S/2011 J 3

S/2011 J 3
Keşif
Keşfeden	Scott S. Sheppard
Keşif yeri	Las Campanas
Keşif tarihi	27 Eylül 2011
Yörünge özellikleri
	Dönem 9 Ağustos 2022 (JD 2459800.5)
Gözlem yayı	10,98 y (4.009 gün)
Yarı büyük eksen	0,0788592 AU (11.797.170 km)
Dış merkezlik	0,1757518
Yörünge periyodu	+261,77 gün
Ortalama ayrıklık	215,57916°
Ortalama devinim	1° 22dk 30,884s / gün
Yörünge eğikliği	28,65923° (tutuluma)
Çıkış düğümü boylamı	97,75374°
Günberi açısı	222,10770°
Doğal uydusu	Jüpiter
Grup	Himalia grubu
Fiziksel özellikler
Ortalama çap	≈3 km
Albedo	0,04 (varsayılan)
Görünür kadir	23,1
Mutlak kadir (H)	16,3

S/2011 J 3, Scott S. Sheppard tarafından 27 Eylül 2011'de Şili'deki Las Campanas Gözlemevi'nde 6,5 metrelik Magellan-Baade Teleskopu kullanılarak keşfedilen, Jüpiter'in küçük bir dış doğal uydusudur. Uydu, yeterli bir süre boyunca gözlem verileri toplandıktan sonra, 20 Aralık 2022 tarihinde Küçük Gezegen Merkezi (MPC) tarafından duyurulmuştur.

S/2011 J 3, Himalia grubunun bir parçasıdır. Bu grup, Jüpiter'in Himalia uydusuna benzer yörüngeleri takip eden ters yön yörüngeye sahip düzensiz uydulardan oluşan sıkı bir kümedir. Bu uyduların yarı büyük eksenleri 11-12 milyon km (6,8-7,5 milyon mi) ve yörünge eğiklikleri 26-31° arasındadır. Mutlak parlaklığına göre tahmini çapı 3 km (1,9 mi) olan S/2011 J 3, Himalia grubunun bilinen en küçük üyelerinden biridir.

Kaynakça

1 2 3 4 "MPEC 2022-Y69 : S/2011 J 3". Minor Planet Electronic Circulars. Minor Planet Center. 20 Aralık 2022. 21 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2022.
↑ "Planetary Satellite Discovery Circumstances". JPL Solar System Dynamics. NASA. 27 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2022.
1 2 3 4 5 Sheppard, Scott S. "Moons of Jupiter". Earth & Planets Laboratory. Carnegie Institution for Science. 24 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2022.

[MPEC-2022-Y69-1] 1 2 3 4 "MPEC 2022-Y69 : S/2011 J 3". Minor Planet Electronic Circulars. Minor Planet Center. 20 Aralık 2022. 21 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2022.

[jplsats-disc-2] "Planetary Satellite Discovery Circumstances". JPL Solar System Dynamics. NASA. 27 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2022.

[SheppardMoons-3] 1 2 3 4 5 Sheppard, Scott S. "Moons of Jupiter". Earth & Planets Laboratory. Carnegie Institution for Science. 24 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2022.

g t d Jüpiter'in doğal uyduları
Jüpiter'den yaklaşık olarak artan uzaklığa göre sıralanmış liste.
İç uydular (4)	Metis Adrastea Amalthea Thebe
Galilei uyduları (4)	İo Europa Ganymede Callisto
Themisto grubu (1)	Themisto
Himalia grubu (9)	Leda Ersa S/2018 J 2 Pandia Himalia Lysithea Elara S/2011 J 3 Dia
Carpo grubu (2)	S/2018 J 4 Carpo
Valetudo grubu (1)	Valetudo
Ananke grubu (26)	Euporie Jupiter LV Eupheme S/2021 J 3 Jupiter LII Jupiter LIV Mneme Euanthe S/2003 J 16 Harpalyke Orthosie S/2022 J 3 Helike S/2021 J 2 Praxidike Jupiter LXIV S/2021 J 1 S/2003 J 12 Jupiter LXVIII Thelxinoe Thyone S/2003 J 2 Ananke Iocaste Hermippe Jupiter LXX
Carme grubu (30)	S/2022 J 1 S/2022 J 2 S/2016 J 3 Pasithee Jupiter LXIX S/2021 J 6 S/2003 J 24 Chaldene Jupiter LXIII İsonoe S/2021 J 4 Kallichore Erinome Kale Eirene Aitne Eukelade Arche Taygete Jupiter LXXII Carme Herse Jupiter LXI Jupiter LI S/2003 J 9 Jupiter LXVI Kalyke S/2018 J 3 S/2021 J 5 S/2003 J 10
Pasiphae grubu (18)	Philophrosyne Eurydome Jupiter LVI S/2003 J 4 S/2016 J 4 Jupiter LXVII Hegemone Pasiphae Sponde Megaclite Cyllene Sinope Jupiter LIX Aoede Autonoe Callirrhoe S/2003 J 23 Kore
Ayrıca bakınız	Jüpiter'in halkaları Jüpiter truvalıları