| İsimler | Exploration Mission-3 (EM-3) |
|---|---|
| Görev türü | Mürettebatlı Dünya yörüngesi Orion/HLS uçuşu |
| Uygulayıcı | NASA |
| Uzay aracı özellikleri | |
| Uzay aracı |
|
| Üretici |
|
| Görev başlangıcı | |
| Fırlatma tarihi | 2027 ortası (planlanan) |
| Roket | Space Launch System |
| Fırlatma yeri | Kennedy, LC-39B |
| Görev sonu | |
| İniş yeri | Pasifik Okyanusu (planlanan) |
Artemis III, NASA liderliğindeki Artemis Ay keşif programının ikinci insanlı görevi olarak planlanmakta olup hedeflenen fırlatma tarihi 2027 yılının ortasıdır. Mürettebat, Orion uzay aracını taşıyan Space Launch System (SLS) roketi ile fırlatılacak ve ticari sağlayıcılar tarafından ayrı ayrı fırlatılacak olan bir ya da iki ticari İnsanlı İniş Sistemi (HLS) aracıyla Dünya yörüngesinde buluşacaktır. Görev; buluşma ve kenetlenme operasyonlarını test edecek, ayrıca Axiom Uzay Dışı Hareketlilik Ünitesi'nin (AxEMU) değerlendirilmesini de kapsayabilecektir. Söz konusu görev, Apollo programındaki Apollo 9 ile genel hatlarıyla karşılaştırılabilir niteliktedir.
Artemis 3, başlangıçta Apollo 17'den bu yana ilk insanlı Ay inişi olarak planlanmıştı. Ancak 2023 yılına gelindiğinde NASA, Orion uzay aracının ısı kalkanına ilişkin endişeler ve Starship HLS'in geliştirilmesindeki gecikmeler nedeniyle görevin Ay'a iniş yapılmadan da gerçekleştirilebileceğini açıkladı. İncelenen alternatif senaryolar arasında o tarihten bu yana iptal edilmiş olan Gateway uzay istasyonuna insanlı bir ziyaret ve Orion ile Starship HLS arasında alçak Dünya yörüngesinde kenetlenme testi yer aldı.
27 Şubat 2026'da NASA Başkanı Jared Isaacman, Artemis III için revize edilmiş planı kamuoyuyla paylaştı. Buna göre görev, Dünya yörüngesinde bir ya da her iki iniş aracıyla testler gerçekleştirecek şekilde yeniden düzenlendi; Artemis IV ise geçici olarak 2028 yılı için planlanan ilk insanlı Ay inişi görevi olarak belirlendi.
Artemis III'ün asıl hedefi, Ay'ın güney kutup bölgesine bir mürettebat indirmekti. Görev kapsamında iki astronotun yaklaşık bir haftalık bir konaklama için Ay yüzeyine inmesi öngörülmüştü. NASA'ya göre uçuşlar dahil toplam görev süresi yaklaşık 30 gün olacaktı. Orion'a binecek dört astronottan ikisi Starship HLS ile Ay yüzeyine inerken diğerleri Orion'da kalacaktı. İki astronot için dört uzay yürüyüşü planlanmış olup bilimsel gözlem programı, Ay'daki su buzundan örnekler alınmasını da kapsıyordu.
Şubat 2026'da görev planı, alçak Dünya yörüngesinde insanlı bir test uçuşu olarak yeniden düzenlendi. Astronotlar, Orion kapsülünün SpaceX ve Blue Origin'e ait ay iniş araçlarından en az biriyle, mümkünse her ikisiyle de kenetlenmesini test edecek; ayrıca iniş araçlarının itki, yaşam destek ve iletişim sistemlerini deneyecek ve Ay'da kullanılacak yeni uzay tulumlarını — Axiom Uzay Dışı Hareketlilik Ünitesi'ni (AxEMU) — sınayacaktır.
Görev planlayıcıları hem alçak Dünya yörüngesi (LEO) hem de yüksek Dünya yörüngesi (HEO) profillerini değerlendirmektedir. LEO profili NASA'nın Artemis IV'te kullanmak üzere bir Geçici Kriyojenik İtki Parçası'nı (ICPS) elde tutmasına olanak tanırken, HEO profili Ay çevresindeki termal ve operasyonel koşulları daha iyi simüle edecek ve Orion sistemlerini daha kapsamlı biçimde test etmiş olacaktır. Nisan 2026 itibarıyla NASA, görevin yörünge profilini ve bir ya da her iki HLS aracıyla kenetlenip kenetlenmeyeceğini henüz kesinleştirmemiştir; bu kararlar kısmen ticari ortakların geliştirme süreçlerindeki ilerlemeye ve fırlatma takvimine bağlı durumdadır.

Space Launch System (SLS), Orion uzay aracını Dünya'dan Ay'a giden bir yörüngeye fırlatmak için kullanılan süper ağır kaldırma kapasiteli bir rokettir. Bu görev için kullanılacak ana parça, RS-25 motorları E2048, E2052, E2054 ve E2057'yi barındıracaktır. Söz konusu motorların tamamı daha önce Uzay Mekiği görevlerinde kullanılmış olup Aerojet Rocketdyne tarafından yeniden işleme tabi tutulmuştur.
Orion, tüm Artemis görevlerinde kullanılan mürettebat taşıma aracıdır. Mürettebatı Dünya'dan ay yörüngesine taşıyacak, Starship HLS ile kenetlenecek ve mürettebatı Dünya'ya geri getirecektir.
Artemis III'e ait Avrupa Servis Modülü (ESM), ESM-3, Eylül 2024'te Almanya'nın Bremen şehrindeki Airbus tesisinden NASA'ya teslim edilmiştir.

Çok aşamalı bir tasarım sürecinin ardından NASA, 16 Nisan 2021'de SpaceX'i Starship HLS'i geliştirmek ve mürettebatın gelişinden önce Artemis III görevinde kullanılmak üzere yakın doğrusal halo yörüngesine (NRHO) yerleştirmek üzere seçti. Yerleştirme işlemi, Starship HLS'in NRHO'ya yükseltilebilmesi için önce Dünya yörüngesinde yakıt ikmali yapılmasını gerektirmektedir. Bu yakıt ikmali ise Dünya yörüngesine önceden konuşlandırılmış ve en az 14 tanker uçuşuyla doldurulan bir yakıt deposunu zorunlu kılmaktadır. İki astronot Orion'dan Starship HLS'e geçecek; araç Ay yüzeyine inerek astronotları birkaç gün boyunca destekledikten sonra onları tekrar Orion'a geri taşıyacaktır. Astronotların dönüşünün ardından Starship HLS, güneş merkezli bir yörüngeye gönderilerek imha edilecektir. Ekim 2025'te NASA, SpaceX'in ay iniş aracı geliştirme sürecinde yaşanan gecikmeler nedeniyle Ay'a iniş sözleşmesi için diğer şirketlere de teklif verme imkânı tanıdı.