İnfüzyon, bitki materyalinden kimyasal bileşikleri veya tatları, su, yağ veya alkol gibi bir çözücüde, materyalin zamanla çözücüde asılı kalmasına izin vererek (genellikle demleme olarak adlandırılan bir işlem) çıkarma işlemidir. İnfüzyon ayrıca elde edilen sıvının adıdır. İnfüzyon işlemi, hem kaynatma (bitki materyalinin kaynatılmasını içeren bir çıkarma yöntemi) hem de suyun materyalden geçirildiği (bir kahve makinesinde olduğu gibi) süzme işleminden farklıdır.
Esansiyel yağların ilk kayıtlı kullanımı 10. veya 11. yüzyılda İranlı bilgin İbn-i Sina tarafından, El-Kanun fi't-Tıb adlı eserinde anlatılmıştır.
Çayın tarihi bundan çok daha eskidir ve bilinen en eski kayıt MÖ 10. yüzyıla kadar uzanmaktadır.
İnfüzyon, uçucu olan ve aktif bileşenlerini su, yağ veya alkolde kolayca salan bitkisel maddeler (genellikle kurutulmuş otlar, çiçekler veya meyveler) kullanan bir kimyasal işlemdir. Bu işlemde, bir sıvı genellikle kaynatılır (veya başka bir uygun sıcaklığa getirilir) ve bitkinin üzerine dökülür. Bitkinin sıvıda uygun bir süre demlenmesine izin verildikten sonra, (muhtemelen süzülerek) bir infüzyon bırakarak çıkarılır. İnfüzyon hemen tüketilmeyecekse, şişelenir ve gelecekte kullanılmak üzere buzdolabında saklanır.
Otların sıvıda bırakılma süresi infüzyon türüne bağlıdır. İnfüzyon süreleri saniyelerden (bazı Çin çayları için) saatlere, günlere veya aylara (sloe cin gibi likörler için) kadar değişebilir.
Sıvıları demlemek için kullanılan demlenmiş veya kalan bitkileri çıkarmak için çeşitli aksesuarlar ve teknikler vardır. Bunlar arasında metal demleyiciler (kelepçe gibi görünür), çay demleyiciler (süzgeç görevi görür) ve Fransız presleri (French Press) (genellikle suyu çeşitli çaylar ve kahvelerle demlemek için kullanılır) bulunur. En yaygın kullanılan teknik, filtre kağıdından yapılmış ve çeşitli çay aromalarıyla doldurulmuş çay poşetidir.
