Redemptoristler

Redemptoristler
En Kutsal Kurtarıcı Cemaati
Congregatio Sanctissimi Redemptoris
KısaltmaC.Ss.R.
SloganCopiosa apud eum redemptio (O'nda bol kurtuluş vardır)
Kuruluş9 Kasım 1732 (294 yıl önce) (9 Kasım 1732)
KurucuAlphonsus Liguori
Kuruluş yeriScala, İtalya
TürPapalık kanonuna tabi erkek ruhban cemaati
MerkezVia Merulana 31, Roma, İtalya
Üyeler4,440 üye (3,358 rahip dahil) Ekim 2026 itibariyle
Cemaat genel başkanıFr. Rogério Gomes, C.Ss.R.
Koruyucu AzizeMeryem Ana (Lekesiz Gebelik)
Resmî sitecssr.news

Redemptoristler (resmî adıyla En Kutsal Kurtarıcı Cemaati; Latince: Congregatio Sanctissimi Redemptoris; kısaltması: C.Ss.R.), Katolik Kilisesi'ne bağlı, erkeklere mahsus bir ruhban cemaatidir. Üyeleri rahipler ve dinî kardeşlerden oluşur. Aziz Alphonsus Liguori tarafından 9 Kasım 1732'de, İtalya'nın Scala kentinde, Napoli çevresindeki kırsal bölgelerde yaşayan yoksul halka misyonerlik hizmeti sunmak amacıyla kurulmuştur. Cemaat, 25 Şubat 1749'da Papa XIV. Benedictus tarafından onaylanmıştır. Redemptoristler, özellikle yoksullara ve toplumun en fazla ihmal edilen kesimlerine yönelik misyonerlik çalışmalarını yürütür ve 80'den fazla ülkede faaliyet gösterir.

Alphonsus Liguori (1696–1787)

Redemptoristler, Meryem Ana'ya Daimî Yardım unvanıyla gösterilen bağlılıkla da tanınır. 11 Aralık 1865'te IX. Pius, bu unvanla anılan ikonu cemaatin bakımına emanet ederek Redemptoristlere onu bütün dünyada tanıtma görevini vermiştir. İkon, 26 Nisan 1866'da Roma'daki Aziz Alphonsus Liguori Kilisesi'nde yeniden halkın ziyaretine açılmıştır.

Cemaatin koruyucu azizesi ise Meryem Ana'dır; kendisi Lekesiz Doğuş unvanıyla anılır. Aziz Alphonsus Liguori, bu öğretinin 1854 yılında Katolik Kilisesi tarafından dogma olarak ilan edilmesinden önce de güçlü bir savunucusuydu.

Etimoloji

Redemptoristler adı, cemaatin Latince resmî adı olan Congregatio Sanctissimi Redemptoris ("En Kutsal Kurtarıcı Cemaati") ifadesine dayanır. Adın temelini oluşturan Latince redemptor sözcüğü "kurtarıcı" anlamına gelir ve "geri satın almak, kurtarmak" anlamlarındaki redimere fiilinden türemiştir. İngilizcedeki Redemptorist biçimi ise Fransızca rédemptoriste sözcüğü aracılığıyla oluşmuştur.

Kuruluşu ve gelişimi

Alphonsus Liguori, Napoli ve çevresinde yaşayan yoksul halkın, özellikle kırsal bölgelerdeki toplulukların içinde bulunduğu koşullardan derinden etkilendi. Bu insanların manevi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla 1732 yılında İtalya'nın Scala kentinde cemaatin ilk topluluğunu kurdu. İlk üyeleri arasında Gerard Majella da bulunuyordu. Liguori, 1748 yılında XIV. Benedictus'a başvurarak Napoli çevresindeki yoksul halka hizmet etmek üzere bir dinî cemaat kurmak için resmî onay istedi. Papa, 25 Şubat 1749'da cemaatin kuruluşunu ve kurallarını onayladı.

Kuruluşundan sonraki on yıl içinde Nocera, Ciorani, Iliceto ve Caposele kentlerinde cemaat toplulukları oluşturuldu. Siyasi anlaşmazlıklar nedeniyle başlangıçta Papalık Devletleri'nde kurulan cemaat evleri ile Napoli Krallığı sınırları içindekiler arasında ayrılık yaşandı. Papalık onayının Napoli Krallığı'nda geçerli olabilmesi için gerekli kraliyet izninin alınması girişimi de bu ayrılığın derinleşmesine yol açtı. Ayrılık, 1793 yılında yeniden birleşmeyle sona erdi. Cemaat daha sonra Sicilya ve Güney İtalya'nın diğer bölgelerinde de yeni topluluklar kurdu.

Redemptoristlerin 6 Nisan 1848'de Viyana'dan sürülmelerinin litografisi, Vinzenz Katzler.

Cemaat kısa sürede İtalya sınırlarının dışına yayıldı. 1785 yılında Avusturyalı Clemens Maria Hofbauer ve Thaddeus Hübl Redemptoristlere katıldı. 1786'da Hofbauer ve Hübl, Varşova'ya giderek papalık elçisi Saluzzo tarafından kentin Yeni Şehir bölgesindeki Aziz Benno Parişi'nin yönetimini üstlenmekle görevlendirildi. Buradaki misyonerlik faaliyetleri gelişerek sürdü; ancak cemaat üyeleri 1808 yılında şehirden çıkarıldı.

1793 yılında Hofbauer, cemaatin faaliyetlerini Almanca konuşulan bölgelere yaymak için çalışmaya başladı. Kısa süre içinde Güney Almanya'daki Jestetten, Triberg im Schwarzwald ve Babenhausen kentlerinde yeni cemaat evleri kuruldu. Bu topluluklar daha sonra kapatıldı ve üyeleri bölgeden çıkarıldı.

1818 yılında İsviçre'nin La Valsainte kentinde, daha önce Kartuz tarikatına ait olan ve terk edilmiş durumdaki bir manastırda yeni bir cemaat topluluğu oluşturuldu.

19. yüzyıl

1826 yılında Avusturya hükûmetinin talebi üzerine Redemptoristler, Almanca konuşan Katoliklere dinî hizmet sunmak amacıyla Portekiz'in Lizbon kentinde bir topluluk kurdu. Bunu Almanca konuşulan bölgelerde yeni cemaat evlerinin kurulması izledi. Mautern an der Donau (1827), Innsbruck (1828), Marburg (1833), Eggenburg (1833) ve Leoben (1834) bu yeni kuruluşlar arasında yer alıyordu.

Cemaat, Belçika'da da hızla yayıldı. Tournai (1831), Sint-Truiden (1833), Liège (1833) ve Brüksel'de (1849) yeni topluluklar kuruldu. Dönemin Katolik karşıtı eğilimlerinin güçlü olduğu Hollanda'da da 1836 yılında Wittem'de bir cemaat evi açıldı.

Avrupa genelinde büyük siyasi çalkantılara yol açan 1848 Devrimleri, Redemptoristleri de etkiledi. Cemaat üyeleri İsviçre ve Avusturya'dan çıkarıldı; başka ülkelerdeki faaliyetleri de tehlikeye girdi.

