S-400

S-400 Triumf (С-400 Триумф) NATO kod adı: SA-21 Growler
S-400 sisteminin fırlatma aracı
Çeşidi	Uzun menzilli hava savunma sistemi
Uyruğu	Rusya
Hizmet geçmişi
Hizmet	2007-günümüz
Kullanıcılar	Beyaz Rusya, Çin, Rusya, Türkiye
Üretim tarihi
Tasarımcı	Almaz-Antey - Almaz S.I.C
Üretici	Fakel Makina Üretim Tasarım Bürosu
Birim maliyeti	$300.000.000
Üretildiği tarih	2007
Özellikler
Ağırlık	1800-1900 (kg)
Uzunluk	7,5 m
Genişlik	519 mm
Etkili menzil	400 km
Kanat genişliği	460 mm
İtici güç	Dikey soğuk fırlatma
Seyir irtifası	30.000 m

S-400 Triumf (Rusça: C-400 Триумф, NATO rapor adı: SA-21 Growler), daha önce S-300 PMU-3 olarak bilinen, 1990'lı yıllarda Rusya'da NPO Almaz tarafından S-300 füze ailesinin geliştirilmiş bir versiyonu olarak tasarlanan mobil bir karadan havaya füze sistemidir. Sistem, 28 Nisan 2007'e hizmete kabul edildi ve ilk taburu 6 Ağustos 2007'de operasyonel göreve başladı. En uzun menzilli önleme füzesi olan 40N6'nın yaklaşık 400 km menzile sahip olduğu belirtilmektedir. S-400, daha kısa menzilli Pantsir hava savunma sistemiyle entegre şekilde çalışabilmekte, ayrıca Beriev A-50U ve Suhoy Su-35S gibi hava platformlarından alınan radar verileriyle de desteklenmektedir.

S-400, Rusya tarafından kendi topraklarının yanı sıra Belarus ve Suriye'de konuşlandırıldı. Ayrıca 2018'de Çin, 2019'da Türkiye ve 2021'de Hindistan tarafından hizmete alındı. Sistem, 2015 yılında Rusya'nın Suriye İç Savaşı'na müdahalesi sırasında kullanıldı ve 2024'te Esad rejiminin çöküşüne kadar bölgede konuşlu kaldı. Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri, S-400 sistemlerini 2014'te satın aldı ve 2018'den itibaren altı batarya teslim aldı. Sistemin menzili, Tayvan Boğazı sorunu ve Senkaku Adaları anlaşmazlığı gibi bölgesel gerilimler üzerinde etkili olabilecek kapasitededir. Türkiye'ye S-400 teslimatı, ABD'nin geliştirilmiş MIM-104 Patriot sistemini satmayı reddetmesi sonrasında gerçekleşti ve bu durum Türkiye'nin F-35 savaş uçağı programından çıkarılmasına yol açtı. Ayrıca Rusya, özellikle 2021 sonlarından itibaren Belarus'a kendi S-400 sistemlerini de konuşlandırdı.

S-400 Triumf ile gerçekleştirildiği öne sürülen ilk düşürme olayı, 25 Şubat 2022'de, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin ikinci gününde meydana geldi; Belarus'ta konuşlu bir sistemin, Kiev yakınlarında Ukrayna Hava Kuvvetleri'ne ait bir Suhoy Su-27 savaş uçağını vurduğu iddia edildi. Kasım 2025'te ise Rus yetkililer, Ukrayna tarafından fırlatılan ATACMS taktik balistik füzelerinin ilk kez S-400 tarafından düşürüldüğünü ileri sürdü. Hindistan, 2015'te satın aldığı ve 2021'den itibaren teslim almaya başladığı sistemleri, Mayıs 2025'teki Hindistan-Pakistan çatışması sırasında kullandı. S-400'ün yerini alması öngörülen ve yaklaşık 600 km menzile sahip olduğu belirtilen S-500 sistemi ise 2021 yılında Rusya'da hizmete girdi.

