Nicarao halkı, batı Nikaragua ve kuzeybatı Kosta Rika'da yaşayan yerli bir Nahua halkıdır. Güney Mezoamerika'da bulunan en güneydeki Nahua grubudur. Nikaragua ve Kosta Rika'nın İspanyol işgalinden sonra yok olmadan önce Nahuat dilini konuşuyorlardı.
Nikarao halkı, Pipil halkının bir alt grubudur ve her ikisi de MS 700 civarında başlayan ve birkaç yüzyıl süren bir süreçte Vaha Amerikası'ndan göç eden Tolteklerden gelmektedir; bu göç, Geç Mezoamerika Klasik dönemine aittir. Nahua halkının bu kolu Chiapas'ta ortaya çıktı; Chiapas, Orta Amerika'ya daha ileri göç etmelerinden önce yüzlerce yıl boyunca Nahuatça konuşan Toltekler tarafından iskan edilmişti.
Yaklaşık 1200 yılında, sonunda Nicarao olacak olan bir grup Pipil daha güneye göç ederek Nikaragua ve Kosta Rika'nın Büyük Nicoya bölgesine yerleşti, bölgedeki verimli toprakların çoğunu ele geçirdi ve sonunda ayrılarak kendi şefliklerini kurdu. Nicaraoların göçü, önemli Orta Meksika şehirleri Teotihuacan ve Tula'nın yanı sıra Klasik Maya'nın çöküşüyle de ilişkilendirilmiştir. Nicaraolar, batı Nikaragua'nın tamamına yerleşerek Rivas, Jinotega, Chinandega, Nueva Segovia, Masaya, Carazo, Madriz, Matagalpa, Esteli, Leon, Granada ve Managua'da ikamet ettiler. Ayrıca Nicaraolar, Kaplan Lagünü, Managua Gölü, Cocibolca Gölü ve Nikaragua Gölü'ndeki Ometepe ve Zapatera adalarını kontrol ediyordu. Hem Ometepe hem de Zapatera, Nicarao halkı için kutsaldı.
Nicarao halkı, bölgede zaten yaşayan Çipça dili konuşan Huetar halkını yerlerinden ettikten sonra Kosta Rika'daki Bagaces'e de yerleşti ve bu durum Nahualar ile Huetarlar arasında İspanyolların gelişine kadar süren kabile savaşlarına yol açtı.
Nicarao halkı, batı Nikaragua'ya Nahuat dilinde "burada Anahuac bulunur" anlamına gelen ve Nican (burası) ve Ānāhuac kelimelerinin birleşimi olan Nicānāhuac adını verdi. Ānāhuac ise atl "su" ve nahuac "çevrelenmiş" kelimelerinin birleşimidir. Nicanahuac'ın kelime anlamı "burası suyla çevrili"dir. Bu, Nicarao halkının yaşadığı toprakları çevreleyen büyük su kütlelerine, Pasifik Okyanusu, Nikaragua ve Xolotlan gölleri ve birçok nehir ve lagüne atıfta bulunan coğrafi bir iç isimdi. Benzer şekilde, Aztek şehri Tenochtitlan da suyla çevriliydi ve ona Cemanahuac adını verdiler. Bu, Kolomb öncesi Meksika ve Nikaragua arasında dilsel, etnik ve kültürel bir bağlantı kurulmasına yol açmıştır.
Mezoamerikan bir halk olarak Nicaraolar, diğer yerli inanç sistemleriyle birçok karışık kültürel özelliği paylaştı. Mezoamerika takviminin Toltek versiyonu, benzer çömlek ve heykeller, benzer organizasyonel anlaşmalar, katlanabilir kitapların kullanımı, yüce bir tanrıya ve onunla yakından ilişkili gök tanrılarına tapınma, nagual mistisizmi, hayvan ve tonal maneviyat uygulaması ve tıp pratiğinde uzmanlık gibi uygulamalar civardaki çeşitli toplumlarda görülmektedir.
