Sahtecilik

Kunisada'nın tiyatro surimonosu örneği, Tametomo rolünde aktör Bandō Mitsugorō III tasviri. Sağdaki orijinal ahşap baskı, soldaki ise Hokkei'nin sahte imzasını içeren sahtecilik ürünü, y. 1825

Sahtecilik, hukuki belgelerin sahte olarak düzenlenmesini veya esaslı biçimde değiştirilmesini kapsayan bir suçtur. İşleniş biçimine ve koşullarına bağlı olarak ekonomik suçlar ve beyaz yakalı suçlar kapsamında da değerlendirilebilir. Belirli bir hukuki belge üzerinde değişiklik yapmak, bazı hukuk sistemlerinde kanunen yasaklanmış olabilir. Ancak değişikliğe uğratılan belge, başka bir kişiyi veya kuruluşu dolandırmak amacıyla suçun işlenmesinde fiilen kullanılmadıkça bu eylem sahtecilik suçuyla ilişkili değildir. Kopyalar, stüdyo replikaları ve yeniden üretilmiş eserler sahtecilik olarak değerlendirilmez. Bununla birlikte, söz konusu eserler bilerek ve kasten yapılan yanıltıcı beyanlar yoluyla daha sonra sahte esere dönüşebilir.

Sahte para veya sahte döviz üretimi, daha yaygın olarak kalpazanlık olarak adlandırılır. Bununla birlikte, tüketim malları da etiketinde adı belirtilen veya ticari marka işaretiyle tanımlanan üretici tarafından üretilmemişse taklit ürün (counterfeit) sayılabilir. Sahteciliğe konu olan nesne bir kayıt veya belge olduğunda ise genellikle sahte belge olarak adlandırılır.

Burada kullanılan forgery (sahtecilik) sözcüğü, demircilerin örs başında gerçekleştirdiği metal işçiliğinden türememiştir; ancak sözcüğün geçmişi bu kullanımla paralellik gösterir. Forger biçimindeki Anglo-Fransızca fiilin daha o dönemde “sahtecilik yapmak” veya “tahrif etmek” anlamı bulunuyordu.

Sahtecilik, özünde üretilmiş veya değiştirilmiş bir nesneyle ilgilidir. Ancak sahteciliğin temel amacı nesnenin kendisinden —örneğin değerinden veya neyi “kanıtladığından”— ziyade, nesnenin başkalarında uyandırdığı tepkiler aracılığıyla açığa çıkan örtük bir eleştiri ifadesi olduğunda, bu daha geniş süreç bir aldatmaca (hoax) olarak adlandırılır. Bir aldatmacada, kurgulanmış bir durumun içine yerleştirilen bir söylenti veya gerçek bir nesne, fiziksel olarak sahte üretilmiş bir nesnenin yerini alabilir.

Benzer nitelikteki dolandırıcılık suçu, sahtecilik yoluyla elde edilmiş nesnelerin kullanılması da dâhil olmak üzere, başka bir kişiyi aldatma eylemidir. Sahtecilik, kimlik hırsızlığı da dâhil olmak üzere dolandırıcılıkta kullanılan yöntemlerden biridir. Sahtecilik, güvenlik mühendisliğinin ele aldığı tehditlerden biri olarak da kabul edilir.

16. yüzyılda, Albrecht Dürer'in baskı resim tarzını taklit eden sanatçılar, kendi baskı eserlerini “AD” imzasıyla imzalayarak eserlerinin piyasadaki değerini artırmış ve bunları sahte eserlere dönüştürmüşlerdir. 20. yüzyılda sanat piyasasında sahte eserler son derece kârlı hâle gelmiştir. Özellikle Pablo Picasso, Paul Klee ve Henri Matisse gibi değerli sanatçıların eserlerinin yaygın biçimde sahteleri üretilmiştir.

Çifte sahteciliğin özel bir örneği, Han van Meegeren'in Vermeer'in tablolarını taklit etmesi ve daha sonra Van Meegeren'in oğlu Jacques van Meegeren'in de babasının eserlerini taklit etmesidir.