Avusturya devlet Katolikliği, yaklaşan bir devrim korkusuyla Roma'ya yönelen katı kilise yanlısı akımla ittifak kurmuştu. Özellikle Viyana'da Liguorcular, geç dönem Josephinizm devlet kilisesi düzeninin güvencesi konumundaydı. Johannes Mandlener ve Rudolph von Smetana da bu isimler arasındaydı. Ayrıca Georg Hermes ve Anton Günther gibi Katolik reformcu eğitimcilerine karşı entrikalar yürütüyorlardı. O dönemde henüz fazla etkili olmayan Cizvitlerle birlikte, Prens Metternich'in polis devletini destekliyorlardı.

Mart 1848'de Metternich ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. 6 Nisan 1848'de bir kalabalık, ikinci girişiminde Maria am Gestade Manastırı'nı basarak buradaki Redemptoristleri kovdu. Rennweg Manastırı bünyesindeki din kardeşleri de kaçmak zorunda kaldı. 7 Mayıs 1848 tarihli imparatorluk kararnamesiyle Redemptorist Cemaati ve Cizvit tarikatı feshedildi.

Frankfurt Ulusal Meclisi, ilk okumada Cizvitlerin ve Redemptoristlerin Almanya'dan kalıcı olarak çıkarılmasına karar verdi. Mayıs 1848'in sonlarına doğru Linz'den de kovuldular. Bununla birlikte tarikata karşı en yaygın protesto biçimi Katzenmusik adı verilen gürültülü gösterilerdi. Bu protestolar, Johann Strauss'un (oğul) 57 numaralı şakacı polkası Liguorcuların Ahı adlı eserine de konu oldu. Tarikatın kovulması, Johann Nestroy'un Krähwinkel'de Özgürlük adlı oyununda ve çok sayıda yergi yazısında da işlendi. Redemptoristler 1852'de Avusturya'ya yeniden dönme izni alabildiler.

Cemaat, 19. yüzyılın geri kalanında gelişimini sürdürdü. 1852 yılında dört eyaletten oluşan örgütlenme, 1890 yılına gelindiğinde on iki eyalete ulaştı. Bu dönemde Şili, Kolombiya, Ekvador, İngiltere, İskoçya, İspanya ve Surinam'da yeni topluluklar kuruldu.

20. yüzyılda da genişleme devam etti. Cemaat, her on yılda yeni eyaletler, yardımcı eyaletler ve misyonlar oluşturarak uluslararası örgütlenmesini geliştirdi. Ayrıca yoksullara İncil'i ulaştırma amacı doğrultusunda Redemptoristlerle birlikte çalışan laik üyelerden ve gönüllülerden oluşan bir dayanışma ağı kurdu.

Misyonerlik ve pastoral faaliyetler

Redemptorist misyonerler La Paz, Bolivya

Redemptoristler esas olarak misyonerlik faaliyetleri yürüten bir dinî cemaat olmakla birlikte, hizmetleri yalnızca gelişmekte olan ülkelerle sınırlı değildir. Cemaatin tüzüğüne göre üyeleri, "Kurtarıcımız İsa Mesih'in erdemlerini ve örnekliğini izlemeye çalışmalı ve özellikle Tanrı'nın sözünü yoksullara duyurmaya kendilerini adamalıdır". Cemaatin faaliyetleri başlıca misyonerlik çalışmaları, ruhani inzivalar ve benzeri etkinliklerden oluşur. 2019 yılında dünya genelinde 82 ülkede yaklaşık 5.500 Redemptorist bulunmaktaydı.

Vaaz ve pariş misyonları

En Kutsal Kurtarıcı Cemaati logosunun başka bir versiyonu

Alphonsus Liguori, arkadaşlarının Tanrı'nın sözünü duyuran gezici vaizler olmasını istiyordu. Redemptoristler geleneksel olarak bu anlayışı sürdürmüş ve özellikle pariş misyonları düzenlemeleriyle tanınmıştır. Bu misyonların ve Redemptoristlerin verdiği vaazların amacı, insanları "Tanrı'ya daha derin bir sevgi duymaya ve Hristiyan yaşamını daha eksiksiz biçimde uygulamaya" davet etmektir. Liguori'nin talimatları doğrultusunda vaazların sade, günlük yaşamla bağlantılı ve dinleyen herkesin anlayabileceği bir dille verilmesi esastır.

Hac ve ziyaret merkezleri ile ruhani inziva evleri

Redemptoristler, misyonerlik faaliyetlerini geliştirmek ve hac ziyaretleri için mekânlar sağlamak amacıyla çeşitli hac merkezleri ve kutsal ziyaret yerlerinin yönetimini üstlenir. Bu merkezlerin en tanınmışları Brezilya, Kanada, Kolombiya, Filipinler, Roma ve Singapur'da bulunur ve yüz binlerce ziyaretçi çeker.

Cemaat ayrıca toplumun farklı kesimlerinden, Katolik olan veya olmayan kişilerin bireysel ya da toplu olarak tefekkür ve ruhani değerlendirme yapabilecekleri çok sayıda inziva merkezi işletir.

Redemptoristler, Çocuk İsa'yı ve İsa'nın Çilesi'ne ilişkin simgeleri taşıyan Meryem Ana'yı betimleyen Bizans ikonası Daimî Yardım Meryem Ana'nın bakımından sorumludur. İkon, Papa IX. Pius tarafından cemaatin korumasına verilmiştir. Günümüzde Roma'daki Aziz Alphonsus Liguori Redemptorist Kilisesi'nde muhafaza edilmektedir. Redemptoristler, Meryem Ana'ya bu unvan altında gösterilen bağlılığı yaygınlaştırmak için çalışmaktadır.

Diğer hizmet alanları

Holy Redeemer College Redemptoristler için bir inziva mekanıdır, Washington DC.

Diğer dinî cemaatlerin çoğunda olduğu gibi Redemptoristler de kilise cemaatlerine yönelik hizmetler, eğitim, gençlik çalışmaları ve sosyal iletişim gibi farklı alanlarda faaliyet gösterir.

Cemaat, son yıllarda toplumsal adalet konularına giderek daha fazla önem vermeye başlamıştır. Cemaatin genel yönetim merkezinin internet sitesinde bu yaklaşım şöyle ifade edilmektedir: "Redemptoristler, Tanrı'nın kurtarıcı sevgisinin insanın bütün varlığına dokunduğuna ve toplumsal adaletsizliklerin, bütün kadın ve erkeklerin onuruna saygı temelinde dönüştürülmesini gerektirdiğine inanır."

Filipinler'deki Cebu Redemptorist Bölgesi bu konuda özel bir taahhütte bulunmuştur:

"Halkımızın yoksulluğu ve insan onuruna aykırı koşulları karşısında harekete geçerek, onların inançlarından ve adalet arzularından güç alıyoruz. [...] Dinî yeminlerimizle kendimizi Tanrı'ya adamış misyoner bir topluluk olarak biz, Cebu Bölgesi Redemptoristleri, özellikle toplumun en fazla ihmal edilen ve yoksul kesimlerinin acil ihtiyaçlarına karşılık vermeye çağrıldığımızı kabul ediyoruz."

Dinî formasyon

Roma'daki Aziz Alfonsus Liguori Kilisesi'nin iç görünümü.
Tuchów, Polonya'daki Redemptorist manastırı.

