| Eubulides | |
|---|---|
| Tam adı | Eubulides |
| Doğumu | Εὐβουλίδης MÖ 5. yy. Milet |
| Ölümü | fl. MÖ. 4. yy |
| Milliyeti | Antik Yunan |
| Çağı | Antik felsefe |
| Bölgesi | Antik Yunan felsefesi |
| Okulu | Megara okulu |
| İlgi alanları | Paradokslar, aporia |
| Önemli fikirleri | Yalancı paradoksu Sorites paradoksu |
Etkilendikleri | |
Etkiledikleri | |
Miletli Eubulides (Yunanca: Εὐβουλίδης; fl. MÖ. 4. yy), Megara okulunun bir filozofu olup paradoksları ile ünlüdür.
Diogenes Laërtius'a göre, Eubulides, Megara okulunun kurucusu Megaralı Öklid'in öğrencisiydi. Aristoteles'in çağdaşıydı ve ona karşı büyük bir sertlikle yazdı. Demosthenes'e mantık dersi verdi, ve ayrıca Diodorus Cronus'un öğretmeni olan Apollonius Cronus'a ve tarihçi Euphantus'a da ders verdiği söylenir.
Bu madde veya sayfa başka bir dilden kötü bir biçimde tercüme edilmiştir. Sayfa makine çevirisi veya dilde yetkinliği bulunmayan bir çevirmen tarafından oluşturulmuş olabilir. (Ağustos 2026) |
Eubulides, en çok yedi ünlü paradoksun farklı biçimlerini icat etmesiyle bilinir ancak bunlardan bazıları Diodorus Cronus'a da atfedilir:
İlk paradoks (yalancı) muhtemelen en ünlüsüdür ve Giritli Epimenides'in meşhur paradoksuna benzemektedir. İkinci, üçüncü ve dördüncü paradokslar tek bir paradoksun farklı versiyonlarıdır ve bir şeyi "bilmek" ne anlama geldiği sorunuyla ve bir onaylamada yer alan nesnelerin kimliğiyle ilgilidir (maskeli adam yanılgısıyla karşılaştırınız). Beşinci ve altıncı paradokslar da tek bir paradoksun varyantlarıdır ve genellikle dilin belirsizliğiyle ilgili olduğu düşünülür. Son paradoks olan boynuzlar paradoksu ise önvarsayımla ilgili bir paradokstur.
Bu paradokslar, antik çağda oldukça iyi biliniyordu; bunlardan bazılarına Eubulides'in çağdaşı Aristoteles ve hatta kısmen Platon da değinmiştir. Stoacı filozof Chrysippus, Eubulides'in geliştirdiği paradokslar hakkında yazmış ve "Boynuzlar paradoksu"nu çözümsüz bir sorun (aporoi logoi) olarak nitelendirmiştir. Aulus Gellius, bu tür paradoksların tartışılmasının (kendisi için) Saturnalia'da yemek sonrası eğlencesi olarak nasıl görüldüğünden bahseder, ancak Seneca ise bunları zaman kaybı olarak değerlendirir: "Onları bilmemek bir zararı yoktur, onları bilmek de bir faydası yoktur."