Napoli (Napolice: Napule), İtalya'nın Campania bölgesinin başkentidir. Şehrin idari sınırları içinde 908.082 nüfusuyla (2025 itibarıyla) Güney İtalya'nın en büyük şehri, Roma ve Milano'dan sonra İtalya'nın üçüncü büyük şehridir. İl düzeyindeki belediyesi ise 2.958.410 sakiniyle İtalya'nın en kalabalık üçüncü metropol şehridir. Avrupa Birliği'nin yedinci en kalabalık metropol alanı olan şehir surlarının sınırlarının ötesine yaklaşık 30 kilometre (20 mil) uzanmaktadır. Napoli ayrıca, NATO'nun Müttefik Ortak Kuvvet Komutanlığı Napoli ve Akdeniz Parlamenter Meclisi'ne ev sahipliği yaparak uluslararası diplomaside de önemli bir rol oynamaktadır.
M.Ö. birinci binyılda Yunanlılar tarafından kurulan Napoli, dünyanın en eski sürekli yerleşim gören kentsel alanlarından biridir. M.Ö. sekizinci yüzyılda, Pizzofalcone tepesinde Parthenope (Antik Yunanca: Παρθενόπη) olarak bilinen bir koloni kuruldu. M.Ö. altıncı yüzyılda Neápolis olarak yeniden kuruldu. Şehir, Magna Graecia'nın önemli bir parçasıydı, Yunan ve Roma toplumunun birleşmesinde büyük rol oynadı ve o zamandan beri özellikle sanatların gelişimi açısından önemli bir uluslararası kültür merkezi olmuştur. Napoli, Napoli Dükalığı'nın (661–1139), daha sonra Napoli Krallığı'nın (1282–1816) ve son olarak da 1861'de İtalya'nın birleşmesine kadar İki Sicilya Krallığı'nın başkenti olarak hizmet verdi. Napoli ayrıca, 17. yüzyılda sanatçı Caravaggio'nun kariyeri ve ilham verdiği sanatsal devrimle başlayan Barok'un başkenti olarak da kabul edilir. Aynı zamanda hümanizm ve Aydınlanma'nın da önemli bir merkeziydi. Şehir, Napoli Okulu aracılığıyla uzun zamandır klasik müzik ve opera için küresel bir referans noktası olmuştur. 1925 ile 1936 yılları arasında Napoli, Faşist rejim tarafından genişletildi ve geliştirildi. II. Dünya Savaşı'nın son yıllarında, yarımadayı işgal eden Müttefiklerin bombardımanından ağır hasar gördü. Napoli'nin Dört Günü (İtalyanca: Quattro giornate di Napoli), II. Dünya Savaşı sırasında 1 Ekim'de Müttefik kuvvetlerinin gelişinden hemen önce, 27 Eylül'den 30 Eylül 1943'e kadar Nazi Alman işgal güçlerine karşı bir ayaklanmaydı. Şehir, savaştan sonra kapsamlı bir yeniden yapılanma çalışmasına tabi tutuldu.
20. yüzyılın sonlarından bu yana Napoli, Centro direzionale iş bölgesinin inşası ve Roma ve Salerno'ya uzanan Alta Velocità yüksek hızlı tren hattı ile genişletilmiş metro ağı ve banliyö demiryolu hizmetini içeren gelişmiş bir ulaşım ağı sayesinde önemli bir ekonomik büyüme kaydetmiştir. Napoli, Milano ve Roma'dan sonra GSYİH açısından İtalya'nın üçüncü büyük kentsel ekonomisidir. Napoli Limanı, Avrupa'nın en önemli limanlarından biridir.
Napoli'nin tarihi şehir merkezi UNESCO Dünya Mirası Alanı olarak belirlenmiştir. Caserta Kraliyet Sarayı ve Pompei ve Herkulaneum'un Roma kalıntıları da dahil olmak üzere çok çeşitli kültürel ve tarihi açıdan önemli yerler yakındadır. Napoli, BBC tarafından "başa çıkılması çok zor bir tarihe sahip İtalyan şehri" olarak tanımlanan, kültürel, sanatsal ve anıtsal kaynak yoğunluğu en yüksek şehirlerden biridir.