Redemptorist cemaatine katılmak isteyen kişi, ilk tanışma ve ruhani çağrısını ayırt etme sürecinin ardından aday statüsüne geçer. Aday, hem kendisinin hem de cemaat üyelerinin birbirlerini daha yakından tanıyabilmesi amacıyla cemaat topluluklarından birinde yaşamaya başlar. Yaklaşık iki yıl süren bu dönemde Redemptoristlerin dua, yaşam ve hizmet anlayışı hakkında bilgi edinir.

Bu sürecin olumlu ilerlemesi hâlinde aday, bir yıl süren novisiyat dönemine başlar. Bu dönem, adayın ilahi çağrısını ve katılacağı dinî kurumun kendine özgü niteliğini daha iyi anlaması, kurumun yaşam biçimini deneyimlemesi ve düşünce dünyası ile kalbini kurumun ruhuna göre şekillendirmesi bakımından önemlidir. Aynı zamanda adayın niyetinin ve uygunluğunun sınandığı bir süreçtir. Bu dönemde novislere, Tanrı'nın kendilerine sunduğu çağrı ve buna verecekleri karşılık üzerinde düşünmeleri için uzun süreli dua, ruhani okumalar ve sessizlik imkânı sağlanır. Özellikle ruhani rehberlik yoluyla novislerin manevi gelişimine odaklanılır. Ayrıca cemaatin tarihi ve anayasaları ayrıntılı biçimde incelenir.

Novisiyatın sonunda kişi ilk (basit) dinî yeminlerini eder ve resmen Redemptorist cemaatinin üyesi olur. Dinî yemin yoluyla üyeler, üç evanjelik öğüde (yoksulluk, iffet ve itaat) kamuya açık yeminlerle uymayı kabul eder, Kilise'nin hizmeti aracılığıyla Tanrı'ya adanır ve ilgili hukukta tanımlanan hak ve yükümlülüklerle kuruma katılır. Bu aşamada genellikle üniversite düzeyinde felsefe ve teoloji öğrenimine başlanır. Öğrenim süresince üyeler, hem kendi ülkelerinde hem de uluslararası düzeyde Redemptoristlerin yürüttüğü çeşitli hizmet alanlarında deneyim kazanma fırsatı bulur. Geçici yeminler her yıl yenilenir.

En az üç yıl süren bu formasyon aşamasının sonunda üyeler daimî dinî yeminlerini (son yeminlerini) eder. Rahiplik görevine çağrılan üyeler için bu aşamanın ardından diyakonluk ve rahiplik atamaları gerçekleştirilir.

Akademik öğrenim programlarının tamamlanmasının ardından, geçici yeminlerle bağlı bütün Redemptoristlerin kendi mensup oldukları cemaat eyaletinin dışında en az altı ay ile bir yıl arasında süren bir pastoral hizmet deneyimine katılmaları gerekir.

Dinî yeminler

St. Louis, Missouri'deki Aziz Alphonsus Liguori "Rock" Katolik Kilisesi'nin ofisinde bulunan bir vitray pencere.

Bir dinî cemaatin üyeleri olarak Redemptoristler, evanjelik öğütler olarak bilinen yoksulluk, iffet ve itaat ilkelerine bağlılıklarını geleneksel üç dinî yeminle ifade ederler.

Yoksulluk yemini, üyelerin sahip oldukları malları ortaklaşa kullanmaları ve hiçbir üyenin kişisel servet biriktirmemesi anlamına gelir. İffet yemini, cinsel ilişkiden uzak durmanın ötesinde bir anlam taşır. Amacı, kişinin kendisini bütünüyle dinî hizmete adayabilmesini sağlamaktır. Ayrıca insanın kalbini bütünüyle doldurabilecek tek varlığın Tanrı olduğuna işaret eder.

İtaat yemini ise cemaatin üstlerinin emirlerini sorgulamaksızın yerine getirmek anlamına gelmez. Aksine üyenin dua ederek ve sorumlu kişinin sözlerine dikkatle kulak vererek Tanrı'nın iradesini aramasını ifade eder.

Redemptoristlere göre bu üç yemin, günümüz toplumunda önemli görülen değerleri sorgulayan bir yaşam anlayışını temsil eder. Cemaat üyeleri, geleneksel üç yemine ek olarak dördüncü bir yemin ve and olan **sebat yemini**ni de eder. Bu yemin, üyenin ölümüne kadar Redemptorist cemaatinde kalma taahhüdünü ifade eder.

Örgütlenme

Cemaatin baş rahibi Rogério Gomes, Papalık Alfonsian Akademisi'nde profesördür.

Cemaatin genel yönetim merkezi Roma'dadır. Redemptoristlerin örgütlenmesindeki en temel birim, üyelerin birlikte yaşadığı yerel topluluktur. Bu topluluklarda üyeler, İncil'in hizmetine yönelik olarak dualarını, deneyimlerini, başarılarını ve başarısızlıklarını paylaşır; sahip oldukları malları da ortaklaşa kullanırlar. Her topluluğun başında, ortak yarar doğrultusunda liderlik ve yönetim sorumluluğunu üstlenen bir yerel topluluk başkanı bulunur. Başkan, bir vekil ve danışmanlar grubu tarafından desteklenir.

Rahip Zmicier Čarniel (CSsR), Meryem Ana'nın Göğe Yükselişi Kilisesi, Dyatlovo, Belarus.

Yerel topluluklar daha büyük idari birimler altında örgütlenir. Bunlar misyonlar, bölgeler, yardımcı eyaletler (vice-provinces) ve eyaletlerdir. Bir eyalet, eyalet başkanı ve seçilmiş üyelerden oluşan konseyi tarafından yönetilir. Yönetim sürecinde her eyaletin üyeleri, Eyalet Genel Kurulu'nda (Provincial Chapter) bir araya gelen temsilcilerini seçer. Yardımcı eyaletler, kendi kendine yeterli hâle gelinceye kadar genellikle kuruluşlarında rol oynayan bir eyaletten personel ve mali destek alır. Bununla birlikte, misyonlarının özel ihtiyaçlarına göre kendi işlerini düzenlemek için gerekli yönetim özgürlüğüne ve yetkisine sahiptirler. Bölgeler ve misyonlar ise genellikle yeni misyonerlik alanlarında kurulan topluluklardan oluşur ve kuruluşlarını gerçekleştiren eyalete veya yardımcı eyalete bağlıdır.

Cemaatin genel başkanı, altı yılda bir Genel Bölüm'ü (General Chapter) toplantıya çağırır. Genel Bölüm, Redemptoristlerin başlıca yönetim ve temsil organıdır. Bu kurul, cemaatin misyonunu Alphonsus Liguori'nin düşünceleri ve cemaatin gelenekleri doğrultusunda değerlendirir. Cemaatin günlük uluslararası işleri, bir genel başkan ve altı danışmandan oluşan Genel Konsey tarafından yürütülür. Genel Konsey hem yönlendirici hem de yürütme organı olarak görev yapar.

