą. Mają córkę Hannę (ur. 1982) i syna Michała (ur. 1984). Mieszka w Piasecznie.
7 października 2010 został prawomocnie skazany przez Sąd Okręgowy w Suwałkach na karę grzywny 6 tys. złotych za wyłudzenie zaświadczenia ukończenia kursu na prawo jazdy.
1976: Daleko od szosy – milicjant z patrolu, nie został wymieniony w czołówce
1976–1987: 07 zgłoś się – cztery role: w odc. 9 kumpel Wojteczka „Szklanego Oczka”, w odc. 13 „prezes” Konorek, w odc. 18 menel w lesie, w odc. 20 „Portier”, goryl pana Leona