Şehir, Napoli Okulu aracılığıyla uzun zamandır klasik müzik ve opera için küresel bir referans noktası olmuş, operakomik ve modern konservatuvar sisteminin gelişimine katkıda bulunmuştur. Napoli ayrıca, dünya çapında popülerlik kazanan Napoliten müzik (Canzone napoletana) da dahil olmak üzere, kendine özgü bir tiyatro geleneği ve ünlü bir müzik mirasına da sahiptir. Görsel sanatlarda, şehir Napoli Rönesansı ve Barok, Caravaggizm, Posillipo Okulu, Resina Okulu ve Napoli Özgürlüğü (Art Nouveau) gibi özgün sanat akımlarının yanı sıra, Capodimonte porseleni ve Napoli doğum sahnesi ("presepe") gibi uluslararası öneme sahip uygulamalı sanatlara da ev sahipliği yapmıştır.
Ayrıca, özellikle pizza olmak üzere, küresel kültürel ikonlar haline gelen yiyecekleri içeren kendine özgü mutfak geleneğiyle de geniş çapta tanınmaktadır. Kültürel önemi nedeniyle, Napoli pizzacısının sanatı UNESCO'nun İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsilci Listesi'ne dahil edilmiştir.
Napoli, Avrupa'nın en eski ve en prestijli eğitim kurumlarından bazılarına ev sahipliği yapmaktadır. Şehir, 1224 yılında kurulan ve dünyanın en eski devlet destekli ve laik üniversitesi olarak kabul edilen Napoli Federico II Üniversitesi'ne ve Avrupa'nın Doğu ve Sinoloji çalışmalarına adanmış en eski kurumu olan Napoli "L'Orientale" Üniversitesi'ne ev sahipliği yapmaktadır. Şehir ayrıca, dünyanın en eski ve en prestijli askeri akademilerinden biri olan Nunziatella Askeri Okulu'na da ev sahipliği yapmaktadır.
Napoli'nin 2,800 yıllık tarihi, Orta Çağ kalelerinden klasik kalıntılara kadar çok sayıda tarihi bina ve anıtın yanı sıra yakınlardaki Caserta Sarayı ve Pompeii ve Herculaneum Roma kalıntıları da dahil olmak üzere çok çeşitli kültürel ve tarihi açıdan önemli yerler bıraktı.
Günümüz Napoli'sinde görülebilen en belirgin mimari formlar Orta Çağ, Rönesans ve Barok stilleridir.
Napoli'nin toplam 448 tarihi kilisesi (toplamda 1000), onu ibadet yeri sayısı bakımından dünyanın en Katolik şehirlerinden biri yapar.
1995 yılında, Napoli'nin tarihi merkezi UNESCO tarafından ortak insanlık mirası için olağanüstü kültürel veya doğal öneme sahip alanları kataloglamayı ve korumayı amaçlayan Birleşmiş Milletler programında Dünya Mirası Alanı olarak listelenmiştir.
Napoli, çağdaş kentsel dokusu uzun ve hareketli tarihinin unsurlarını koruyan Avrupa'nın en eski şehirlerinden biridir. Neapolis'in antik Yunan kuruluşunun dikdörtgen ızgara düzeni hala fark edilebilir ve gerçekten de Akdeniz'in önde gelen liman şehirlerinden biri olan Napoli Tarihi Merkezi'nin günümüz kentsel dokusunun temel biçimini sağlamaya devam ediyor. Orta Çağ'dan 18. yüzyıla kadar Napoli, antik kalelerinde, 1600 Kraliyet Sarayı gibi kraliyet topluluklarında ve soylu ailelerin sponsor olduğu saraylarda ve kiliselerde ifade edilen sanat ve mimari açısından bir odak noktasıydı.
Şehir Akdeniz sahilinde Napoli Körfezi'nde, güney İtalya'nın batı kıyısında, Roma'nın 250km güneyindedir; deniz seviyesinden 450m yüksekliğe kadar yükselir. Eskiden şehrin merkezinden geçen küçük nehirler, o zamandan beri inşaatlarla kapatılmıştır. İki önemli volkanik bölge, doğusunda Vezüv Yanardağı ve batısında Campi Flegrei (Türkçe: Flegrei Ovası) arasındadır. Procida, Capri ve Ischia adalarının tümüne Napoli'den deniz otobüsü ve feribotla ulaşılabilir. Sorrento ve Amalfi Sahili şehrin güneyinde yer alırken, Roma kalıntıları MS 79'da Vezüv'ün patlamasında yok olan Pompeii, Herkulaneum, Oplontis ve Stabiae' da yakınlarda görülebilir. Portus Julius'un Roma donanma tesisinin parçası Pozzuoli ve Baia liman kentleri şehrin batısındadır.
Napoli limanı Akdeniz'in ve Avrupa'nın en büyük limanlarından biri olup yakında bulunan birçok küçük Akdeniz adalarına, Sardinya'ya, Sicilya'ya, Eoliyen adalarına, Korsika'ya ve Tunus'a giden feribotların merkez limanıdır.