Bölgeler ve eyaletler

  • Güney Avrupa: 6 eyalet ve 2 bölge.
  • Kuzey Avrupa: 8 eyalet, 2 yardımcı eyalet, 2 bölge ve 1 misyon.
  • Kuzey Amerika: 4 eyalet (Baltimore, Denver, Kanada ve Meksika) ve 1 yardımcı eyalet (Vietnamlı Katoliklere yönelik Extra-Patriam).
    • Kanada Eyaleti, 2019 yılında Edmonton-Toronto, Sainte-Anne-de-Beaupré ve Yorkton eyaletlerinin birleştirilmesiyle kurulmuştur.
  • Latin Amerika: 13 eyalet, 11 yardımcı eyalet, 4 bölge ve 2 misyon.
  • Afrika: 1 eyalet, 5 yardımcı eyalet, 2 bölge ve 5 misyon.
  • Asya-Okyanusya: 6 eyalet, 5 yardımcı eyalet, 4 bölge ve 2 misyon.

Bölgesel gelişim

Afrika

Matadi Apostolik Bölgesi, Kionzo, Kongo'daki Redemptorist kilisesi önünde misyoner rahipler ve kilise cemaati.

1899 yılında Belçikalı Redemptorist rahiplerden, hükûmetlerinin talebi üzerine o dönemde Belçika kolonisi olan Kongo Devleti'ndeki çeşitli misyonların sorumluluğunu üstlenmeleri istendi. Bu misyonlar Kinkanda, Kionzo, Kimpese, Matadi, Sonagongo ve Tumba Gölü çevresinde bulunuyordu.

1987 yılında Denver Eyaleti, Nijerya'da bir misyon kurdu. Misyonun faaliyetleri kısa sürede gelişerek yardımcı eyalet statüsüne yükselmesini sağladı. Yardımcı eyalet üyeleri, çalışmalarına laikleri de dâhil etmek için ortak çaba gösterdi. Redemptoristler ayrıca Angola (1967), Burkina Faso, Gana, Fildişi Sahili (1993), Madagaskar (1967) ve Nijer'de faaliyet göstermektedir. Zimbabve'deki misyon 1960 yılında Britanyalı Redemptoristler tarafından kurulmuş, 1989 yılında yeniden canlandırılmıştır.

1990 yılında Hindistanlı Redemptoristler, Kenya'da bir misyon başlattı. Burada dinî yeminlerini etmiş birkaç cemaat üyesi bulunmaktadır.

Güney Afrika'da Redemptoristler Cape Town, Rustenburg ve Howick kentlerindeki parişleri yönetmektedir. Ayrıca KwaZulu-Natal eyaletindeki Merrivale'de Redemptoristin rahibelerine ait bir manastır bulunmaktadır. Güney Afrika Redemptoristleri toplumsal adalet ve barış konusundaki yaklaşımlarını şöyle ifade etmektedir:

"Adalet ve barış, kim olduğumuzun ve yaptığımız her şeyin ayrılmaz bir parçasıdır. Güney Afrika koşullarında yoksullar bizi sade bir yaşam sürmeye çağırmaktadır. Kentlerin yoksul mahallelerinde yaşayan dışlanmış ve ezilen insanların mücadelesine ve yoksulların içinde bulunduğu çaresiz duruma kayıtsız kalamayız."

Mayıs 2011'de, Güney Afrika'da cemaat üyelerinden biri tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen çocuklara yönelik cinsel istismar vakaları, RTÉ televizyonunun Prime Time Investigates programında gündeme getirildi. İrlanda Adalet ve Eşitlik Bakanı Alan Shatter konuyla ilgili şu açıklamayı yaptı:

"Bu konuyla ilgili olarak, elbette programda ortaya çıkan iddialardan benimle aynı derecede kaygı duyan Garda Komiseri ile iletişime geçtim. Aile İçi Şiddet ve Cinsel Saldırı Soruşturma Birimi'nden sorumlu başkomiser, programı incelemek üzere görevlendirilecektir. Özellikle, bu yargı alanında soruşturulabilecek herhangi bir suç davranışının ortaya konulup konulmadığını değerlendirecektir."}}

Avustralya ve Yeni Zelanda

Batı Avustralya'nın Kuzey Perth bölgesinde bulunan Redemptorist Manastırı.

Redemptoristlerin Avustralya'da kurdukları ilk cemaat evi, Yeni Güney Galler eyaletindeki Singleton'da bulunuyordu. Ancak yaz aylarının aşırı sıcakları nedeniyle misyonerlik faaliyetleri, Yeni Zelanda'nın daha serin iklimindeki piskoposluk bölgelerinde de yürütülüyordu. Singleton uygun bir merkez olmadığından cemaat, Yeni Güney Galler'deki Waratah'ta, Mount St. Alphonsus adıyla yeni bir manastır inşa ettirdi. Manastır, Redemptoristlerin kurucusunun yortu gününde, 1887 yılında, cemaatin bölgeye gelişinden yalnızca beş yıl sonra açıldı. Waratah topluluğu ilk yılında Yeni Güney Galler, Victoria ve Güney Avustralya'da 45 misyonerlik faaliyeti gerçekleştirdi.

1888 yılında Ballarat'ta yeni bir cemaat evi açıldı ve kentin Wendouree banliyösünde yeni bir manastırın inşasına başlandı. Manastır, Eylül 1893'te resmen açıldı.

Güney Avustralya ve çevresindeki faaliyetler Ballarat topluluğunun sorumluluğuna geçince Waratah'taki Redemptoristler kuzeye, Queensland'e yöneldi. Bu eyalette ilk misyonerlik faaliyetleri 1889 yılında gerçekleştirildi. Brisbane ve çevresinde başlayan çalışmaların başarısı üzerine başpiskopos, programın uzak kırsal parişleri de kapsayacak biçimde genişletilmesini sağladı.

Yeni Zelanda'da Redemptoristler için özel olarak inşa edilen ilk yapı, 1908 yılında Wellington'da açılan Aziz Gerard Kilisesi'ydi.

1927 yılında Avustralya ve Yeni Zelanda'yı kapsayan Avustralasya Eyaleti kuruldu. Yeni Zelanda, 1970 yılında bağımsız bir eyalet hâline geldi. Yeni Zelanda Redemptoristleri 1972 yılında Samoa'da da faaliyet göstermeye başladı.

II. Dünya Savaşı'nı izleyen yıllar hızlı bir genişleme dönemine sahne oldu. Filipinler, Singapur ve Malezya'daki yardımcı eyaletlerin gelişimine yönelik çalışmaların yanı sıra Tazmanya'daki New Town'da ve Queensland'deki Townsville ile Miami'de yeni cemaat evleri açıldı.

Yeni Güney Galler'de Campbell's Hill, Concord, Fairfield West, Penrith ve Yagoona'da; Victoria'da ise Balwyn, Box Hill, Brighton, Wongarra ve Yarraville'de yeni topluluklar kuruldu. Redemptoristler Melbourne'de 1977-1998 yılları arasında Hofbauer Merkezi adıyla bir psikoterapi kliniği ve eğitim enstitüsü de işletti.

1980'lerde Redemptorist Laik Topluluğu kuruldu. Bu girişim, 1998 yılında Melbourne'ün Heidelberg West bölgesindeki Olympic Village'da, yöre halkının ortaya çıkan ihtiyaçlarına karşılık vermeyi amaçlayan Exodus Topluluğu'nun oluşturulmasına öncülük etti. Exodus Topluluğu'nda yaşayan üyeler, topluluğun çalışmalarına ve hizmetlerine gönüllü olarak katkıda bulunmaktadır. Daha sonra Ballarat'ın Wendouree West bölgesinde de ikinci bir Exodus Topluluğu kuruldu. Kaynakta, Exodus Topluluğu'nun 50 gönüllü tarafından desteklendiği belirtilmektedir.

