Pitaneli Matron

Batı Anadolu'nun Yunan kolonizasyonu (Aiolis mor renkte gösterilmiştir)

Pitaneli Matron (Grekçe: Μάτρων, Mátrōn; milattan önce 5. yüzyılın sonları ile 4. yüzyılın başları), Antik Yunan edebiyatının tanınmış şairlerinden ve parodi yazarlarındandır.

Hayatı

Anadolu’nun batısındaki Aiolis (Eolya) bölgesinde yer alan Pitane kentinde doğup büyüyen Matron, özellikle Homeros’un epik şiir tarzını mizahi bir dille tiye alan parodileriyle (hiciv yüklü nazımlarıyla) büyük ün kazanmıştır. Sanatçının özgün üslubu ve günümüze ulaşan dizeleri, antik yazarlardan Eustathios ve Athenaeus tarafından sıklıkla iktibas edilmiş ve yorumlanmıştır.

Tarihsel kronolojide muhtemelen Taşozlu Hegemon ile çağdaş olduğu, yani milattan önce 5. yüzyılın son çeyreği ile 4. yüzyılın başlarında yaşadığı kabul edilmektedir. Her halükarda Matron’un edebi faaliyetlerini, Makedon Kralı II. Filip (Büyük İskender’in babası) döneminden daha geç bir tarihe konumlandırmak mümkün değildir. Antik kaynaklardan Athenaeus, eserinin bazı bölümlerinde şairden Matréas (Matreas) olarak bahsetse de, filologlar ve metin eleştirmenleri bu durumun sonraki dönemlerdeki yazıcıların (müstensihlerin) yaptığı bariz bir transkripsiyon hatasından kaynaklandığını kesin olarak ortaya koymuştur.

Eserleri

Attika'dan balık tabağı, y. 400–350 BC

Homeros Parodileri ve "Attika Şöleni"

Pitaneli Matron'un edebi dehasını günümüze taşıyan en önemli unsur, Homeros'un destansı üslubunu ustalıkla hicvettiği parodileridir. Sanatçının günümüze ulaşan altı kısa fragmanı bir kenara bırakılırsa, en önemli eseri olan Δει̑πνον Ἀττικόν (Deípnon Attikón: "Attika Şöleni / Attika Akşam Yemeği"), antik yazar Athenaios'un eserlerinde yer verdiği geniş alıntılar sayesinde neredeyse bütünüyle hayatta kalmayı başarmıştır.

Makedon ve Helenistik sarayların vazgeçilmezi olan bu eser, dönemin lüks ve şatafatlı Atina ziyafetlerini betimleyen, heksametron (altılı ölçü) vezniyle kaleme alınmış 122 dizelik bir "sahte-epik" (mock-epic) şiirdir. Şiir boyunca, ziyafet masalarını süsleyen zengin menüler ve özellikle balık ağırlıklı akşam yemekleri kesintisiz bir liste halinde sunulur. Matron, bu gastronomik şöleni durağan bir anlatımdan kurtarmak için Homeros'un İlyada ve Odisseia destanlarından ödünç aldığı askeri ve epik imgeleri metnin arasına büyük bir maharetle yerleştirmiştir. Şairin bu dikiş atma, yani farklı edebi parçaları bir araya getirerek yeni bir bütün oluşturma tekniği, antik yazındaki cento yerleştirme metodunun en erken ve en nitelikli örneklerinden biri olarak kabul edilir.

Athenaios, bu ünlü şiirden epik anlatının doruğa ulaştığı uzun bir fragmanı şu dizelerle aktarır:

Δεῖπνα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροφα καὶ μάλα πολλά... ("Anlat bana ey Muza, o bol besleyici ve binbir çeşit şölenleri...")

Bu giriş dizesi, Homeros’un ünlü Odisseia destanının başlangıcına yapılmış çok açık ve kıvrak bir nazire niteliğindedir. Matron’un bu hicivsel üslubu, antik dönem Ege yazınında Taşozlu Hegemon ve Gela/Sirakuzalı Arkhestratos gibi ustaların başlattığı güçlü bir parodi geleneğinin devamı ve olgunluk evresidir.

Modern Basımları ve Edisyonları

Matron'un parodilerinden günümüze ulaşan fragmanlar, modern dönemde ilk kez Henri Estienne (H. Stephens) tarafından derlenmiştir. Bu derleme, 1573 yılında sekiz katlı (8vo) kitap formatında basılan ve "Homeros ile Hesiodos’un Yarışması" (Contest of Homer and Hesiod) adlı esere eklenen "Parodiler Üzerine İnceleme" (Dissertation on Parodies) başlıklı çalışmanın içinde yayımlanmıştır. Fragmanlar ayrıca, Richard François Philippe Brunck'ın geniş kapsamlı antik antolojisi olan "Analecta" adlı eserinin ikinci cildinin 245. sayfasında da kendine yer bulmuştur.

Kaynaklar

Apulia'dan, Darius Ressamı atölyesine atfedilen balık tabağı, y. 340–320 BC

Alıntılar

  1. 1 2 3 Smith 1867, s. 973.
  2. ↑ Montanari 2006, n.p..
  3. ↑ Athen. 4. 134–7..
  4. ↑ Rusten 2005, n.p..
  5. ↑ Rusten 2012, n.p..

Kaynakça