Napoli'nin otuz mahallesi (quartieri) aşağıda listelenmiştir. İdari amaçlar için, bu otuz mahalle birlikte on hükûmet topluluk kurulunda gruplandırılmıştır.
Şehir idaresi Comune sınırları içinde nüfusu (2009) 962.638 olup İtalya'da Roma ve Milano'dan sonra üçüncü şehir idare nüfusuna sahiptir. Napoli şehri İtalya'nın en yüksek nüfus yoğunluğu gösteren şehridir. Metropoliten Napoli alanı için nüfus ise 3 ile 5 milyon olarak verilmektedir.
Napoli komününün belediye sınırları içinde nüfusunun 19 ve 20. yüzyıllarda gelişmesi resmî nüfus sayımı sonuçlarına göre şu gösterimde özetlenmiştir:
Kişi
Ekonomi
Napoli limanı
Napoli, idari sınırları dahilinde, Milano, Roma ve Torino'dan sonra İtalya'nın en büyük dördüncü ekonomisidir ve satın alma gücüne göre dünyanın en büyük 103. kentsel ekonomisi’dir ve kişi başına 28.749 ABD Doları'na denk gelen 2011 tahmini GSYİH'sı 83,6 milyar ABD Dolarıdır.
Napoli büyük kargo terminali ve Napoli limanı ile Akdeniz'in en büyük ve en işlek limanlarından biridir. Şehir, II. Dünya Savaşı'ndan bu yana önemli bir ekonomik büyüme yaşadı, ancak işsizlik önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. Napoli, ülkenin diğer şehirlerinde de var olan yüksek düzeyde siyasi yolsuzluk ve organize suç ile nitelenir.
Napoli önemli bir ulusal ve uluslararası turizm merkezidir. Napoli, İtalya'nın ve Avrupa'nın en çok turist çeken şehirlerinden biridir. Turistler, 18. yüzyılda Grand Tur sırasında Napoli'yi ziyaret etmeye başladılar.
Son yıllarda, Napoli ilinde geleneksel tarıma dayalı ekonomiden hizmet endüstrileri'ne dayalı ekonomiye geçiş oldu. Hizmet sektörü, Napolililerin çoğunu istihdam eder, ancak bunların yarısından fazlası 20'den az işçi çalıştıran küçük işletmelerdir. Yaklaşık 70 şirketin 200'den fazla çalışanı olan orta ölçekli şirket olduğu ve yaklaşık 15'inin 500'den fazla çalışanı olduğu söylenir.
Napoli şehri ekonomik bakımdan çok büyük gelişme göstermektedir. Napoli şehrinde ve merkezi olduğu Campania eyaletinde, işsizlik 1999'dan beri devamlı düşmektedir. Bunun dışında Napoli şehri politik ve ekonomik bozukluk ve çok gelişmiş karaborsa faaliyetleri merkezi olarak tanınmışlığını korumaktadır. İtalya'nın çok büyük şirketlerinden bazılarının (örneğin MSC) merkezliğini yapmaktadır. 1958'den itibaren "Napoli Center RAI" medya merkezidir. NATO Napoli Müşterek Kuvvet Komutanlığı Lago Patria'da bulunmakta olup operatif seviye merkezdir.
Turizm açısından çok önemlidir. Özellikle Vezüv Yanardağı ve etrafındaki arkeolojik antik şehirler (Pompei, Herkulaneum vb.) ve Kapri Adası başlıca turist çeken yerlerdir. Güneydoğusundaki Amalfi Kıyısı ("Costiera amalfitana") UNESCO Dünya Mirasları listesinde bulunmaktadır.
2018'de 3,700.000 ziyaretçi ile, şehir, geçmiş on yılların güçlü turist depresyonundan tamamen çıktı (öncelikle bir sanayi kentinin tek taraflı hedefinden dolayı ve aynı zamanda 1980 Irpinia depremi ve atık krizi yüzünden metropolitan alanı kıyı merkezleri lehine İtalyan medyasının neden olduğu imaja verilen zarardan dolayı). Bununla birlikte, fenomeni yeterince değerlendirmek için, her yıl büyük bir turist diliminin Napoli'yi ziyaret ettiği, çevresindeki sayısız yerde konakladığı ve şehre hem özel hem de kamusal direkt hatlarla bağlı olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.