Avustralya genelinde misyonerlik faaliyetleri sürdürülmektedir. Redemptoristler pariş misyonları, vaazlar, ruhani inzivalar, yetişkin eğitimi, üniversitelerde öğretim, toplumsal adalet çalışmaları, danışmanlık, yerli topluluklarla dayanışma, dinî rehberlik hizmetleri, Daimî Yardım Meryem Ana'ya yönelik ibadetler ve toplumun dışlanmış kesimleriyle çalışmalar yoluyla faaliyetlerini sürdürmektedir. Ayrıca Majellan dergisi aracılığıyla aile kurumunu desteklemektedirler. Bu çalışmalarla insanların Tanrı nezdindeki önemini vurgulamayı amaçlamaktadırlar. Avustralya Redemptoristlerine göre toplumsal adalet meselesi, "dünyadaki misyonumuzun özünde yer aldığı için büyük önem taşımaktadır".

Hindistan

Dublin Eyaleti'nden üç İrlandalı Redemptorist, Mathew Hickey, Gerard McDonell ve Leo O'Halloran, 1938 yılında Sri Lanka'ya geldi. Redemptoristler, 1940 yılında Bangalore'da ilk cemaat topluluğunu kurarak Hindistan'daki faaliyetlerine başladı.

Dublin Eyaleti'nin eyalet başkanı Hugo Kerr, Mysore Piskoposu Maurice Bernard Departures'tan Bangalore'da bir Redemptorist topluluğu kurulması için izin aldı. 1941 yılının Büyük Perhiz döneminde John Armstrong Road üzerindeki St. Gerard Evi, Redemptoristlerin Hindistan'daki ilk kalıcı yerleşkesi oldu.

Kutsal Bakire Meryem Kilisesi, Lviv, Ukrayna

1 Ekim 1945'te Hindistan Redemptorist Misyonu yardımcı eyalet statüsüne yükseltildi ve Mathew Hickey ilk yardımcı eyalet başkanı oldu. 1945-1955 arasındaki on yıl, kurumsal gelişme açısından önemli bir dönemdi. Bu süreçte, öğrencilerin yetiştirildiği daimi merkez olarak kullanılmak üzere Mount St. Alphonsus (MSA) inşa edildi ve 7 Haziran 1951'de hizmete girdi. Uzun zamandır beklenen Holy Ghost Parişi ise 24 Mayıs 1953'te ibadete açıldı.

Bu dönemde St. Joseph of Tarbes rahibelerinin desteğiyle St. Alphonsus Okulu, MSA'nın öğrenci bölümünde eğitime başladı. Daha sonra Davis Road'a taşınan okul, günümüzde de çevrede yaşayan yoksul çocuklara eğitim vermektedir.

Temmuz 1964'te, felsefe öğrenimi görecek öğrencilerin barınması amacıyla Hennur Road üzerinde Sadupadesa Koleji inşa edildi. Kurum, 2015 yılı itibarıyla formasyonun ilk aşamasını oluşturan bir genç aday yetiştirme merkezine dönüştürülmüştü. Temmuz 2010'da Sadupadesa'da Holy Redeemer Parişi kuruldu.

Bangalore Yardımcı Eyaleti, karşılaştığı güçlükleri aşarak gelişimini sürdürdü ve 15 Ağustos 1972'de Bangalore Eyaleti statüsüne yükseltildi. Eyalet, 1990 yılında Afrika'daki Kenya'da bir Redemptorist topluluğu kurarak önemli bir girişimde bulundu. Bu misyonda, eyalet mensuplarının yanı sıra yedi yerli rahip de hizmet vermektedir.

Bangalore Eyaleti ayrıca Hindistan'ın batı kıyısındaki Kerala'da Liguori Eyaleti'nin ve Majella Yardımcı Eyaleti'nin kurulmasına öncülük etti.

2011 yılı itibarıyla Hindistan'da iki eyalet, bir yardımcı eyalet, bir bölge ve bir misyonda faaliyet gösteren yaklaşık 260 Redemptorist bulunuyordu. Alwaye Bölgesi 1992 yılında kuruldu ve 2008'de Liguori Eyaleti statüsüne yükseltildi. Mumbai Bölgesi 1999 yılında oluşturuldu ve 2011'de yardımcı eyalet statüsünü kazandı. Kenya Misyonu 1990 yılında başladı ve burada daimî dinî yeminlerini etmiş birkaç Kenyalı üye bulunmaktadır.

Mezopotamya (günümüzde Irak)

Hristiyanlık, MS 1. ve 2. yüzyıllarda Havari Tomas'ın vaazları aracılığıyla Mezopotamya'ya ulaştı.

1952 yılında Kardinal Eugène Tisserant, Roma'daki genel başkanla, Hollandalı rahip Peder Amerigo Buijs ile görüşerek Redemptoristlerin Irak'ta yeni bir misyon üstlenip üstlenemeyeceklerini sordu. Belçika'nın Flaman bölgesindeki eyaletinden gelen misyonerler bu görevi kabul etti.

1958 yılında yeni Keldani patriği Paulus III Cheikho (1958-1989), Redemptorist rahipleri resmen Bağdat'a davet etti. Peder Jan Praats ve Peder Maurits Demarey kente gelen ilk misyonerlerdi. 1960 yılında onlara Peder Lucien Cop katıldı. Dört yıl sonra, 1964'te Peder Frans Van Stappen (Peder Francis olarak da bilinirdi) Bağdat'a geldi. 1965 yılında ise Peder Vincent Van Vossel, Peder M. Demarey ile birlikte kente ulaştı.

Filipinler

Iloilo'daki Aziz Clement Kilisesi, Redemptoristlerin Filipinler'deki kiliselerinden biridir.

İrlanda Eyaleti'ne bağlı ilk Redemptoristler, 30 Haziran 1906'da Cebu'daki Opon'a geldi. Burada Compostela, San Francisco ve Camotes Adaları'nda misyonerlik faaliyetleri başlattılar.

1914-1928 yılları arasında yeni topluluklar kuruldu. Bunların en önemlileri arasında Luzon, Lipa, Iloilo, Tacloban ve Mindanao Adası'ndaki Cagayan de Oro bulunuyordu. Redemptoristler, Luzon'da bütünüyle Tagalogca yürütülen ilk misyonerlik faaliyetini gerçekleştirdi.

1928 yılında Filipinler'deki örgütlenme iki yardımcı eyalete ayrıldı. Bunlardan Visayas ve Mindanao bölgelerinden sorumlu Cebu Yardımcı Eyaleti İrlanda Eyaleti'ne, Luzon'dan sorumlu Manila Yardımcı Eyaleti ise Avustralya Eyaleti'ne bağlıydı. Manila Yardımcı Eyaleti'nin merkezi, günümüzde Baclaran'daki Daimî Yardım Meryem Ana Ulusal Tapınağı'nda bulunmaktadır.

