Kremlin Cup
Historie
Fra begyndelsen i 1990 tilhørte turneringen kategorien ATP World Series på mændenes ATP Tour, hvilket var tourens laveste kategori. På trods af en tredobling af præmiesummen fra $ 325.000 i 1993 til $ 1.100.000 i 1994 forblev Kremlin Cup i den kategori indtil 2000, hvor den i forbindelse med en reform af tourens kategorisystem havnede i kategorien ATP International Series, hvilket dog fortsat var den laveste kategori. I 2008 omlagde touren igen sine turneringskategorier, men Kremlin Cup forblev i den laveste kategori, som herefter gik under navnet ATP World Tour 250, og som fra 2019 videreførtes under betegnelsen ATP Tour 250.
Kvindernes turnering afvikledes for første gang i 1994 under navnet Moscow Ladies Open, hvor den var en del af WTA Tour i kategorien WTA Tier III, hvilket var den næstlaveste kategori. I 1996 skiftede kvindeturneringen navn til Kremlin Cup, og præmiesummen steg samtidig fra $ 161.250 til $ 400.000, men turneringen for blev i WTA Tier III. Året efter blev præmierne igen mere end fordoblet til $ 926.250, og det betød, at den steg i graderne på WTA Tour og herefter tilhørte WTA Tier I som en af tourens største turneringer. WTA omlagde sin kategorier i 2009, og i den forbindelse blev Kremlin Cup placeret i kategorien WTA Premier, som i 2021 blev omlagt til WTA 500.
Siden 2000 er mændenes og kvindernes turnering afviklet samtidig som én samlte turnering.
Præmier
| Præmiesum |
| År |
Mænd |
Kvinder |
| 1990 |
$ 297.000 |
- |
| 1991 |
$ 297.000 |
- |
| 1992 |
$ 315.000 |
- |
| 1993 |
$ 325.000 |
- |
| 1994 |
$ 1.100.000 |
$ 150.000 |
| 1995 |
$ 1.125.000 |
$ 161.250 |
| 1996 |
$ 1.125.000 |
$ 400.000 |
| 1997 |
$ 1.125.000 |
$ 926.250 |
| 1998 |
$ 1.125.000 |
$ 1.000.000 |
| 1999 |
$ 975.000 |
$ 1.050.000 |
| 2000 |
$ 975.000 |
$ 1.080.000 |
| 2001 |
$ 975.000 |
$ 1.185.000 |
| 2002 |
$ 975.000 |
$ 1.224.000 |
| 2003 |
$ 975.000 |
$ 1.300.000 |
| 2004 |
$ 975.000 |
$ 1.300.000 |
| 2005 |
$ 975.000 |
$ 1.300.000 |
| 2006 |
$ 975.000 |
$ 1.340.000 |
| 2007 |
$ 975.000 |
$ 1.340.000 |
| 2008 |
$ 1.024.000 |
$ 1.340.000 |
| 2009 |
$ 1.000.000 |
$ 1.000.000 |
| 2010 |
$ 1.000.000 |
$ 1.000.000 |
| 2011 |
$ 725.000 |
$ 721.000 |
| 2012 |
$ 673.150 |
$ 740.000 |
| 2013 |
$ 746.750 |
$ 795.707 |
| 2014 |
$ 776.620 |
$ 710.000 |
| 2015 |
$ 698.325 |
$ 768.000 |
| 2016 |
$ 717.250 |
$ 823.888 |
| 2017 |
$ 745.940 |
$ 790.208 |
| 2018 |
$ 856.445 |
$ 867.766 |
| 2019 |
$ 840.130 |
$ 966.900 |
| 2020 |
Aflyst |
Aflyst |
| 2021 |
$ 697.125 |
$ 565.530 |
| 2022 |