Geliştirme

S-400 sisteminin geliştirilmesi Sovyetler Birliği döneminde 1980'lerin sonunda başladı ve sistem 1993 Ocak ayında Rusya Hava Kuvvetleri tarafından duyuruldu. 12 Şubat 1999'da Astrakhan'daki Kapustin Yar'da bildirildiğine göre, ilk başarılı testler yapıldı ve S400, 2001 yılında Rusya Silahlı Kuvvetleri tarafından ilgili savunma birimlerine konuşlandırılmak üzere takvime alındı.

2003 yılında, sistemin dağıtım için hazır olmadığı ortaya çıktı. Ağustos ayında, iki üst düzey askeri yetkili, "S-400'ün, S-300P sisteminden kalan "eskimiş" önleyicilerle test edildiğinden endişe duyduğunu" ve "dağıtım için hazır olmadığı sonucuna vardıklarını" belirtmiştir. Projenin tamamlanmasının ardından Şubat 2004'te yapılan bir açıklamada ve Nisan ayında yükseltilen 48N6DM füzesinin testinde balistik bir füzenin başarıyla vurulduğu onaylanmıştır. 2007 yılında sistem, hizmete giriş için onaylandı. İç savunma sektöründeki bir kaynağın TASS haber ajansına Ekim 2018'de verdiği bir habere göre, S-400 Hava Savunma Sistemi için 40N6 adlı uzun menzilli füzeyi Rusya hizmete kabul etti. Buna göre S-400 Triumf ve Pantsir füze sistemi iki katmanlı bir savunma sistemine entegre edileceği ifade edilmektedir.

Yapısı

30K6E, sekiz ayrı birimi (tabur) yöneten bir yönetim sistemidir. 55K6E, Ural-532301 aracını temel alan bir kumanda ve kontrol merkezidir. 91N6E, bir MZKT-7930 (Belarus kuruluşu MZKT üretimi 8×8 çekici) taşıyıcısı üzerine eklenmiş, parazite karşı korumalı, geniş bakış açılı bir radar algılama sistemidir (menzili 600 km). S bantta sistem 300 hedefi birden izleyebilir. 98ZH6E (bağımsız bir savaş yönetim sistemli füze) yüzeyden havaya füze sistemlerinin altı taburu, 40 kilometrelik (25 mi) bir menzil içindeyse, ek bir iki tabur ile kendi başlarına en fazla altı hedefi takip edebilir. 92N6E (veya 92N2E; sayısal sinyal yönlendirme özellikli çok işlevli faz dizili çekici üzerine eklenmiş füze atış ve yöngüdüm radarı), 100 hedefi izleyebilen 400 kilometrelik (250 mi) bir menzile sahip çok işlevli bir radardır. 5P85TE2 fırlatıcısı ve bir çekili dorsedeki 5P85SE2 (12 fırlatıcıya kadar), fırlatma için kullanılır. 48N6E, 48N6E2, 48N6E3, 48N6DM, 9M96E, 9M96E2 ve ultra uzun menzilli 40N6E füzeleri, bir Rusya başkanlık kararnamesi ile yetkilendirilmiştir. Rusya hükûmetine göre, S-400, AESA radarı kullanmaktadır.

S-400'ün (98ZH6E) isteğe bağlı elemanları, 30K6E füzelerinin kapsamasının ötesinde, 30, 60 ve 90 km'lik koruma alanı olan 15I6ME–98ZH6E'yi de içerir. 96L6E, 300 kilometrelik (190 mi) bir algılama aralığına sahiptir. 40B6M, 92N6E veya 96L6E radarı için bir muhafazadır. Protivnik-GE, 400 kilometre (250 mi) menzilli gizli bir UHF radarıdır. Moskova-1 pasif sensörü, Protivnik'ten 2 ila 250 kat daha etkilidir; 400 kilometrelik (250 mi) menzilli bir hedef hava savunma sistemi için Orion ile Avtobaza-M (yer tabanlı ESM/ELINT sistemi, pasif sensör (konumlandırıcı)) ve Orion+ Avtobaza yüksek hassasiyetli algılama sağlar (girişim/parazit önleme için kullanılır). 1RL220BE sürümlerinin parazit yayını (jamming) için kullanıldığı bildirilmiştir. 400 kilometrelik (250 mi) menzilli S-200D Dubna (SA-5c) füzeleri ve S-300 P-ailesi radar sistemleri, ek komuta ve kontrol merkezleri olmadan kullanılabilir. S-300 (SA-20A, SA-20B) füzeleri de yönlendirilebilir. A-50 ve A-50U uçakları erken uyarı ve komuta ve kontrolle hedef belirlemesi sağlar.