Napoli'ye günlük ziyaretler, çeşitli Roma tur operatörleri ve Campania'nın başlıca tüm turistik tatil beldeleri tarafından gerçekleştirilir: Napoli en çok ziyaret edilen İtalya'daki belediyeler arasında on birinci ve Güney'de ise birinci sıradadır. Sektör sürekli büyüyor ve nispeten kısa bir sürede kendi seviyesindeki sanat şehirlerine ulaşma beklentisi bir kez daha bekleniyor; turizm giderek şehrin ekonomisi için belirleyici bir ağırlık üstleniyor, bu nedenle, örneğin Venedik veya Floransa'da olduğu gibi tarihi merkez'in soylulaştırılması riski artık yüksektir
Napoli'ye birçok ana otoyol hizmet vermektedir (it: autostrade). Autostrada A1, İtalya otoyolu, Napoli'yi Milano'ya bağlar. A3 Napoli'den güneye doğru, Reggio Calabria'ya giden otoyol'un başladığı Salerno'ya doğru uzanırken, A16 doğuya Canosa'ya gider. A16 Tiren Denizi ile Adriyatik Denizi'ni birbirine bağladığı için "autostrada dei Due Mari" ("İki Denizin Otoyolu") lakaplıdır.
Kültür
Sanat
Salvatore Fergola'nın Napoli-Portici demiryolu hattının 1839 açılışını gösteren Romantik tablosu
Napoli uzun zamandır Orta Çağ, Barok ve Rönesans dönemi kiliseleri, kaleleri ve saraylarıyla dolu bir sanat ve mimari merkezi olmuştur. Napoliten resim okulunun gelişmesinde kilit faktör, Caravaggio'nun 1606'da Napoli'ye gelişiydi. 18. yüzyılda, Napoli, Herculaneum ve Pompeii'nin dikkate değer biçimde bozulmamış Roma kalıntılarının keşfini takiben bir neoklasisizm döneminden geçti.
1752'de Bourbonlu III. Charles tarafından kurulan, Napoli Güzel Sanatlar Akademisi, Real Accademia di Disegno (en: Royal Academy of Design) 19. yüzyılda Posillipo sanat okulunun merkeziydi. Domenico Morelli, Giacomo Di Chirico, Francesco Saverio Altamura ve Gioacchino Toma gibi sanatçılar bu dönemde Napoli'de çalıştı ve eserlerinin çoğu şu anda Akademinin sanat koleksiyonunda sergileniyor.
Modern Akademi, resim, dekorasyon, heykel, tasarım, restorasyon ve şehir planlama kursları sunar. Napoli, Avrupa'nın en eskileri arasında yer alan tiyatrolarıyla da tanınır- örneğin San Carlo Tiyatrosuopera binası 18. yüzyıla kadar uzanır.
Napoli aynı zamanda Capodimonte porselen sanat geleneğinin de evidir. 1743'te Bourbonlu Charles, çoğu sanat eseri Capodimonte Müzesi'nde sergilenen Kraliyet Capodimonte Fabrikası'nı kurdu. Napoli'nin 19. yüzyılın ortalarından kalma porselen fabrikalarının birçoğu bugün aktif durumdadır.
Napoli mutfağı ve şarabı uluslararası üne sahiptir; Yunanlar, İspanyollar ve Fransızlar da dâhil olmak üzere tarihi boyunca yaşadığı sayısız kültürden mutfağı etkilenmiştir. Napoli mutfağı 18. yüzyılda ayrı bir tarz olarak ortaya çıktı. Malzemeler halk için uygun fiyatlı kalırken, genelde lezzet bakımından zengindir.
Napoli geleneksel olarak pizzanın evi olarak kabul edilir. Bu, yoksulların yemeği olarak ortaya çıktı, ancak Ferdinand IV döneminde üst sınıflar arasında popüler hale geldi: Kraliçe Savoylu Margherita şehri ziyaret ettikten sonra, Margherita pizzası adını bu Kraliçe'den aldı. Odun ateşinde fırında geleneksel olarak pişirilen Napoli pizzasının malzemeleri 2004'ten beri sıkı şekilde kanunla düzenlenmiştir ve hamurunda "00" tipi buğday unu kullanılmalı ve ona "0" tipi un mayası, doğal maden suyu, soyulmuş domates veya taze kiraz domates, mozzarella, deniz tuzu ve sızma zeytinyağı eklenmelidir.
Napoli'de sevilen diğer yemekler arasında Parmigiana di melanzane, spagetti alle vongole ve casatiello vardır.
