| Aziz Olimposlu Methodius | |
|---|---|
| Kilise Babası, Anadolulu azizler | |
| Doğum | bilinmiyor (tahminen 260 civarı)[kaynak belirtilmeli] Likya |
| Ölüm | 311 Halkida (Yunanistan), Roma İmparatorluğu |
| Yortu | 20 Haziran (Doğu Hristiyanlığı), 18 Eylül (Batı Hristiyanlığı) |
Olimposlu Methodius (d. tahminen 260, Likya - ö. 311, Halkida), Kilise Babası, piskopos, yazar, iman şehidi. Ortodoks Kilisesi'nde yortusu 20 Hazirandır. Katolik Kilisesi'nde ise 18 Eylül'dür.
Hieronymus kendisinden bahseden en erken isimdir; Eusebius'un Kilise Tarihi'nde kendisinden bahsetmemesinin sebebinin Origenes'in bir takım teorilerine karşı olmasından olduğu düşünülmektedir. Hieronymus'a göre, Methodius önce Likya'daki (Kumluca) Olimpos'un piskoposuydu, ardından Tyre'nin piskoposu oldu. Ancak Tyre piskoposluğu tarihçiler tarafından şüpheyle karşılanmaktadır; zira bu bilgi yalnızca Hieronymus'tan gelmekte, Tyre piskoposları listesinde Methodius için yer bulunmamakta ve o dönemde bir piskoposun görev yeri değiştirmesi alışılmış bir durum değildi. Daha sonraki kaynaklar kendisinin Olimpos'ta değil, yine Likya'da olan Patara'nın piskoposu olduğunu söylerler. Hieronymus ayrıca kendisinin 311 yılında II. Maximinus döneminde yaşanan son zulümde şehit edildiğinden bahseder.
Piskoposluğunun yeri tarihçiler arasında tartışmalıdır. Alman ilahiyatçı Franz Diekamp, çeşitli elyazmalarında Methodius'un Filipi (Makedonya) piskoposu olarak anıldığına dikkat çeker; Antakyalı Yuhanna da 435 yılında onu Yunanistan ve İllirya piskoposları arasında saymıştır. Theodor Zahn ise Olimpos'u tarihsel açıdan doğru kabul etmektedir.
Methodius kapsamlı bir felsefi eğitim almış, önemli bir ilahiyatçı ve üretken bir yazar olmuştur. Kronolojik olarak eserleri yalnızca genel hatlarıyla 3. yüzyılın sonu ile 4. yüzyılın başına tarihlenebilmektedir.
Methodius, İsa Mesih'in tüm hayatı boyunca bakire kaldığını ve bunun erkekler için iffet örneği olduğunu öğretmiştir. Yeniden diriliş öğretisinde ise insanın günahtan sonsuza dek kurtulamayacağı endişesiyle Tanrı'nın insanı ölümlü kıldığını savunmuştur; böylece bedenin çözülmesiyle günahın kökünden yok olacağına inanmıştır. Evrenin sonu meselesinde, dünyanın gökten yağan ateşle yakılacağını ancak tamamen yok olmayacağını, aksine arınarak yenileneceğini ileri sürmüştür.
Mistisizm tarihinde de izler bırakmış; Meister Eckhart ve Johannes Tauler gibi önemli mistikler için erken bir ilham kaynağı olarak değerlendirilmektedir.