30К6Е kontrol sistemi S-400 Triumph 98ZH6E sistemi ile bütünleştirilebilir; S-300PMU2 (83М6Е2 kontrol sistemi aracılığıyla); S-300PMU1 (83М6Е kontrol sistemi aracılığıyla); Tor-M1, Ranzhir-M batarya komuta merkezi; Pantsir-S1 ana batarya aracı sayesinde eklemlenir. 92H6E radar sistemi ile bütünleşen Protivnik-GE ve Gamma-DE radarları, Baykal-E üst komuta direkleri ve benzeri tiplerle her batarya arasında iletişim sağlar; yakındaki 30К6Е, 83М6Е ve 83М6Е2 yönetim sistemleri; Polyana-D4М1 komuta merkezi; avcı uçağı komuta merkezi ve seyyar uzun menzilli radarlar ile bütünleşik olabilir. Sistemin VHF bileşeni, hassas izleme yeteneği sağlayan X ve L bandı bileşenleriyle alan odaklı arama ve izleme yapar. Radarların tehdit eksenine göre iyi yerleştirilmesi, L ve X bandı bileşenlerinin gelen hedefi, hedef RCS değerinin uygun olan düşük açılardan belirginleştirilmesini sağlar. RLM-S ve RLM-D, RLM-M'den daha iyi bir yükseklik izleme doğruluğuna sahiptir ve Nebo M radar kompleksi, modern yüzeyden havaya füzelerin orta alan rehberliği ve eski yüzeyden havaya füzelerin yörünge kılavuzları için uygun yüksek kaliteli iz üretme yeteneğine sahip olmaktadır.

Gamma-C1E SHF seyyar radar istasyonu, 300 kilometrelik (190 mi) bir algılama aralığına sahiptir. Nebo VHF seyyar radar istasyonu ve Resonance-NE radar istasyonu, 500 metre (1,600 ft) yüksekliğe kadar, 1,200 kilometre (750 mi) ve 65 kilometre (40 mi) arası bir algılama menziline sahiptir. Tüm Nebo ailesi yer belirleyicileri ordu hava savunması için iki katına çıkarılmıştır. 1970'lerde, uzun menzilli seyyar UHF 5H87 ve SHF 5H69 düşük irtifa konumlandırıcıları kullanılmıştı. 1980'lerde hedef, 40 km (25 mil) mesafede 10 metre (33 ft) yükseklikte tespit edildi. Elbrus-90 bilgisayarı sistemi kontrol etmek için kullanılır.

Yabancı müşterilere ihracata yönelik, mevcut müşteri hava savunma sistemlerini bütünleştirmek amacıyla, anti-kets ile bilgi teknolojisi eşleştirmesi için 30K6E komuta sisteminin geliştirilmesi üzerine ek çalışmalar devam etmektedir.

Bileşenleri

• 91N6E

Görünmez hedefsavar menzil 150 km

En yüksek hedefleme menzili (algılama yarıçapı daha geniştir)

• Balistik bir hedef için (4800 m/s hız ve 0.4 metrekarelik bir radar kesiti): 230 km
• 4 metrekare RCS ile bir hedef için: 390 km
• Stratejik bombardıman uçağı büyüklüğünde hedef türleri için: 570 km

• 

  96L6 yüksek irtifa radarı

Yüksek İrtifa Bulucusu (TSBS)

