| Keşif | |
|---|---|
| Keşfeden | J. C. Watson |
| Keşif yeri | Ann Arbor |
| Keşif tarihi | 28 Eylül 1876 |
| Belirtmeler | |
| (168) Sibylla | |
| Telaffuz | /sɪˈbɪlə/ |
| A876 SA; 1911 HF; 1949 MO | |
| Asteroit kuşağı | |
| Sıfatlar | Sibyllian /sɪˈbɪliən/ |
| Yörünge özellikleri | |
| Belirsizlik parametresi 0 | |
| Gözlem yayı | 136,01 yıl (49.676 gün) |
| Günöte | 3,6215 AU (541,77 Gm) |
| Günberi | 3,1417 AU (469,99 Gm) |
| 3,3816 AU (505,88 Gm) | |
| Dış merkezlik | 0,070943 |
| 6,22 yıl (2.271,4 gün) | |
Ortalama yörünge hızı | 16,19 km/s |
| 171,517° | |
| 0° 9dk 30,564s / gün | |
| Yörünge eğikliği | 4,6617° |
| 205,959° | |
| 173,920° | |
| Fiziksel özellikler | |
| Boyutlar | 148,39±4,0 km 149,06±4,29 km |
| Kütle | (3,92 ± 1,80) × 1018 kg |
Ortalama yoğunluk | 2,26 ± 1,05 g/cm3 |
| 47,009 sa (1,9587 gün) | |
| 23,82 saat | |
| 0,0535±0,003 | |
| C | |
| 7,94 | |
| | |
168 Sibylla, Kanadalı-Amerikalı astronom J. C. Watson tarafından 28 Eylül 1876'da keşfedilen büyük bir ana kuşak asteroitidir. Adını büyük olasılıkla Antik Yunan kadın kahinlerine atıfta bulunarak Sibylla'dan almıştır. Spektrumuna bağlı olarak bu nesne, çok karanlık olduğunu ve ilkel karbonlu malzemelerden oluştuğunu gösteren C-tipi bir asteroit olarak sınıflandırılır. 168 Sibylla, ana kuşak asteroitlerinin çoğunun ötesinde yörüngede dönen bir Kibele asteroitidir.
1990–1991 yılları arasında İtalya'daki Torino Gözlemevi'nde yapılan bu asteroitin fotometrik gözlemleri, 23,82 ± 0,004 saatlik bir sinodik dönüş periyodunu belirlemek için kullanıldı. Yavaşça dönen bu nesnenin şekli, basık bir sferoidi andırıyor gibi görünüyor.