Aflyst pga. Ruslands invasion af Ukraine 2022 |
| 2023 |
Tilskuertal
| Tilskuertal |
| År |
Tilskuere |
| 2014 |
65.190 |
| 2015 |
68.035 |
| 2016 |
68.200 |
Vindere og finalister
Herresingle
| År |
Vinder (titel nr.) |
Finalist |
Finaleresultat |
| 1990 |
Andrej Tjerkasov (1) |
Tim Mayotte |
6–2, 6–1 |
| 1991 |
Andrej Tjerkasov (2) |
Jakob Hlasek |
7–6(2), 3–6, 7–6(5) |
| 1992 |
Marc Rosset (1) |
Carl-Uwe Steeb |
6–2, 6–2 |
| 1993 |
Marc Rosset (2) |
Patrik Kühnen |
6–4, 6–3 |
| 1994 |
Alekandr Volkov (1) |
Chuck Adams |
6–2, 6–4 |
| 1995 |
Carl-Uwe Steeb (1) |
Daniel Vacek |
7–6(5), 3–6, 7–6(6) |
| 1996 |
Goran Ivanišević (1) |
Jevgenij Kafelnikov |
3–6, 6–1, 6–3 |
| 1997 |
Jevgenij Kafelnikov (1) |
Petr Korda |
7–6(2), 6–4 |
| 1998 |
Jevgenij Kafelnikov (2) |
Goran Ivanišević |
7–6(2), 7–6(5) |
| 1999 |
Jevgenij Kafelnikov (3) |
Byron Black |
7–6(2), 6–4 |
| 2000 |
Jevgenij Kafelnikov (4) |
David Prinosil |
6–2, 7–5 |
| 2001 |
Jevgenij Kafelnikov (5) |
Nicolas Kiefer |
6–4, 7–5 |
| 2002 |
Paul-Henri Mathieu (1) |
Sjeng Schalken |
4–6, 6–2, 6–0 |
| 2003 |
Taylor Dent (1) |
Sargis Sargsian |
7–6(5), 6–4 |
| 2004 |
Nikolaj Davydenko (1) |
Greg Rusedski |
3–6, 6–3, 7–5 |
| 2005 |
Igor Andrejev (1) |
Nicolas Kiefer |
5–7, 7–6(3), 6–2 |
| 2006 |
Nikolaj Davydenko (2) |
Marat Safin |
6–4, 5–7, 6–4 |
| 2007 |
Nikolaj Davydenko (3) |
Paul-Henri Mathieu |
7–5, 7–6(9) |
| 2008 |
Igor Kunitsyn (1) |
Marat Safin |
7–6(6), 6–7(4), 6–3 |
| 2009 |
Mikhail Juzjnyj (1) |
Janko Tipsarević |
6–7(5), 6–0, 6–4 |
| 2010 |
Viktor Troicki (1) |
Marcos Baghdatis |
3–6, 6–4, 6–3 |
| 2011 |
Janko Tipsarević (1) |
Viktor Troicki |
6–4, 6–2 |
| 2012 |
Andreas Seppi (1) |
Thomaz Bellucci |
3–6, 7–6(3), 6–3 |
| 2013 |
Richard Gasquet (1) |
Mikhail Kukusjkin |
4–6, 6–4, 6–4 |
| 2014 |
Marin Čilić (1) |
Roberto Bautista Agut |
6–4, 6–4 |
| 2015 |
Marin Čilić (2) |
Roberto Bautista Agut |
6–4, 6–4 |
| 2016 |
Pablo Carreño Busta (1) |
Fabio Fognini |
4–6, 6–3, 6–2 |
| 2017 |
Damir Džumhur (1) |
Ričardas Berankis |
6–2, 1–6, 6–4 |
| 2018 |
Karen Khatjanov (1) |
Adrian Mannarino |
6–2, 6–2 |
| 2019 |
Andrej Rubljov (1) |
Adrian Mannarino |
6–4, 6–0 |
| 2020 |
Aflyst pga. COVID-19-pandemien |
| 2021 |
Aslan Karatsev (1) |
Marin Čilić |
6–2, 6–4 |
| 2022 |
Aflyst pga. Ruslands invasion af Ukraine 2022 |
| 2023 |
Damesingle
| År |
Vinder (titel nr.) |
Finalist |
Finaleresultat |
| 1994 |
Magdalena Maleeva (1) |
Sandra Cecchini |
7–5, 6–1 |
| 1995 |
Magdalena Maleeva (2) |
Jelena Makarova |
6–4, 6–2 |
| 1996 |
Conchita Martínez (1) |
Barbara Paulus |