İkinci Vatikan Konsili (1962-1965), Redemptorist Cemaati üzerinde önemli bir etki yarattı. Konsilin ardından cemaat, Alphonsus Liguori'nin örnekliğini izleyerek yoksullara ve dezavantajlı kesimlere yönelik bağlılığını daha da güçlendirdi.

1960'lı ve 1970'li yıllardaki siyasi ve toplumsal çalkantılar sırasında Filipinli Redemptoristler, adalet ve eşitlik arayışındaki insanlarla dayanışma içinde oldu. Bu yaklaşım, "adalet İncil'ini söz ve eylemle duyurma misyonunu üstlenmeyi ve böylece yoksulların özlemlerinin kurtuluşun kaynağı olan Mesih'te tam anlamıyla gerçekleşmesini sağlama" hedefini içeriyordu.

1996 yılında Cebu Yardımcı Eyaleti bağımsız bir eyalete dönüştürüldü ve Cebu Eyaleti adını aldı.

Vietnam

Vietnam'ın Hue şehrindeki Redemptorist Kilisesi.

Redemptoristler 1925 yılında, Sainte-Anne-de-Beaupré Tapınağı'ndaki Kanadalı Redemptorist misyonerlerden 66 kişilik bir grupla Vietnam'a geldi.

Vietnam Eyaleti 1964 yılında resmen kuruldu. Redemptoristler Hanoi, Saygon, Da Nang ve Da Lat gibi büyük kentlerde faaliyet gösterdi. Çalışmaları 1975 yılında, muhtemelen Vietnam Savaşı'nın yeniden başlaması ve Güney Vietnam'ın yenilgiye uğraması nedeniyle, kısa süreliğine durdu.

Redemptorist misyonerler günümüzde de Vietnam'da faaliyetlerini sürdürmektedir. Ayrıca Avustralya, Tayland, Laos, Filipinler, Angola, Fransa, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada gibi ülkelere de üyeler göndermişlerdir.

Birleşik Krallık ve İrlanda eyaletleri

Kutsal Meryem Ana Redemptorist Roma Katolik Manastırı ve Ekümenik İnziva Merkezi, Kinnoull, Perthshire, İskoçya

Redemptoristler 1843 yılında Belçika'dan gelerek Birleşik Krallık'ta faaliyet göstermeye başladı. Yeni eyaletin gelişiminde, Oxford Hareketi ile bağlantılı Katolikliğe geçenler topluluğundan Kardinal John Henry Newman, Kardinal Henry Edward Manning ve William Faber ile ilişkili olan Robert Aston Coffin önemli rol oynadı.

Coffin, 1865 yılında ilk eyalet başkanı olarak atanmasına kadar misyonerlik faaliyetlerinde bulundu. Görev süresi boyunca Birleşik Krallık'ın çeşitli bölgelerinde yeni cemaat evleri kuruldu. Perth'teki St. Mary's Manastırı, Reformasyon'dan sonra İskoçya'da açılan ilk manastır oldu.

Vladimir Pecherin (1807-1885), İrlanda'da görev yapan ilk Redemptoristlerden biri.

1910 yılına gelindiğinde eyaletin Clapham (Londra), Bishop Eton (Liverpool), St. Benet Kilisesi (Monkwearmouth), Bishop's Stortford, Kingswood ve Edmonton'da olmak üzere sekiz cemaat evi bulunuyordu. Eyaletin toplam üye sayısı 123'tü.

Günümüzde Britanyalı Redemptoristler çeşitli alanlarda hizmet vermektedir. Bu faaliyetler arasında Zimbabve'deki yoksullara yönelik misyonerlik çalışmaları, Perth'teki Kinnoull Ruhani Yenilenme Merkezi, dua ve tefekkür faaliyetleri ile Birmingham, Liverpool'daki Bishop Eton ve Londra'daki pariş hizmetleri bulunmaktadır.

Amaçlarını "İsa Mesih'teki sevincimizi korumak ve başkalarına bol kurtuluşu ulaştırmak" olarak ifade etmektedirler.

1898 yılında İrlanda'daki Redemptorist evleri ayrı bir eyalet hâline getirildi ve eyalet merkezi Limerick'te kuruldu. 25 Mart 1901'de Limerick'teki genç aday yetiştirme evinin temeli atıldı. İrlanda Eyaleti başlangıçta Limerick, Dundalk, Belfast ve Galway bölgesindeki Esker'de bulunan dört cemaat evinden oluşuyordu.

1904 yılında John Creagh, Yahudi karşıtı iki vaaz vererek antisemitik Limerick boykotunu örgütledi. Bu vaazlarda kan iftirası olarak bilinen antisemitik suçlama dile getirildi, Yahudiler İsa'nın çarmıha gerilmesinden sorumlu tutuldu ve fiilî bir boykot çağrısı yapıldı. Creagh'ın gözetimi altında bazı Yahudiler şiddetli saldırılara uğradı. Yaklaşık iki yıl süren ekonomik boykotun ardından Limerick'teki Yahudi nüfusunun büyük bölümü kentten ayrılmak zorunda kaldı.

Günümüzde İrlanda Eyaleti'nin yönetim merkezi Dublin'dedir. Diğer cemaat toplulukları Belfast'taki Clonard Manastırı ve Aziz Gerard Parişi, Cork, Dundalk, Galway bölgesindeki Athenry ve Limerick'te bulunmaktadır. İrlandalı Redemptoristler pariş hizmetleri, gençlik çalışmaları, Redemptorist yayınları ve ruhani inziva faaliyetleri yürütmektedir. Ayrıca Filipinler'deki Cebu misyonuna personel desteği sağlamaktadırlar.

Clonard Manastırı'ndan Alec Reid, farklı topluluklar arasındaki uzlaşma girişimlerinde önemli rol oynadı ve Kuzey İrlanda Barış Süreci'nin kolaylaştırılmasına katkıda bulundu. Reid ayrıca Bask Bölgesi'ndeki barış görüşmelerinin teşvik edilmesine yardımcı oldu.

Kuzey Amerika eyaleti

Amerika Birleşik Devletleri

John Neumann (1811-1860), aziz ilan edilen ilk ABD'li piskopos.

1828 yılında Cincinnati Genel Vekili Frederick Rese, rahip bulmak amacıyla Avrupa'yı ziyaret etti. Viyana'da üç rahip ve üç dinî kardeş buldu. Bu kişiler 20 Haziran 1832'de New York'a ulaştı ve Michigan'ın kuzeyindeki topluluklar arasında çalışmaya başladı.

1839 yılında Pittsburgh'a çağrılarak Alman Katolik cemaatinin hizmetini üstlendiler. Bu tarihten itibaren Alman cemaatlerine yönelik hizmet, Redemptoristlerin Kuzey Amerika'daki faaliyetlerinin önemli bir parçası hâline geldi.

Amerika Birleşik Devletleri Eyaleti 1850 yılında kuruldu. İlk görevlerinden biri bir ruhban okulu kurmak ve novisiyat için uygun bir yer seçmekti. Ruhban okulu için Maryland'deki Cumberland, novisiyat için ise Baltimore seçildi.

1868 yılında öğrenciler Maryland'deki Ilchester'de bulunan yeni öğrenim merkezine taşındı. 1907 yılında ise öğretim kadrosu ve öğrenciler, Hudson Nehri kıyısındaki New York eyaletine bağlı Esopus'ta inşa edilen daha geniş binaya geçti.