• 96L6E radar ve teçhizatları ayrı ayrı çalışır (100 metre), 96L6E2 ihracat sürümü en çok 100 hedefi takip etme yeteneğine sahiptir. Dağlık arazide sistem yanlış dalga dönüşlerine veya yığılmaya karşı dayanıklıdır. Sistem düşük seviyeli radar hedefleri belirleme ve radar sektör incelemesi yapmak üzere radar değiştirir. Düşük gözlemlenebilirler (balistik füzelere karşı değil) dahil olmak üzere tüm uçak türlerini tespit etmek için çok yönlüdür. S-300 (SA20/20A/20B) veya S-400 taburları için bir komuta bölümü işlevlerini yerine getirebilir. 96L6-1 radarı, S-400 ve S-500 içindir. Hedefin tespiti için en fazla yükseklik her yönden ve 100 km uzaklıkta olabilir. 966AA14 adlı özel bir anten kulesi kullanabilir. Seyir füzelerine ve gizli hedeflere karşı algılama yeteneği vardır. Taburlar için komuta merkezi olarak görev yapabilir. Faz dizi radarlı ve çok yolludur.
• PBU 55K6E Komuta Merkezi

Otomatik işleyişlidir, tüm sistem için komuta merkezi olarak görev yapar (tüm taburlar ve edilgenler dâhil tüm dış kaynaklar). Kumanda merkezi ile 98ZH6E'nin taburu arasında vericilerin yeniden kullanımıyla birlikte azami mesafe 100 km'ye kadardır.

• 5P85TE2 lançerleri ve/veya 5P85SE2 çekilileri (lançer)

BAZ-64022 veya MAZ-543M çekili dorsesi ile birlikte dorsedeki 5P85TE2 lançerleri ve/veya 5P85SE2 lançerleri. 2014 yılında, sistemin hareketliliğini artıran yeni bir taşıyıcı tipi üretildi. Yakıt tüketimi %35 oranında azaltıldı. Fırlatıcı toplam maliyeti aslında %25 düşmüştür (2014 yılında taşıyıcıların maliyeti 8,7 milyon ruble idi (yaklaşık 240 bin dolar).

Füzeler

S-400'ün kullandığı füzeler Rusya Hava Kuvvetleri'nin mevcut hava savunma sistemlerini azaltma programına paralel olarak kısa, orta ve uzun menzillerde aynı anda kullanılabilecek değişik füzelerden seçilmiştir.

Orta menzilli 9M96 füzesi aktif radar güdümlü bir füze olup 120 km menzile sahiptir ve hedefi vurma kabiliyeti uçaklara karşı 1 üzerinden 0.9 ve insansız uçaklara karşı 0.8 olarak hesaplanmıştır. Bu füzenin bir üst türevi olan 48N6DM füzesi 30 Nisan 2004 tarihinde Kapustin Yar test merkezinde test edilmiştir.

Uzun menzilli yeni bir füze olan 40N6 füzesi 400 km menzile sahiptir (MIM-104 Patriot ve S-300'ün iki katı) ve yarı aktif - aktif güdümle hedefe yönlendirilebilir. Bu füzenin hedefleri AWACS erken uyarı uçakları, sinyal karıştırıcı uçaklar ve balistik füzelerdir. Füzenin hızı olan 4.8 km/saniye (17280 km/saat) aynı hızda hareket eden hedefleri vurmasını sağlar.

