| Kam davulu | |
|---|---|
Altay-Hakas bölgesinden bir kam davulunun iç yüzü (Stockholm Etnografya Müzesi) | |
| Diğer adları | Şaman davulu, tüngür, çaluu |
| Türü | Vurmalı |
| Hornbostel-Sachs sınıfı | 211.3 |
| Hornbostel-Sachs tanımı | Kasnaklı davullar |
| Sınıflandırma | Zarlı vurmalı çalgı |
| Çalgı ailesi | Davul |
| Ek bilgi | Kamların dinî törenlerinde kullanılır. |

Kam davulu, Türk inanç sisteminde din büyüğü olarak kabul edilen kamların, ritüeller esnasında kullandığı enstrümanlardan biridir. Kasnağı, insanların ve hayvanların dokunmadığı kayın ve sedir ağaçlarından yapılır. Davulun iç kısmındaki tutma sapı da bu ağaçlardan yapılır. Yapımında geyik, dağ keçisi veya tay derisi kullanılır.
Davulların üzerindeki motiflerde Türk inanç sistemi, mitolojisi, kültürü ve yaşamıyla ilgili tamgalar bulunur.
Davulun yüzeyi kozmik alemi yansıtır. Yüzeyi yatay ve dikey birer çizgiyle bölünür. Yatay ve dikey çizgiler, dört ana yönü işaret edebildiği gibi dünyayı gök ve yer olmak üzere iki parçaya daha bölmüştür. Yatay çizgi kiriştir ve üzerinde çelik ya da çıngırak olduğu düşünülen resimler vardır.
Altay Türk topluluklarında kam davulunun ritüel yolculuklarda kullanılan bir binek hayvanını temsil ettiğine inanılırdı. Davulun özel bir törenle canlandırılması da bu anlayışla ilişkiliydi. Leonid Potapov, Çelkan kamlarının canlandırılan davula yönelttiği sözlerden bir bölümünü şöyle aktarır:
İsteneni selametle taşı,
Topallayana destek ver,
Davulun sahibini unutma (koru),
Sen dikkatli ol,
Sözlerin yerli yerinde olacak.— Çelkan geleneği, Potapov'un aktarımı (Türkçe çeviri, s. 174)
Günümüzde perküsyon çalgısı olarak da kullanılır.
| Çalgı ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |