Kaplica rzymskokatolicka w Zubrzcu | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Obwód | |||
| Rejon | |||
| Populacja |
| ||
| • liczba ludności |
1567 | ||
| • gęstość |
66.73 os./km² | ||
| Kod pocztowy |
48441 | ||
Położenie na mapie hromady Buczacz | |||
Położenie na mapie Ukrainy | |||
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego | |||
Położenie na mapie rejonu czortkowskiego | |||
Zubrzec (ukr. Зубрець, Zubreć) – wieś w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego na Ukrainie. Wieś liczy 1567 mieszkańców.
Teren ten co najmniej od 1720[potrzebny przypis] stanowił dziedzictwo rodziny Mysłowskich herbu Rawicz (wchodził w skład klucza koropieckiego).
W 1901 działała gorzelnia hr. Stanisława Badeniego.
Po zakończeniu I wojny światowej, w listopadzie 1918 roku, Zubrzec przejściowo znalazł się w Zachodnioukraińskiej Republice Ludowej.
W II Rzeczypospolitej miejscowość stanowiła początkowo samodzielną gminę jednostkową. 1 sierpnia 1934 roku w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej została włączona do zbiorowej gminy wiejskiej Zubrzec w powiecie buczackim, w województwie tarnopolskim.
W lipcu 1936 odbyło się poświęcenie kamienia węgielnego pod nowy Dom Ludowy.
W listopadzie 1937 w Zubrzcu poświęcono Dom Ludowy TSL.
18 lub 19 września 1939 r. żołnierze sowieccy zastrzelili polskich 4 oficerów. W lutym 1940 r. NKWD zesłało na Syberię 27 rodzin polskich (ok. 110 osób). W latach 1941–1945 nacjonaliści ukraińscy z Ukraińskiej Policji Pomocniczej oraz OUN - UPA zabili 38 Polaków, Żydów i Ukraińców.
W 1896 zaczęto budować kaplicę w Zubrzcu staraniem właściciela majątku Alfreda Mysłowskiego. Była to drewniana budowla z wieżyczką i zakrystią. W 1897 Alfred Mysłowski postanowił rozebrać rozpoczętą budowlę, by na jej miejscu zbudować kaplicę grobową murowaną z cegły, z kryptą dla zmarłego w tym roku syna Mieczysława. W 1898 kaplica została poświęcona, miała dach kryty gontem, z wieżyczką na sygnaturkę, a w jej wnętrzu znajdował się drewniany neogotycki ołtarz z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej.
Aktualnie kaplica popadająca w ruinę. Na miejscu brak wyposażenia, a groby zmarłych w kryptach w okresie komunistycznym zostały sprofanowane.