| NGC 3367 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
SDSS tarafından elde edilen NGC 3367'nin fotoğrafı. | |||||
| Gözlem verisi (Dönem J2000) | |||||
| Takımyıldız | Aslan | ||||
| Sağ açıklık (α) | 10sa 46dk 34,9s | ||||
| Dik açıklık (δ) | +13° 45′ 03″ | ||||
| Galaksi sınıfı | SB(rs)c;LINER Sy | ||||
| Görünür kadir (V) | 11,4 | ||||
| Görünür kadir (B) | 12,1 | ||||
| Yüzey parlaklığı (SB) | 13,2 | ||||
| Görünür boyut (V) | 2,02′ × 1,58′ | ||||
| Özellikler | |||||
| Grup veya küme | NGC 3367 Grubu LGG 216 | ||||
| Kırmızıya kayma (z) | 0,010134 ± 0,000003 | ||||
| Helyo dikey hız | (3038 ± 1) km/s | ||||
| Mesafe | 150,68 Mly (46,2 Mpc) | ||||
Keşif | |||||
| |||||
| Katalog belirtmeleri | |||||
NGC 3367 • UGC 5880 • PGC 32178 • CGCG 066-011 • MCG +02-28-005 • IRAS 10439+1400 • 2MASX J10463496+1345026 • GC 2193 • H II 78 • h 748 • HIPASS J1046+13 | |||||
| | |||||
NGC 3367, Aslan takımyıldızında yaklaşık olarak 150,68 Mly (46,2 Mpc) uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal gökadadır. William Herschel tarafından 19 Mart 1784 tarihinde keşfedildi. NGC 3367 Grubu'nun bir üyesidir.
NGC 3367, 25 derecelik bir eğiklikle neredeyse karşıdan görünen, asimetrik bir şekle sahip çubuklu sarmal gökadadır. İç kollar çubuğun uçlarından başlayıp 0,9 yay saniyelik ana eksene sahip bir halka oluşturur ve yarım dönüşten sonra dallanarak çok kollu bir yapı meydana getirir. Bu kollar çok sayıda parlak HII bölgesiyle doludur. NGC 3367'deki yıldız oluşum hızı yılda yaklaşık 3 M☉'dir. Dış kollar, merkezden 50 yay saniyelik bir mesafede güneye doğru yarım daire şeklinde bir yay oluşturur ve ultraviyole ışığında daha belirgindir.
Genellikle bir gökadadaki asimetri diğer gökadalarla etkileşimden kaynaklanır, fakat NGC 3367'nin yakınında büyük bir uydu gökada tespit edilmemiştir. Bu asimetrinin, son bir milyar yıl içinde gerçekleşmiş küçük bir birleşme veya kütle yığılması sonucunda oluştuğu düşünülmektedir. NGC 3367 yakınlarında püskül benzeri veya yıldız akıntıları gibi düşük yüzey parlaklığına sahip yapılar gözlemlenmemiştir ve HI gözlemleri de gökada çevresinde gaz tespit etmemiştir. Bu durum, gökadanın son bir milyon yıl içinde soğuk gaz yığılmasına maruz kaldığını düşündürmektedir. Bu gaz yığılması, yıldız oluşumunun ve çekirdek etkinliğinin artmasına yol açmıştır.
NGC 3367 belirgin bir çubuğa sahiptir. Çubuğun desen hızı, Tremaine-Weinberg yöntemi kullanılarak 43 ± 6 km s−1 kpc−1 olarak tahmin edilmiştir. Gökadanın çubuğu yakın kızılötesinde daha belirgindir ve bu durum, bu bölgede yaşlı yıldız popülasyonunun baskın olduğunu göstermektedir. Ayrıca çubuğun doğu ucunda önemli sayıda kırmızı dev ve asimptotik dev kolu yıldızının bulunduğu bir düğüm vardır.

NGC 3367, HII bölgesi veya tip 2 Seyfert gökadası olarak sınıflandırılmıştır, fakat optik olarak aktif gökada çekirdeğine (AGN) işaret eden hiçbir şey bulunamamıştır. NGC 3367'nin spektrumu alışılmadık derecede geniş çizgilere (Hβ için 490 m/s FWHM) ve mavi bir asimetriye sahiptir. Spektrum, Wolf-Rayet yıldızlarından üretilmiş gibi görünmektedir. H-alfa emisyonuna dair net bir kanıt bulunmamaktadır. Spektrum aynı zamanda düşük [Fe II] 1,2567 μm/Paβ çizgi oranı gibi yıldız patlaması (starburst) özellikleriyle de baskındır. Gökada, Spitzer Uzay Teleskobu tarafından gözlemlenmiş ve zayıf bir AGN varlığıyla uyumlu olan [Ne v] 14,3 ve 24,3 μm çizgileri tespit edilmiştir. XMM-Newton teleskobu tarafından gözlemlenen gökadanın 2-10 keV'deki X-ışını parlaklığı, bir kuvvet yasasıyla baskın olan 2,0 × 1040 erg s−1'dir. Bu değer düşük parlaklığa sahip AGN'lerle uyumludur.
Gökada radyo dalgalarında gözlemlendiğinde nükleer bir kaynaktan uzanan iki radyo lobuna sahiptir ve bu özellik Seyfert 2 gökadalarına özgüdür. Güneybatı lobunun emisyonu polarize olup disk düzleminin üzerinde olduğunu gösterirken, kuzeydoğu lobu depolarizedir. Güneybatı lobu çekirdekten 26" uzaklığa kadar uzanırken, kuzeydoğu lobu 33" uzaklıktadır. Kaynağın toplam genişliği gökadanın uzaklığında yaklaşık olarak 12 kpc'dir. Very Large Array tarafından yapılan daha detaylı gözlemler, çekirdeği güneybatı lobuna bağlayan bir radyo jeti ve yaklaşık 300 pc yarıçapında çekirdeği çevreleyen bir yapıyı ortaya çıkarmıştır.
Gökadanın merkezinde, Ks şişkinlik parlaklığına dayanarak kütlesi 15×106 (107,2) M☉ olarak tahmin edilen bir süper kütleli kara delik bulunmaktadır. Gökadanın X-ışını spektrumları, süper kütleli kara deliğin kütlesinin 105 ila 107 M☉ aralığında olduğunu göstermiştir.
Çekirdeğin etrafında yaklaşık 2 yay saniyesi yarıçapında, CO(1-0) emisyonu kullanılarak önemli miktarda moleküler gaz tespit edilmiştir. Bu bölgedeki toplam moleküler gaz kütlesi 3×108 M☉ olarak tahmin edilmektedir ve merkezi 5 yay saniyesi içinde moleküler gaz kütlesi 5,9×108 M☉'dir. Bu kadar büyük bir kütlenin varlığı aktif gökada çekirdeğinden gelen optik emisyon çizgilerini maskeleyebilir. CO emisyonu, muhtemelen çubuğun yarattığı kuvvetler nedeniyle uzunlamasına bir şekle sahiptir.

NGC 3367'de altı süpernova gözlemlenmiştir:
NGC 3318 grubu en az 4 gökada içerir.
| Gökada | Diğer belirtme | Mesafe/Mly |
|---|---|---|
| NGC 3367 | PGC 32178 | 132 |
| NGC 3391 | PGC 32347 | 128 |
| NGC 3419 | PGC 32535 | 131 |
| PGC 32540 | NGC 3419A | 133 |