Bir sahil kenti olarak Napoli ayrıca "impepata di cozze" (biberli midyeler), "purpetiello affogato" (et suyunda haşlanmış ahtapot), "alici marine" (marine edilmiş hamsi), "baccalà alla napoletana" (tuzlu morina) ve Noel döneminde yaygın yenen "baccalà fritto" (kızarmış morina balığı) yemeği dahil olmak üzere çok sayıda deniz ürünü yemeğiyle tanınır.
Napoli, daha çok meyve esaslı olsa da dondurmaya benzeyen renkli gelato gibi tatlı yemekleriyle ünlüdür. Popüler Napoliten pasta yemekleri arasında zeppole (daha yaygın olarak "'a Pasta Cresciuta" ve "'e fFritt' 'e Viento" olarak adlandırılır) babà,sfogliatella ve Paskalya kutlamaları için özel olarak hazırlanan pastiera bulunur.
Bir başka mevsim tatlısı da Noel'de süslenip yenen tatlı bir bal hamuru olan struffoli'dir.
Vezüv bölgesindeki şaraphaneler, Lacryma Christi ("İsa'nın gözyaşları") ve Terzigno gibi şaraplar yapar. Napoli aynı zamanda popüler limon likörü olan limoncello'nun da yeridir.
Napoli mutfağının besin değeri 1950'de Amerikalı epidemiyolog Ancel Keys tarafından keşfedildi ve daha sonra epidemiyologlar tarafından Akdeniz diyetinin en iyi örneklerinden biri olarak bahsedildi.
Napoli, dört yüzyıldan fazla bir süredir Batı Avrupa sanat müziği tarihinde önemli bir rol oynamıştır.
İlk müzik konservatuarları, 16. yüzyılda İspanyol egemenliği altında şehirde kuruldu. 1826'da Bourbonlu Francesco I tarafından kurulan San Pietro a Majella müzik konservatuarı, bugün hem prestijli bir müzik eğitimi merkezi hem de bir müzik müzesi olarak faaliyet göstermeye devam eder.
"Tarantella Napoli'de", 1903 tarihli bir kartpostalNapoliten mandolin
En eski altı telli gitar, 1779'da Napoliten Gaetano Vinaccia tarafından yaratıldı; enstrüman şimdi romantik gitar olarak anılıyor. Vinaccia ailesi de mandolin'i geliştirdi. İspanyollardan etkilenen Napolililer, Ferdinando Carulli ve Mauro Giuliani'nin önde gelen temsilcileriyle klasik gitar müziğinin öncüleri oldular. Aslında Apulia'dan olan ancak Napoli'de yaşayan ve çalışan Giuliani, Katalan çağdaş Fernando Sor ile birlikte 19. yüzyılın en büyük gitaristlerinden ve bestecilerinden biri olarak kabul edilir. Dikkate değer bir başka Napoliten müzisyeni, tüm zamanların en önde gelen operalarından tenor biri olan opera şarkıcısıEnrico Caruso idi: Napoli'de işçi sınıfından gelen bir halk adamı olarak kabul edildi.
Güney İtalya ve Napoli'de popüler bir geleneksel dans, Apulia bölgesinden gelen ve İki Sicilya Krallığı'nın her yerine yayılmış olan Tarantella'dır. Napoliten tarantella, "ritimleri, melodileri, jestleri ve eşlik eden şarkıları oldukça farklı" daha hızlı ve daha neşeli bir müzik eşliğinde çiftler tarafından gerçekleştirilen bir kur dansı'dır.
Popüler Napoliten müziğinin dikkate değer bir elemanı, bazılarının geçmişi 13. yüzyıla kadar giden ve yüzlerce folk şarkıdan oluşan repertuvarıyla şehrin geleneksel müzik tarzı Canzone Napoletana 'dır. Tür, yıllık Piedigrotta Festivali şarkı yazma yarışmasının başlamasından sonra 1835'te resmi bir kurum haline geldi.
Bu alanda en çok tanınan kayıt edilen sanatçılarından bazıları Roberto Murolo, Sergio Bruni ve Renato Carosone'dur.
Ayrıca Napoli'de popüler olan ancak onun dışında pek bilinmeyen çeşitli müzik türleri de vardır, örneğin "cantautore" ("şarkıcı-söz yazarı") ve müzikal pembe dizi olarak tanımlanan "sceneggiata"; bu tarzın en bilinen temsilcisi Mario Merola'dır.
↑Grassi, Paolo (14 Mart 2018). "Napoli, è record di disoccupati". Corriere del Mezzogiorno (İtalyanca). 15 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2019.
.svg)
İtalya
Campania
,_Naples.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
_in_2020.08.jpg)
.jpg)
_(15584302832).jpg)
.jpg)
.svg){kind=small}