6–1, 4–6, 6–4 |
| 1997 |
Jana Novotná (1) |
Ai Sugiyama |
6–3, 6–4 |
| 1998 |
Mary Pierce (1) |
Monica Seles |
7–6(2), 6–3 |
| 1999 |
Nathalie Tauziat (1) |
Barbara Schett |
2–6, 6–4, 6–1 |
| 2000 |
Martina Hingis (1) |
Anna Kurnikova |
6–3, 6–1 |
| 2001 |
Jelena Dokić (1) |
Jelena Dementjeva |
6–3, 6–3 |
| 2002 |
Magdalena Maleeva (3) |
Lindsay Davenport |
5–7, 6–3, 7–6(4) |
| 2003 |
Anastasija Myskina (1) |
Amélie Mauresmo |
6–2, 6–4 |
| 2004 |
Anastasija Myskina (2) |
Jelena Dementjeva |
7–5, 6–0 |
| 2005 |
Mary Pierce (2) |
Francesca Schiavone |
6–4, 6–3 |
| 2006 |
Anna Tjakvetadze (1) |
Nadija Petrova |
6–4, 6–4 |
| 2007 |
Jelena Dementjeva (1) |
Serena Williams |
5–7, 6–1, 6–1 |
| 2008 |
Jelena Janković (1) |
Vera Zvonarjova |
6–2, 6–4 |
| 2009 |
Francesca Schiavone (1) |
Olga Govortsova |
6–3, 6–0 |
| 2010 |
Viktoryja Azaranka (1) |
Marija Kirilenko |
6–3, 6–4 |
| 2011 |
Dominika Cibulková (1) |
Kaia Kanepi |
3–6, 7–6(1), 7–5 |
| 2012 |
Caroline Wozniacki (1) |
Samantha Stosur |
6–2, 4–6, 7–5 |
| 2013 |
Simona Halep (1) |
Samantha Stosur |
7–6(1), 6–2 |
| 2014 |
Anastasija Pavljutjenkova (1) |
Irina-Camelia Begu |
6–4, 5–7, 6–1 |
| 2015 |
Svetlana Kuznetsova (1) |
Anastasija Pavljutjenkova |
6–2, 6–1 |
| 2016 |
Svetlana Kuznetsova (2) |
Daria Gavrilova |
6–2, 6–1 |
| 2017 |
Julia Görges (1) |
Darja Kasatkina |
6–1, 6–2 |
| 2018 |
Darja Kasatkina (1) |
Ons Jabeur |
2–6, 6–7(3), 6–4 |
| 2019 |
Belinda Bencic (1) |
Anastasija Pavljutjenkova |
3–6, 6–1, 6–1 |
| 2020 |
Aflyst pga. COVID-19-pandemien |
| 2021 |
Anett Kontaveit (1) |
Jekaterina Aleksandrova |
4–6, 6–4, 7–5 |
| 2022 |
Aflyst pga. Ruslands invasion af Ukraine 2022 |
| 2023 |
Herredouble
| År |
Vindere (titel nr.) |
Finalister |
Finaleresultat |
| 1990 |
Hendrik Jan Davids (1)
Paul Haarhuis (1) |
John Fitzgerald
Anders Järryd |
6–4, 7–6 |
| 1991 |
Eric Jelen (1)
Carl-Uwe Steeb (1) |
Andrej Tjerkasov
Aleksandr Volkov |
6–4, 7–6 |
| 1992 |
Marius Barnard (1)
John-Laffnie de Jager (1) |
David Adams
Andrej Olkhovskij |
6–4, 3–6, 7–6 |
| 1993 |
Jacco Eltingh (1)
Paul Haarhuis (2) |
Jan Apell
Jonas Björkman |
6–1, 0–0 opg. |
| 1994 |
Jacco Eltingh (2)
Paul Haarhuis (3) |
David Adams
Andrej Olkhovskij |
w.o. |
| 1995 |
Byron Black (1)
Jared Palmer (1) |
Tommy Ho
Brett Steven |
6–4, 3–6, 6–3 |
| 1996 |
Rick Leach (1)
Andrej Olkhovskij (1) |
Jiří Novák
David Rikl |
4–6, 6–1, 6–2 |
| 1997 |
Martin Damm (1)
Cyril Suk (1) |
David Adams
Fabrice Santoro |
6–4, 6–3 |
| 1998 |
Jared Palmer (2)
Jeff Tarango (1) |
Jevgenij Kafelnikov
Daniel Vacek |
6–4, 6–7, 6–2 |