1882 yılında cemaat, Washington Başpiskoposluğu'na rahipler gönderdi ve zamanla burada beş pariş kurdu. 1861 yılında Illinois eyaletindeki Chicago'da bir topluluk oluşturuldu.

St. Louis Başpiskoposluğu'nda yürütülen başarılı misyonerlik faaliyetlerinin ardından kentte bir cemaat evi açıldı. 1871 yılında Boston'ın Roxbury bölgesinde Daimî Yardım Meryem Ana'ya adanan önemli bir misyonerlik merkezi kuruldu. 1883 yılında yeni bir pariş oluşturulduğunda, misyon kilisesinin rahipleri bu parişin hizmetini üstlendi.

Aynı adı taşıyan ve daha sonra bazilika statüsü kazanan kilise, 2009 yılında Massachusetts Senatörü Edward Kennedy'nin ulusal televizyondan yayımlanan cenaze törenine ev sahipliği yaptı. Törene ABD Başkanı Barack Obama, üç eski ABD başkanı ve eski first lady'lerin yanı sıra çok sayıda önemli kişi katıldı.

1883 yılından itibaren Redemptoristler Kuzey Amerika'nın büyük bölümüne yayıldı. Batıda Kaliforniya, Orta Batı'da Michigan ve Illinois, kuzeydoğuda Washington DC ve Baltimore, güneyde ise Louisiana, Mississippi ve Teksas gibi bölgelerde faaliyet gösterdiler.

Kuzey Amerikalı Redemptoristler pariş misyonları, toplumsal adalet çalışmaları, ruhani inzivalar, gençlik hizmetleri, özel ihtiyaçları bulunan yetişkinlere yönelik hizmetler, biyoetik, dinî yayıncılık ve dinî rehberlik alanlarında çalışmaktadır. Ayrıca Hispanik topluluklara yönelik hizmetler yürütmekte, yoksullara destek olmakta ve Karayipler'deki misyonlara personel sağlamaktadırlar.

Denver Eyaleti, kitaplar ve Liguorian dergisini yayımlayan Liguori Publications yayınevine sahiptir.

Kanada ve Karayipler

1874 yılında Redemptoristler, Kanada'nın Quebec eyaletindeki Montreal kentinde bulunan ve İngilizce konuşan Katoliklere hizmet veren tek kilise olan St. Patrick Kilisesi'ne çağrıldı. 1878 yılında Quebec yakınlarındaki Sainte-Anne-de-Beaupré Tapınağı'nın yönetimini, ardından Montreal'in yoksul bir bölgesinde bulunan büyük St. Anne Parişi'nin sorumluluğunu üstlendiler.

Kanada'da kısa süre içinde iki yeni kuruluş daha gerçekleştirildi: 1881'de Toronto'daki Saint Patrick Kilisesi ve 1884'te New Brunswick'teki Saint Peter Kilisesi.

Redemptoristlerin Kanada'daki varlığı 1894 yılında yardımcı eyalet statüsüne yükseltildi ve burada dört yeni cemaat evi daha açıldı. Bu eyalet başlangıçta Belçika Eyaleti'ne bağlıydı.

Redemptorist Misyoner Peder Flores ve cemaati, Kolombiya

Batı Hint Adaları 1904 yılında yardımcı eyalet statüsüne getirildi. Porto Riko'nun Mayagüez kentinde de bir cemaat evi bulunmaktadır. İspanyol Redemptoristler San Juan'a yerleşti. Nüfusu 30.000 olan bir parişin yönetimi kendilerine verildi.

26 Temmuz 1911'de Kanada'daki Belçika'ya bağlı cemaat evleri, Sainte-Anne-de-Beaupré adını taşıyan yeni bir eyalet hâline getirildi.

19 Mayıs 1918'de Kanada'daki İngilizce konuşan cemaat evleri, 83 Kanadalı üyesi ve dokuz kuruluşuyla birlikte Toronto Eyaleti adı altında yeni bir eyalet oluşturdu. Yeni eyaletin kurulması, cemaatin ülke genelindeki parişlerde genişlemesine de öncülük etti.

Bu kapsamda Vancouver (1923), Edmonton (1924), Moose Jaw, Saskatchewan (1927), Calgary (1929 ve 1931), Charlottetown (1929), Corner Brook, Newfoundland (1931), Grande Prairie, Alberta (1931), Saskatoon (1934), Dawson Creek, Britanya Kolumbiyası (1936), Nelson, Britanya Kolumbiyası (1938), Williams Lake, Britanya Kolumbiyası (1938), Athabasca, Alberta (1940), Wells, Britanya Kolumbiyası (1941), Claresholm, Alberta (1941), Winnipeg (1942) ve Peterborough'da (1945) yeni parişler kuruldu.

Batı Kanada'daki Redemptorist kuruluşlarının artması üzerine Temmuz 1945'te Edmonton Yardımcı Eyaleti oluşturuldu. Bu birim, Ontario-Manitoba sınırının batısında kurulan bütün yeni topluluklardan sorumlu oldu. Temmuz 1961'de Edmonton eyalet statüsüne yükseltildi ve 14 kuruluş ile 80 üyenin sorumluluğunu üstlendi.

Edmonton Yardımcı Eyaleti'nin kurulmasının ardından Redemptoristler genişlemeyi sürdürdü. 1947'de Newfoundland'daki St. George's, 1949'da Alberta'daki Edson ve Ontario'daki Sudbury, 1950'de Newfoundland'daki Whitbourne ve Toronto, 1952'de Windsor, 1956'da Newfoundland'daki St. John's ve 1958'de Alberta'daki Hinton'da pariş hizmetleri üstlendiler.

Redemptorist rahipler ve öğrencileri, Lviv Redemptorist Tarikatı Arşivleri, Lviv, Ukranya, 1942

Her iki eyaletteki üye sayısının azalması nedeniyle Edmonton ve Toronto Eyaletleri 1996 yılında birleştirilerek Edmonton-Toronto Eyaleti oluşturuldu.

Yeni eyalette Redemptoristlerin yönettiği parişlerin sayısı azalmaya devam etti. Cemaat üyeleri 1999 yılında Quebec City ve Edmonton'daki, 2002 yılında Moose Jaw'daki, 1999, 2002 ve 2005 yıllarında Kelowna'daki, 2006 yılında Saint John'daki ve 2012 yılında Sudbury'deki faaliyetlerinden çekildi.

12 Ağustos 2014'te Quebec'teki bir mahkeme, Sainte-Anne-de-Beaupré Eyaleti Redemptoristlerinin, bakımları altındaki okullarda öğrenciyken cemaat üyeleri tarafından cinsel saldırıya uğrayan kişilere toplam 20 milyon Kanada doları tazminat ödemesini öngören uzlaşmayı onayladı.<

Yorkton Eyaleti, dünya çapındaki En Kutsal Kurtarıcı Cemaati'nin Doğu Kilisesi geleneğine bağlı bir koludur. Kanada'nın Saskatchewan ve Manitoba eyaletlerinde faaliyet göstererek Kuzey Amerika'daki Ukrayna Yunan Katolik Kilisesi'ne hizmet vermektedir.