Sekiz bölümden (tabur) oluşan bir sistem, en çok 384 füze (250 km'den (160 mil) daha az menzilli füzeler dahil) ile 72 fırlatıcıyı kontrol edebilir. Füzeler, roket motoru ateşlenmeden önce fırlatma tüplerinden havaya 30 metreye kadar bir gaz sistemi ile ateşlenir, bu da en uzun seviyeyi arttırır ve en düşük mesafeleri azaltır. Nisan 2015'te, füzenin başarılı bir şekilde ateşlenmesi, 400 km (250 mil) menzilli bir mesafeden gerçekleştirilmiş; uzun menzilli 40N6 füzesini taşıyan DFT'ler (dikey fırlatıcılı taşıyıcı), büyüklüğü nedeniyle tipik dört yerine sadece iki füze barındırabilir. Bir başka denemede, etkin bir radar güdümlü başlık kullanılarak 9M96 füzesi ile kaydedildi ve 56 km yüksekliğe ulaştı. Tüm füzeler, hedeflerin tam imha olasılığını artıran yönlendirilmiş patlayıcılı savaş başlığı ile donatılmıştır. 2016 yılında, Rusya uçaksavar füze birlikleri, S-300 ve S-400 savunma sistemleri için yeni güdümlü füzeler teslim aldı. Uçaklar, seyir füzesi ve balistik füzeleri yok etmek için tasarlanmış uçaksavar füze sistemi, yer hedeflerine karşı da kullanılabilir. S-400, düşük irtifa uçuş seyrinden dolayı, seyir füzelerini yaklaşık 40 km mesafeden durdurabilir.

Füze özellikleri

GRAU kodu	Menzil	Rakım	Maksimum hız	Maksimum hedef hızı	Ağırlık	Savaş başlığı	Güdüm	Notlar
40N6E	400 km (250 mi)	185 km (607.000 ft)	3840 m/s	4.800 m/s (11.000 mph; Mach 14)	1,893 kg		Yarı aktif radar yuvalama veya aktif radar yuvalama	Etkin bir radar güdümlü başlık ile, belirlenen rakıma çıkar ve rehberlikli arama ve yok etme kipine geçer. Alçak irtifa hedeflerine karşı son derece uzun mesafelerde etkilidir (radyo olay ufkunun altında).
48N6DM/ 48N6E3	250 km (160 mi)	60 km (200.000 ft)	2.000 m/s (4.500 mph; Mach 5,9)	4.800 m/s (11.000 mph; Mach 14)	1.835 kg (4.045 lb)	180 kg (400 lb)	Yarı aktif radar yuvalama
48N6E2	200 km (120 mi)		2.000 m/s (4.500 mph; Mach 5,9)	2.800 m/s (6.300 mph; Mach 8,2)	1.835 kg (4.045 lb)	180 kg (400 lb)	Yarı aktif radar yuvalama
9M96 ve 9M96E2	120 km (75 mi)	30 km (98.000 ft)	1.000 m/s (2.200 mph; Mach 2,9) (1M=295–340 m/s → 1000 m/s≈3~3.3M)		420 kg (930 lb)	24 kg (53 lb)	Aktif radar yuvalama	Hızlı, manevralı hedeflerine karşı bir füze ile yüksek isabet olasılığı. Uçak = 0.9; İHA = 0.8; Füze = 0.7. 30 km yükseklikte 20 g'dan daha fazla yük faktörü, kısa ile orta menzilli balistik füzeleri imha etme olasılığını büyük ölçüde artırıyor.
9M96E	40 km (25 mi)	20 km (66.000 ft)	900 m/s (2.000 mph; Mach 2,6)		333 kg (734 lb)	24 kg (53 lb)	Aktif radar yuvalama	Uzun mesafeden alçaktan uçan hedeflerin yakalanmasına yardımcı olacak yuvalama eylemi ile radyo ufku için işaretçilik. Uzun dalga boylu radarlardan elde edilen yaklaşık rakamlarla birleştirilmiş 9M96 füzesi türlerinin optik ve kızılötesi menzili, hayalet hedefleri tespit edebilir ve hedeflere kilitlenebilir.

• S-400 sisteminin ABF yetenekleri (şu anda geçersiz olan) Anti-Balistik Füze Antlaşması kapsamında izin verilen en üst değere yakındır.
• 2014 yılında hizmete girecek olan yeni anti-balistik füzeler 77N6-N ve 77N6-N1, sözde sisteme atıl/kinetik anti-balistik yetenek katar. Aynı füzeler, açıkça belirtilmiş bir anti-ICBM rolü olan S-500 sistemi tarafından da kullanılacaktır.