| 1999 |
Justin Gimelstob (1)
Daniel Vacek (1) |
Andrej Medvedev
Marat Safin |
6–2, 6–1 |
| 2000 |
Jonas Björkman (1)
David Prinosil (1) |
Jiří Novák
David Rikl |
6–2, 6–3 |
| 2001 |
Maks Mirnyj (1)
Sandon Stolle (1) |
Mahesh Bhupathi
Jeff Tarango |
6–3, 6–0 |
| 2002 |
Roger Federer (1)
Maks Mirnyj (2) |
Joshua Eagle
Sandon Stolle |
6–4, 7–6(0) |
| 2003 |
Mahesh Bhupathi (1)
Maks Mirnyj (3) |
Wayne Black
Kevin Ullyett |
6–3, 7–5 |
| 2004 |
Igor Andrejev (1)
Nikolaj Davydenko (1) |
Mahesh Bhupathi
Jonas Björkman |
3–6, 6–3, 6–4 |
| 2005 |
Maks Mirnyj (4)
Mikhail Juzjnyj (1) |
Igor Andrejev
Nikolaj Davydenko |
6–1, 6–1 |
| 2006 |
Fabrice Santoro (1)
Nenad Zimonjić (1) |
František Čermák
Jaroslav Levinský |
6–1, 7–5 |
| 2007 |
Marat Safin (1)
Dmitrij Tursunov (1) |
Tomáš Cibulec
Lovro Zovko |
6–4, 6–2 |
| 2008 |
Sergij Stakhovkij (1)
Potito Starace (1) |
Stephen Huss
Ross Hutchins |
7–6(4), 2–6, [10–6] |
| 2009 |
Pablo Cuevas (1)
Marcel Granollers (1) |
František Čermák
Michal Mertiňák |
4–6, 7–5, [10–8] |
| 2010 |
Igor Kunitsyn (1)
Dmitrij Tursunov (2) |
Janko Tipsarević
Viktor Troicki |
7–6(8), 6–3 |
| 2011 |
František Čermák (1)
Filip Polášek (1) |
Carlos Berlocq
David Marrero |
6–3, 6–1 |
| 2012 |
František Čermák (2)
Michal Mertiňák (1) |
Simone Bolelli
Daniele Bracciali |
7–5, 6–3 |
| 2013 |
Mikhail Jelgin (1)
Denis Istomin (1) |
Ken Skupski
Neal Skupski |
6–2, 1–6, [14–12] |
| 2014 |
František Čermák (3)
Jiří Veselý (1) |
Sam Groth
Chris Guccione |
7–6(2), 7–5 |
| 2015 |
Andrej Rubljov (1)
Dmitrij Tursunov (3) |
Radu Albot
František Čermák |
2–6, 6–1, [10–6] |
| 2016 |
Juan Sebastián Cabal (1)
Robert Farah (1) |
Julian Knowle
Jürgen Melzer |
7–5, 4–6, [10–5] |
| 2017 |
Maks Mirnyj (5)
Philipp Oswald (1) |
Damir Džumhur
Antonio Šančić |
6–3, 7–5 |
| 2018 |
Austin Krajicek (1)
Rajeev Ram (1) |
Maks Mirnyj
Philipp Oswald |
7–6(4), 6–4 |
| 2019 |
Marcelo Demoliner (1)
Matwé Middelkoop (1) |
Simone Bolelli
Andrés Molteni |
6–1, 6–2 |
| 2020 |
Aflyst pga. COVID-19-pandemien |
| 2021 |
Harri Heliövaara (1)
Matwé Middelkoop (2) |
Tomislav Brkić
Nikola Ćaćić |
7–5, 4–6, [11–9] |
| 2022 |
Aflyst pga. Ruslands invasion af Ukraine 2022 |
| 2023 |
Damedouble
| År |
Vindere (titel nr.) |
Finalister |
Finaleresultat |
| 1994 |
Jelena Makarova (1)
Jevgenija Manjukova (1) |
Laura Golarsa
Caroline Vis |
7–6(3), 6–4 |
| 1995 |
Larisa Neiland (1)
Meredith McGrath (1) |
Anna Kurnikova
Aleksandra Olsza |
6–1, 6–0 |
| 1996 |
Natalija Medvedeva (1)
Larisa Neiland (2) |
Silvia Farina Elia
Barbara Schett |
7–6, 4–6, 6–1 |
