| Adlandırmalar | |
|---|---|
Tercih edilen IUPAC adı N1,N4-Bis(3-aminopropil)bütan-1,4-diamin | |
| Tanımlayıcılar | |
3D model (JSmol) |
|
| 3DMet | |
| 1750791 | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| ChemSpider | |
| DrugBank | |
| ECHA InfoCard | 100.000.686 |
| EC Numarası |
|
| 454653 | |
| KEGG | |
| MeSH | Spermine |
PubChem CID |
|
| RTECS numarası |
|
| UNII |
|
| UN numarası | 3259 |
CompTox Bilgi Panosu (EPA) |
|
| |
| Özellikler | |
| Kimyasal formül | C10H26N4 |
| Molekül kütlesi | 202,34 g mol−1 |
| Görünüm | Renksiz kristal |
| Koku | Balık veya meni kokusu gibi |
| Yoğunluk | 917 mg mL−1 |
| Erime noktası | 28 ila 30 °C (82 ila 86 °F; 301 ila 303 K) |
| Kaynama noktası | 150,1 °C; 302,1 °F; 423,2 K at 700 Pa |
| log P | -0,543 |
| Tehlikeler | |
| İş sağlığı ve güvenliği (OHS/OSH): | |
| Ana tehlikeler | Korozif |
| GHS etiketleme sistemi: | |
| Piktogramlar | |
| İşaret sözcüğü | TEHLİKE |
| Tehlike ifadeleri | H314 |
| Önlem ifadeleri | P280, P305+P351+P338, P310 |
| Parlama noktası | 110 °C (230 °F; 383 K) |
| Benzeyen bileşikler | |
Benzeyen bileşikler |
Spermidin, Putresin, Kadaverin, Dietilenetriamin, Norspermidin, Termospermin |
| Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). | |
| Bilgi kutusu kaynakları | |
Spermin, bütün ökaryotik hücrelerde bulunan ve sellüler metabolizmaya katılan bir poliamindir. Spermin sentezinin prekürsörü ornitin amino asididir. Bazı bakterilerde esansiyel bir büyüme faktörüdür. Fizyolojik pH ortamında polikatyondur. Spermin, bilhassa virüslerde nükleik asitlerle ilişkili olduğu ve helikal yapısının stabilize ettiği düşünülmektedir. Serbest radikal avlayıcısı olarak intrasellüler fonksiyonu DNA'yı serbest radikallerin tahribatından korumaktır. Spermin, meni kokusunun oluşmasını sağlayan asıl maddedir.
1678 senesinde Antonie van Leeuwenhoek insan menisinde bulunan spermin fosfat kristallerini ilk kez tanımlar. Spermin ismi ilk kez Alman kimyager Ladenburg ve Abel tarafından 1888 yılında kullanılır. Sperminin yapısının tam olarak anlaşılması ise 1926 yılında İngiltere (Dudley, Rosenheim ve Starling tarafından) ve Almanya'da (Wrede ve diğerleri tarafından) eş zamanlı olarak gerçekleşir.
Spermin derivatifi olan N1,N12-bis(etil)spermin (bir başka ismiyle BESm), poliamin analoglarıyla beraber kanser tedavisindeki potansiyeli üzerine 1980'lerin sonu ve 1990'larda araştırmalar yapılmıştır.

Spermin biyosentezi hayvanlarda PLP varlığında ornitin dekarboksilaz enzimi tarafından ornitinin dekarboksilasyonu ile başlar. Dekarboksilasyon sonucu putresin oluşur. Ardından sırasıyla spermidin sentaz ve spermin sentaz tarafından katalizlenen reaksiyonlarla putresin dekarboksi-S-adenozil metiyonin'in N-alkilasyonu ile spermidine ve spermidin de aynı şekilde spermine dönüşür. Sperimidin ara üründür.
Bitkilerin spermin elde edebildiği başka yolaklar da mevcuttur. Bunlardan birinde L-glutamin L-ornitin prekürsörüdür ve sonrasındaki kısım hayvanlardaki ike aynıdır. Bitkilerdeki bir diğeri yolakta ise L-arjinin dekarboksilasyonla agmatin oluşur. Ardından agmatindeki imin grubu agmatin deiminaz enzimi ile hidrolize olur ve amonyak salar ve böylece guanidin üreye döner. Bunların sonucunda N-karbamoilputresin oluşur ve bir hidrolaz tarafından üre grubu ayrılır ve putresin oluşur. Sonrasında putresinin spermine dönüşümü hayvanlarla aynıdır.