S-300 sistem soy ağacı

S-300 ailesi

S-300V

S-300P

S-300F

S-300V1

S-300V2

S-300PT

S-300PS

Fort

Rif

S-300VM

S-300PT-1

S-300PM

S-300PMU

Fort-M

Rif-M

Favorit-S

S-300VM1

S-300VM2

S-300PT-1A

S-300PM1

S-300PMU1

Antey 2500

S-300PM2

S-300PMU2

Rus Sürümü

S-300V4

Favorit

İhracat Sürümü

S-300VMD

S-400

Radarlar

S-400'ün radarları S-300 sisteminde kullanılan 64N6 ve 76N6 radarlarının gelişmiş bir türevi olan 96L6'dır. S-400 komuta merkezi aynı anda 6 bataryaya komut verebilir ve her batarya 12 fırlatma aracına komuta eden bir 96L6 adlı radara sahiptir. Bu radarlar hayalet uçak tabir edilen hedefleri izleme ve bu hedeflere kilitlenme yeteneğine sahiptir. Gelecekte 96L6 radarların daha da geliştirilmesiyle 500-600 kilometreye kadar etkili olacakları düşünülmektedir.

İstatistik

• Hedef tipleri:*B-1, B-2, FB-111 ve B-52H gibi stratejik bombardıman uçakları

• EF-111A ve EA-6 gibi elektronik önleme savaş uçakları
• TR-1 gibi keşif uçakları
• E-3A ve E-2C gibi erken uyarı radar uçakları
• F-15, F-16, F-35 ve F-22 gibi savaş uçakları
• Tomahawk gibi stratejik seyir füzeleri
• Balistik füzeler (3.500 km'ye kadar)

• Çok amaçlı en yüksek radyal hız, saniyede 4.8 kilometredir (170.000 km/h; 110.000 mph; Mach 140); mutlak limit saniyede 5 kilometre (18.000 km/h; 11.000 mph; Mach 15), en düşük sıfırdır.
• Sistem yanıt süresi 9–10 saniyedir.
• Araçlar, 25 km/s hıza kadar yollarda (60 km/h) ve arazide (karada) hareket edebilir.
• Pravda gazetesinin bir makalesine göre, bir taburun (yaklaşık 7-8 fırlatıcı) fiyatı 200 milyon dolardır.
  • Uygulanabilir başarı olasılığı %83.3 (1 füze için, 2 değil). Bir günde 1500 km üstündeki, işgal bölgesinde, 10 hedef yok edildi, 12 füze kulanılarak. Hedefler çok yüksek ve çok düşük irtifalarda idi. Güçlü girişim koşullarında ve en uzun mesafeden (250 km) küçük bir hedef (Çin) imha edildi, hedef hızı 3 km/s (balistik füze) idi.

Kullanıldığı yerler

S-400 sistemi ilk olarak 2007 yılında başkent Moskova'ya yerleştirildi. 2009 senesi itibarıyla iki tabur (bir S-400 taburu minimum 8 fırlatıcı ve 32 füzeden oluşur) konuşlandırıldı. 2011 yılında Moskova'nın kuzeyine iki tabur daha yerleştirilmiştir.

Suriye İç Savaşı'nın ardından 2015 yılında Tartus kentinde bulunan Rusya'nın kontrolünde olan hava üssüne yerleştirildi.

Kasım 2016'da Kaliningrad'a füze savunma sistemi ve İskender füzeleri konuşlandırdı.

Rusya'nın Kırım'ı ilhakı sonrası Kırım'a S-400 füze savunma sistemi kuruldu.

Rusya'nın uzak doğusunda ve Japonya'nın kuzeyindeki Kuril Adaları bölgesine S-400 sistemleri yerleştirileceği açıklanmıştır.^{[kaynak belirtilmeli]}

Kullanıcılar

•  Rusya: 19 alay, 39 tabur (328 fırlatıcı)
•  Çin: 6 tabur
•  Belarus: 2 tabur (bedelsiz olarak Rusya tarafından hibe edildi).
•  Türkiye: 2 tabur (Türkiye 2020 Ekim'de ilk S400 testini gerçekleştirdi).

Kaynakça

Dış bağlantılar

• Wikimedia Commons'ta S-400 ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur