Robert Kilwardby


Robert Kilwardby

Kardinal, Canterbury Başpiskoposu
Tüm İngiltere'nin Primatı
Robert Kilwardby
Atanma11 Ekim 1272
Dönem bitişi5 Haziran 1278
Önce gelenWilliam Chillenden
Sonra gelenRobert Burnell
Diğer görevlerPorto ve Santa Rufina Kardinal Piskoposu
Nişanlar
Takdis26 Şubat 1273
(II.) Bittonlu William tarafından
Kardinal yapan12 Mart 1278
RütbeKardinal piskopos
Kişisel bilgiler
Doğumyak. 1215
Ölüm11 Eylül 1279
Viterbo
MezarıDominican convent, Viterbo
EğitimParis Üniversitesi
Papazlığa atanma töreni
Tarihçe
Piskoposluk kutsaması
Baş kutsayıcı (II.) Bittonlu William
Yardımcı kutsayanlarElyli Nicholas, Hugh Belsham, O.P., Walter Bronscombe, Godfrey Giffard ve Anian Schonaw, O.P.
Tarih26 Şubat 1273
Kardinallik
YükseltenPapa III. Nicholas
Tarih12 Mart 1278
Piskoposluk halefiyeti
Robert Kilwardby tarafından baş kutsayıcı olarak kutsanan piskoposlar
Robert Wickhampton13 Mayıs 1274
Walter de Merton21 Ekim 1274
Saint Thomas Cantilupe8 Eylül 1275
Gerard Grandison29 Mart 1276
Bishop William Middleton29 Mayıs 1278
John Bradfield, O.S.B.29 Mayıs 1278

Robert Kilwardby OP (c. 1215 – 11 Eylül 1279), İngiltere'de Canterbury Başpiskoposu ve bir kardinaldi. Kilwardby, İngiliz Kilisesi'nde yüksek bir dini makama ulaşan ilk dilenci tarikatı üyesiydi.

Hayatı

Kilwardby, Paris Üniversitesi'nde okudu, ardından orada gramer ve mantık öğretmeni olarak çalıştı. Daha sonra Dominikan Tarikatı'na katıldı ve teoloji okudu, 1261'den önce, muhtemelen 1245'te Oxford Üniversitesi'nde rektör yardımcısı oldu. 1261'de İngiltere Dominikenleri'nin bölge başrahibi olarak atandı ve Ekim 1272'de Papa X. Gregory, seçimle ilgili bir anlaşmazlığı sona erdirmek için onu Canterbury Başpiskoposu olarak atadı. Kilwardby, 11 Ekim 1272'de başpiskoposluğa atandı, 12 Aralık 1272'de dünyevi yetkiler verildi ve 26 Şubat 1273'te kutsandı.

Kilwardby, Ağustos 1274'te I. Edward ve eşi Eleanor'u İngiltere kralı ve kraliçesi olarak taç giydirdi, ancak bunun dışında siyasete pek karışmadı. Bunun yerine, yoksullara yardım ve Dominikenlere bağış yapmak gibi dini görevlerine yoğunlaştı.

1278 yılında Papa III. Nicolaus, Kilwardby'yi Porto ve Santa Rufina Kardinal Piskoposu olarak atadı. Ardından Canterbury piskoposluğundan istifa ederek İngiltere'den ayrıldı ve piskoposluğa ait evrak, kayıt defterleri ve belgeleri de beraberinde götürdü. Ayrıca, selefi borçları temizlemiş olmasına rağmen, piskoposluğu yine büyük bir borç yükü altında bıraktı. Teorik olarak bu bir terfi gibi görünse de, muhtemelen öyle değildi; zira papa, Kilwardby'nin papalık gelirlerinin ödenmesine karşı direniş çabalarını desteklemesinden ve 1274'teki İkinci Lyon Konsili'nde talep edilen reformlara yönelik çabaların eksikliğinden memnun değildi.

1279'da İtalya'da vefat etti ve Viterbo'daki Dominiken manastırına defnedildi.

İtibar

Kilwardby’nin teolojik ve felsefi görüşleri, David Knowles tarafından şöyle özetlenmiştir: Knowles, Kilwardby’nin “muhafazakar bir eklektik” olduğunu, “temel eğilimler doktrinini savunduğunu ve insan da dahil olmak üzere varlıkların biçim birliği konusundaki Aristotelesçi doktrine karşı çıktığını” belirtmiştir. Bazı kaynaklar, o dönemin felsefi düşünce okullarının tarihini ve tanımını içeren Summa Philosophiae'nin yazarı olduğunu belirtir, ancak yazım stili diğer eserlerine benzememektedir ve Knowles, bu eserin Kilwardby tarafından yazıldığına inanmamaktadır.

Kilwardby'nin Thomas Aquinas'ın bir muhalifi olduğu iddia edilmiştir. 1277'de, bazılarının Thomas Aquinas'ın öğretisine değindiği düşünülen otuz tezin öğretilmesini yasaklamıştır. Ancak Roland Hissette gibi son dönem akademisyenler bu yoruma itiraz etmişlerdir.

Konuyla ilgili okumalar