| 1997 |
Arantxa Sánchez (1)
Natalija Zvereva (1) |
Yayuk Basuki
Caroline Vis |
5–3 diskv. |
| 1998 |
Mary Pierce (1)
Natalija Zvereva (2) |
Lisa Raymond
Rennae Stubbs |
6–3, 6–4 |
| 1999 |
Lisa Raymond (1)
Rennae Stubbs (1) |
Julie Halard-Decugis
Anke Huber |
6–1, 6–0 |
| 2000 |
Julie Halard-Decugis (1)
Ai Sugiyama () |
Martina Hingis
Anna Kurnikova |
4–6, 6–4, 7–6(5) |
| 2001 |
Martina Hingis (1)
Anna Kurnikova (1) |
Jelena Dementjeva
Lina Krasnorutskaja |
7–6(1), 6–3 |
| 2002 |
Jelena Dementjeva (1)
Janette Husárová (1) |
Jelena Dokić
Nadija Petrova |
2–6, 6–3, 7–6(3) |
| 2003 |
Nadija Petrova (1)
Meghann Shaughnessy (1) |
Anastasija Myskina
Vera Zvonarjova |
6–3, 6–4 |
| 2004 |
Anastasija Myskina (1)
Vera Zvonarjova (1) |
Virginia Ruano
Paola Suárez |
6–3, 4–6, 6–2 |
| 2005 |
Lisa Raymond (2)
Samantha Stosur (1) |
Cara Black
Rennae Stubbs |
6–2, 6–4 |
| 2006 |
Květa Peschke (1)
Francesca Schiavone (1) |
Iveta Benešová
Galina Voskobojeva |
6–4, 6–7(4), 6–1 |
| 2007 |
Cara Black (1)
Liezel Huber (1) |
Viktoryja Azaranka
Tatjana Putjek |
4–6, 6–1, [10–7] |
| 2008 |
Nadija Petrova (2)
Katarina Srebotnik (1) |
Cara Black
Liezel Huber |
6–4, 6–4 |
| 2009 |
Marija Kirilenko (1)
Nadija Petrova (3) |
Marija Kondratjeva
Klára Zakopalová |
6–2, 6–2 |
| 2010 |
Gisela Dulko (1)
Flavia Pennetta (1) |
Sara Errani
María José Martínez Sánchez |
6–3, 2–6, [10–6] |
| 2011 |
Vania King (1)
Jaroslava Sjvedova (1) |
Anastasia Rodionova
Galina Voskobojeva |
7–6(3), 6–3 |
| 2012 |
Jekaterina Makarova (1)
Jelena Vesnina (1) |
Marija Kirilenko
Nadija Petrova |
6–3, 1–6, [10–8] |
| 2013 |
Svetlana Kuznetsova (1)
Samantha Stosur (2) |
Alla Kudrjavtseva
Anastasia Rodionova |
6–1, 1–6, [10–8] |
| 2014 |
Martina Hingis (2)
Flavia Pennetta (2) |
Caroline Garcia
Arantxa Parra Santonja |
6–3, 7–5 |
| 2015 |
Darja Kasatkina (1)
Jelena Vesnina (2) |
Irina-Camelia Begu
Monica Niculescu |
6–3, 6–7(7), [10–5] |
| 2016 |
Andrea Hlaváčková (1)
Lucie Hradecká (1) |
Daria Gavrilova
Darja Kasatkina |
4–6, 6–0, [10–7] |
| 2017 |
Tímea Babos (1)
Andrea Hlaváčková (2) |
Nicole Melichar
Anna Smith |
6–2, 3–6, [10–3] |
| 2018 |
Aleksandra Panova (1)
Laura Siegemund (1) |
Darija Jurak
Raluca Olaru |
6–2, 7–6(2) |
| 2019 |
Shuko Aoyama (1)
Ena Shibahara (1) |
Kirsten Flipkens
Bethanie Mattek-Sands |
6–2, 6–1 |
| 2020 |
Aflyst pga. COVID-19-pandemien |
| 2021 |
Jeļena Ostapenko (1)
Kateřina Siniaková (1) |
Nadiia Kitjenok
Raluca Olaru |
6–2, 4–6, [10–8] |
| 2022 |
Aflyst pga. Ruslands invasion af Ukraine 2022 |
| 2023 |
Kilder / eksterne henvisninger