1 Ağustos 2019'da Edmonton-Toronto, Sainte-Anne-de-Beaupré ve Yorkton Redemptorist eyaletleri birleştirilerek Kanada Redemptorist Eyaleti adıyla yeni bir eyalet oluşturuldu. Yeni eyaletin yönetim büroları Toronto'nun Bedford Park semtinde bulunmaktadır.

Azizler, kutlular ve diğer kutsal kişiler

Azizler

Kutsanmışlar

  • Gennaro Maria Sarnelli (12 Eylül 1702 – 30 Haziran 1744), rahip; 12 Mayıs 1996'da kutlu ilan edildi.
  • Petrus Norbertus Donders (27 Ekim 1809 – 14 Ocak 1887), Surinam'daki Batavia'da cüzzamlılara yönelik misyonerlik faaliyetlerinde bulundu; 23 Mayıs 1982'de kutlu ilan edildi.
  • Francis Xavier Seelos (11 Ocak 1819 – 4 Ekim 1867), Amerika Birleşik Devletleri'nde görev yapan misyoner; 9 Nisan 2000'de kutlu ilan edildi.
  • Kaspar Stanggassinger (12 Ocak 1871 – 26 Eylül 1899), rahip; 24 Nisan 1988'de kutlu ilan edildi.
  • Vicente Nicasio Renuncio Toribio ve 11 arkadaşı (1876 – Temmuz-Kasım 1936 arasında öldüler), İspanya İç Savaşı şehitleri (Madrid); 22 Ekim 2022'de kutlu ilan edildiler.
  • José Xavier Gorosterratzu Jaunarena ve 5 arkadaşı (1877 – Ağustos 1936-Temmuz 1938 arasında öldüler), İspanya İç Savaşı şehitleri (Cuenca); 13 Ekim 2013'te kutlu ilan edildiler.
  • Nicholas Charnetsky (14 Aralık 1884 – 2 Nisan 1959), piskopos ve şehit; 27 Haziran 2001'de kutlu ilan edildi.
  • Metod Dominik Trčka (6 Temmuz 1886 – 23 Mart 1959), rahip ve şehit; 4 Kasım 2001'de kutlu ilan edildi.
  • Ivan Ziatyk (26 Aralık 1899 – 17 Mayıs 1952), rahip ve şehit; 27 Haziran 2001'de kutlu ilan edildi.
  • Vasyl Velychkovsky (1 Haziran 1903 – 30 Haziran 1973), piskopos ve şehit; 27 Haziran 2001'de kutlu ilan edildi.
  • Zynoviy Kovalyk (18 Ağustos 1903 – Haziran 1941 sonları), rahip ve şehit; 27 Haziran 2001'de kutlu ilan edildi.

Saygıdeğerler

  • Domenico Blasucci (5 Mart 1732 – 2 Kasım 1752), ruhban sınıfı mensubu; 23 Mayıs 1906'da Saygıdeğer ilan edildi.
  • Joseph-Amand Passerat (30 Nisan 1772 – 30 Ekim 1858), rahip; 29 Nisan 1980'de Saygıdeğer ilan edildi.
  • Vito Michele di Netta (26 Şubat 1787 – 3 Aralık 1849), rahip; 7 Temmuz 1935'te Saygıdeğer ilan edildi.
  • Giuseppe Maria Leone (23 Mayıs 1829 – 9 Ağustos 1902), rahip; 18 Aralık 2024'te Saygıdeğer ilan edildi.
  • Antonio Filomeno Maria Losito (16 Aralık 1838 – 18 Temmuz 1917), rahip; 30 Eylül 2015'te Saygıdeğer ilan edildi.
  • Bernard Alojzy Łubieński (9 Aralık 1846 – 10 Eylül 1933), rahip; 6 Mart 2018'de Saygıdeğer ilan edildi.
  • Wilhelm Janauschek (19 Ekim 1859 – 30 Haziran 1926), rahip; 15 Nisan 2014'te Saygıdeğer ilan edildi.
  • Alfred Pampalon (24 Kasım 1867 – 30 Eylül 1896), rahip; 14 Mayıs 1991'de Saygıdeğer ilan edildi.
  • Pelágio Sauter (9 Kasım 1878 – 23 Kasım 1961), rahip; 7 Kasım 2014'te Saygıdeğer ilan edildi.
  • Francisco Barrecheguren Montagut (8 Ağustos 1881 – 7 Ekim 1957), Kutsanmış María Concepción Barrecheguren García'nın babası ve rahip; 5 Mayıs 2020'de Saygıdeğer ilan edildi.
  • Vítor Coelho de Almeida (22 Eylül 1899 – 21 Temmuz 1987), rahip; 5 Ağustos 2022'de Saygıdeğer ilan edildi.

Tanrı'nın Hizmetkârları

  • Cesare Sportelli (19 Haziran 1701 – 19 Nisan 1750), hukukçu ve rahip.
  • Paolo Cafaro (5 Temmuz 1707 – 13 Ağustos 1753), rahip.
  • Johann Baptist Stöger (4 Ekim 1810 – 3 Kasım 1883), dinî yeminlerini etmiş cemaat üyesi.
  • Emmanuele Ribera (2 Mart 1811 – 8 Kasım 1874), rahip.
  • Vittorio Lojodice (25 Temmuz 1834 – 10 Ocak 1916), rahip.
  • Francesco Pitocchi (21 Eylül 1852 – 13 Haziran 1922), rahip.
  • Friedrich Grote (16 Temmuz 1853 – 30 Nisan 1940), rahip.
  • Antonio Solari (27 Ocak 1861 – 14 Temmuz 1945), oblat; 18 Ekim 1995'te Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Isidoro Fiorini (23 Mayıs 1867 – 24 Temmuz 1956), rahip; 24 Eylül 2002'de Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Ángel Vesga Fernández (1 Ekim 1886 – 1 Ekim 1936), İspanya İç Savaşı şehidi; 8 Mayıs 2008'de Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Celso Alonso Rodríguez (28 Temmuz 1896 – 29 Eylül 1936), İspanya İç Savaşı şehidi; 8 Mayıs 2008'de Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Danylo (Roman) Bakhtalovs'kyi (21 Ekim 1897 – 6 Ekim 1985), Ukraynalı rahip ve Fátima Meryem'in Lekesiz Kalbi Rahibeleri'nin kurucusu; 30 Eylül 2005'te Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Ján Ivan Mastiliak (5 Kasım 1911 – 18 Eylül 1989), rahip; 2014 yılında Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Jorge Gottau (23 Mayıs 1917 – 24 Nisan 1994), Añatuya Piskoposu; 2016 yılında Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Marian Halan (28 Eylül 1927 – 5 Haziran 1952), dinî yeminlerini etmiş cemaat üyesi ve Ukrayna şehidi; 6 Temmuz 2002'de Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.
  • Gioakim (Marcel) Nguyễn Tân Văn (15 Mart 1928 – 10 Temmuz 1959), Vietnamlı, dinî yeminlerini etmiş cemaat üyesi ve şehit; 7 Ocak 1995'te Tanrı'nın Hizmetkârı ilan edildi.

Tanınmış Redemptoristler

Eğitim kurumları (kısmi liste)

Okullar

Yükseköğretim kurumları ve diğerleri

Ayrıca bakınız