.jpg)
Duygu, bireyin ruh hâlinde biyokimyasal (içsel) ve çevresel faktörlerle etkileşimden doğan karmaşık psikofizyolojik bir değişimdir. Kişiye özgü esenlik algısını belirleyen temel etkenlerden biri olup insanın günlük yaşamında merkezi bir rol oynar. Bu nedenle pek çok bilim dalı ve sanat akımı tarafından incelenmiştir. Duyguların sayısı ve sınıflandırılması konusu ise halen tartışmalıdır.
Etnograflar, her dilde birebir karşılığı bulunmayan ve farklı kültürlere özgü olan duyguları tanımlamış; bunlar kültüre özgü duygu kavramları olarak adlandırılmıştır. Duygular her dilde ve kültürde farklı şekillerde ifade edilmektedir; taşıdığı değerler farklılaşmakta, kullanılan ifade çeşitliliği azalmakta ya da artmaktadır. Bazı dillerde yalnızca temel ayrımlar bulunurken, bazı dillerdeki duygu ifadeleri binlerle ölçülmektedir. Duygusal ifade ayrımlarına hâkim olan kişilerin topluluk psikolojisindeki etkinlikleri artmakta, anlaşılabilirlik yetilerindeki gelişim sayesinde bireyler daha hızlı yol alabilmektedir. Buna bağlı olarak, duygusal ayrımların eğitim sistemine yoğun şekilde entegre edildiği toplumlarda gelişim daha hızlı gerçekleşmektedir. Duygu ifadesi çeşitliliği bakımından zengin diller arasında Farsça, Arapça ve Çince gibi diller yer alsa da bu dillerin konuşulduğu bazı coğrafyalardaki eğitim seviyesinin düşüklüğü, toplumsal başarı oranlarına olumsuz yansımaktadır.
