Zdzisław Prokowski

Zdzisław Prokowski
Ilustracja
dr hab. Zdzisław Prokowski (1953-2013)
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

10 grudnia 1953
Chociwel

Data i miejsce śmierci

23 listopada 2013
Szczecin

dr hab. nauk technicznych
Specjalność: luminescencja fitoplanktonu
Alma Mater

Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Doktorat

1986
Uniwersytet Gdański

Habilitacja

2003 – inżynieria środowiska
Politechnika Wrocławska

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Akademia Rolnicza w Szczecinie

Stanowisko

adiunkt

Zdzisław Prokowski (ur. 10 grudnia 1953 w Chociwlu, zm. 23 listopada 2013 w Szczecinie) – polski doktor habilitowany nauk technicznych w dyscyplinie inżynieria środowiska w zakresie technologii wód i ścieków, nauczyciel akademicki.

Życiorys

Zdzisław Prokowski po maturze zdanej w Technikum Mechaniczno-Energetycznym w Szczecinie rozpoczął studia na Wydziale Matematyki, Fizyki, Chemii i Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończył w 1978 z dyplomem magistra fizyki doświadczalnej. Bezpośrednio po studiach podjął pracę jako nauczyciel akademicki w Zakładzie Fizyki na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej w Szczecinie kolejno na stanowiskach asystent stażysta, asystent, starszy asystent i adiunkt. Uczestniczył w pracy zespołu zajmującego się wykorzystaniem metod luminescencyjnych w badaniach reakcji roślin i glonów na czynniki biotyczne i abiotyczne. Głównym przedmiotem jego badań były zjawiska fotoindukowanej luminescencji materiałów biologicznych: projektował, budował i testował aparaturę umożliwiającą badanie fotoindukowanej luminescencji zawiesin materiałów fotoaktywnych w różnych warunkach, w tym fotoindukowanej niefotosyntetycznej luminescencji osadu czynnego biologicznej oczyszczalni ścieków. W 1986 otrzymał stopień naukowy doktora nauk przyrodniczych w zakresie oceanologii na Wydziale Biologii, Geografii i Oceanologii Uniwersytetu Gdańskiego po obronie pracy doktorskiej Wykorzystanie opóźnionej luminescencji w zakresie sekundowym do określania wybranych parametrów fitoplanktonu. Za te osiągnięcia naukowe otrzymał medal Amicus Scieniae et Veritatis, przyznany przez Szczecińskie Towarzystwo Naukowe. W 2003 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie inżynierii środowiska – technologii wody i ścieków na podstawie rozprawy Nowe sposoby pomiaru parametrów luminescencyjnych glonów jako wskaźników zmian w środowisku oraz dorobku naukowo-dydaktycznego, nadany przez Radę Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Wrocławskiej. Opublikował jako autor lub współautor 28 prac naukowych, cztery patenty, trzy zgłoszenia patentowe, jest też autorem jednego wdrożenia. Większość wyników jego badań prezentował na konferencjach krajowych i międzynarodowych w postaci doniesień lub posterów (38 opublikowanych prac i streszczeń). W ramach działalności dydaktycznej prowadził wykłady z fizyki i biofizyki, ćwiczenia z fizyki, biofizyki i informatyki; wykłady i ćwiczenia z elektrotechniki dla studentów kierunku technika rolnicza i leśna. Jest współautorem pięciu skryptów z fizyki, promotorem pięciu prac magisterskich. Należał do Polskiego Towarzystwa Biofizycznego i Polskiego Towarzystwa Agrofizycznego.

Zdzisław Prokowski został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w rodzinnym Chociwlu.

Publikacje

Patenty

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 50 lat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Akademii Rolniczej w Szczecinie. Pod red. Stanisława Dzieni. Akademia Rolnicza w Szczecinie. Dziekanat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa 2004. ISBN 83-7317-065-0, s.129. (dostęp 12.06.2025)
  2. 1 2 3 60 lat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie 1954-2014. Ryszard Malinowski i in. Wydawnictwo Uczelniane Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie, Szczecin 2014, s.238-239 ISBN 978-83-7663-180-6
  3. ↑ Dr hab. Zdzisław Prokowski w bazie „Ludzie nauki” portalu NAUKA POLSKA (dostęp 12.06.2025)
  4. ↑ Zdzisław Prokowski – lokalizacja grobu na Cmentarzu Komunalnym w Chociwlu (dostęp 13.06.2025)
  5. ↑ Aleksander Bróstowicz, Zdzisław Prokowski, Antoni Murkowski, Edward Grabikowski. Use of the delayed luminescence test for evaluation of changes in frost-resistance of winter wheat. „Acta Agrobot.” 1985, 38, 1, s.5-10 (dostęp 12.06.2025)
  6. ↑ Zdziałw Prokowski. Nowe sposoby pomiaru parametrów luminescencyjnych glonów jako wskaźników zmian w środowisku. Wydaw. Akademia Rolnicza w Szczecinie, Seria Rozprawy nr 205, 109 ss. (dostęp 12.06.2025)
  7. ↑ Antoni Murkowski, Zdzisław Prokowski. Zastosowanie metody luminescencyjnej do oznaczania chlorofilu a w fitoplanktonie. „Acta Agroph.” 2003, 93. s.43-54 (dostęp 12.06.2025)
  8. ↑ Aleksander Brzóstowicz, Zdzisław Prokowski. Konduktometryczna metoda oceny mrozoodporności roślin. „Acta Agroph.” 2003, 93, s.11-15 (dostęp 12.06.2025)
  9. ↑ Zdzisław Prokowski. The use of the delayed luminescence method for determinations of chlorophyll a concentrations in phytoplankton. „Oceanol. Hydrobiol. Stud.” 2009, 38, 3, s.43-49 (dostęp 12.06.2025)
  10. ↑ Zdzisław Prokowski, Lilla Mielnik. Application of the long-term delayed luminescence for study of natural water environments. „Oceanography” ed. Marco Marcelli. IntechOpen 2012, s.79-94. ISBN 978-953-51-0301-1 (dostęp 14.04.2026)
  11. ↑ Patent nr 132607. Opis patentowy (dostęp 12.06.2025)
  12. ↑ Patent nr 155522. Opis patentowy (dostęp 12.06.2025)
  13. ↑ Patent nr 193545. Opis patentowy (dostęp 12.06.2025)
  14. ↑ Patent nr 200390. Opis patentowy (dostęp 12.06.2025)
  15. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 września 2004 r. o nadaniu odznaczeń. Monitor Polski 2004, 8, poz. 146 i 147, s.308 (dostęp 12.06.2025)