Amerika Birleşik Devletleri

Sahtecilik, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm yargı yetki alanlarında, hem eyalet hem de federal düzeyde suç olarak kabul edilir.

Kaliforniya dâhil olmak üzere eyaletlerin çoğunda sahtecilik, bir kişinin yazılı bir belgeyi, bunu yapmaya yetkisi olmadığını bilerek ve dolandırıcılık amacıyla değiştirmesi şeklinde tanımlanır. Söz konusu yazılı belgenin genellikle hukuki sonuç doğuran bir belge niteliğinde olması gerekir.

Sahtecilik suçuna ilişkin cezalar eyaletlere göre büyük farklılıklar gösterir. Kaliforniya'da 950 doların altındaki bir tutarı içeren sahtecilik, kabahat (misdemeanor) kapsamında suçlamaya ve hapis cezası verilmemesine yol açabilir. Buna karşılık, 500.000 doların üzerinde zarara neden olan bir sahtecilik, sahtecilik suçu için üç yıl hapis cezasının yanı sıra zararın miktarı nedeniyle uygulanan beş yıllık ek ceza artırımına (conduct enhancement) neden olabilir. Böylece toplam hapis cezası sekiz yıla ulaşabilir.

Connecticut eyaletinde ise B sınıfı kabahat (misdemeanor) olarak sınıflandırılan üçüncü dereceden sahtecilik, altı aya kadar hapis, 1.000 dolar para cezası ve denetimli serbestlik (probation) ile cezalandırılabilir. C sınıfı ağır suç (felony) olarak sınıflandırılan birinci dereceden sahtecilik ise en fazla 10 yıl hapis, 10.000 dolara kadar para cezası veya her iki cezanın birlikte uygulanmasını gerektirebilir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Özel

  1. 1 2 United States v. Hunt, 456 F.3d 1255 2018-11-15 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 1260 (10th Cir. 2006) ("Historically, forgery was defined as the false making, with the intent to defraud, of a document which is not what it purports to be, as distinct from a document which is genuine but nevertheless contains a term or representation known to be false.") (internal quotation marks omitted) (emphasis added); see generally, 10 U.S.C. § 923 ("Forgery"); 18 U.S.C. §§ 470–514 (counterfeiting and forgery-related federal offenses); 18 U.S.C. § 1543 ("Forgery or false use of passport").
  2. 1 2 "§ 19.71 S. Forgery". The Law Offices of Norton Tooby. 2019-04-23 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2018-11-15.
  3. ↑ Davies, Serena (2006-08-04). "The forger who fooled the world". The Daily Telegraph (İngilizce). ISSN 0307-1235. 2022-01-12 tarihinde kaynağındanÜcretli abonelik gerekli arşivlendi. Erişim tarihi: 2019-04-29.
  4. ↑ "California Legislative Information, Penal Code section 470". 15 November 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 July 2017.
  5. ↑ Brady, Katherine (November 2014). "California Prop 47 and SB 1310: Representing Immigrants" (PDF). Immigrant Legal Resource Center1. 1 August 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 1 August 2017.
  6. ↑ Couzens, J. Richard; Bigelow, Tricia A. (May 2017). "Felony Sentencing After Realignment" (PDF). California Courts. 1 August 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 1 August 2017.
  7. ↑ "Chapter 952 - Penal Code: Offenses". www.cga.ct.gov (İngilizce). 2018-07-19 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2017-08-09.
  8. ↑ "Chapter 952 - Penal Code: Offenses". www.cga.ct.gov (İngilizce). 2018-07-19 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2017-08-09.
  9. ↑ Norman-Eady, Sandra; Coppolo, George; Reinhart, Christopher (1 December 2006). "Crimes and Their Maximum Penalties". Office of Legislative Research. Connecticut General Assembly. 19 October 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 August 2017.

Genel

Dış bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Sahtecilik ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.