Zijara (arab. زيارة, ziyāra, pers. زیارت, ziyārat) – w islamie forma pielgrzymki do miejsc świętych takich jak lokalne sanktuaria, mauzolea i meczety. W Afryce Północnej zwyczaj ten nosi nazwę mausim lub musim, zaś w Indonezji ziarah lub jiarah.
W przeciwieństwie do hadżdżu i umry nie musi odbywać się do świętego meczetu w Mekce. Celami pielgrzymki są miejsca związane z Mahometem, jego rodziną i potomkami, towarzyszami (sahaba), imamami, uczonymi lub innymi postaciami ważnymi dla islamu. Niektórzy muzułmanie w miejscach pochówku najważniejszych imamów zwracają się do Allaha ze szczególnie ważnymi modlitwami i prośbami o błogosławieństwo oraz wstawiennictwo pochowanych w odwiedzanym sanktuarium u boga – wahhabici uznają jednak takie zachowanie za szirk; poza tym surowo zabraniają kobietom wstępu na cmentarz Al-Baki, na którym pochowana jest rodzina Mahometa i jego towarzysze.
Zwyczaj odwiedzania grobu Mahometa i jego towarzyszy ukształtował się już w pierwszym i drugim stuleciu po hidżrze. Kolejnymi miejscami pielgrzymek stały się Al-Kufa, Basra i Bagdad. Do innych miejsc pielgrzymkowych w islamie należą m.in. mauzoleum Dżalal ad-Dina Rumiego w Konyi, grobowiec Ibn al-Arabiego w Damaszku, mauzoleum Abd Allaha Ansariego Chodżdży, mauzoleum Chodży Mu'in ad-Din Czisztiego w Ajmerze, mauzoleum Chodży Ahmada Jasawiego w Turkiestanie, mauzoleum Arystan-baba we wsi Szäuyldyr, mauzoleum Gur-i Mir, mazar Szah-i Zinda, mauzoleum Chodży Danijara, Meczet Proroka, meczet Al-Aksa czy Kopuła na Skale. Szyici pielgrzymują do miejsc takich jak m.in. sanktuarium Imama Husajna w Karbali, grób imama Alego w An-Nadżafie, sanktuarium-grobowiec Fatimy bint Musa al-Kazim w Komie, sanktuarium Szaha Abd al-Azima w Rej czy sanktuarium Imama Rezy w Meszhedzie (odwiedzający to miejsce znani są pod terminem maszhadi, analogicznym do hadżdżi).