| Anne Knijnenburg | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 11 maart 2002 | |||
| Geboorteplaats | Berghem, Nederland | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | VolkerWessels | |||
| Discipline(s) | Atletiek (800 m, 1500 m) Duatlon Veldlopen Veldrijden Wegwielrennen | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| ||||
Anne Knijnenburg (Berghem, 11 maart 2002) is een Nederlands wielrenster, veldrijdster en duatlete. Ze begon haar sportloopbaan in de atletiek, waarin ze uitkwam op de middellange afstand en in het veldlopen. Ze werd Nederlands kampioene op de 1500 m indoor en op de 800 meter op de baan. Sinds 2023 rijdt ze voor de wielerploeg VolkerWessels.
Tijdens de Nederlandse kampioenschappen (NK) indooratletiek in februari 2021 won ze goud op het onderdeel 1500 m. Dit werd tevens haar beste persoonlijke prestatie op dit onderdeel. Op de 800 m greep ze net naast het podium; ze werd vierde. In december werd ze 22e op de Europese kampioenschappen veldlopen bij de junioren onder twintig jaar. Ze liep een tijd van veertien minuten en zes seconden.
Bij het NK 2022 won ze goud op de baan op de 800 meter. Haar doel was om deel te kunnen nemen aan de Olympische Zomerspelen 2024 die werden gehouden in Parijs. Wegens blessures was Knijnenburg gedwongen haar atletiekcarrière op stop te zetten. Al snel maakte ze de overstap naar het wielrennen.
Knijnenburg nam in 2023 deel aan het Nederlands kampioenschap cross duatlon. Dit onderdeel van de duatlon werd voor het eerst sinds 2019 weer georganiseerd en bestond uit hardlopen, mountainbiken en wederom hardlopen. Knijnenburg zegevierde in deze editie van de cross duatlon voor Sophie van der Most en Maaike Telkamp.
Begin 2023 nam Knijnenburg deel aan de Nederlandse kampioenschappen veldrijden, waarbij ze vijfde werd bij de beloften. Ze finishte zes minuten en vijf seconden later dan de winnares Leonie Bentveld. In oktober 2023 behaalde ze enkele top tien klasseringen in het veldrijden.
In de eerste helft van 2023 reed Knijnenburg bij de amateur wielerploeg WV Schijndel. Eind juni werd ze nationaal kampioen op de weg bij de elite zonder contract. Ze was in deze wedstrijd net iets sneller dan Elisa Serné en Noa Jansen. Per augustus van dat jaar tekende Knijnenburg haar eerste profcontract, dit was bij het Nederlandse Parkhotel Valkenburg. Haar eerste profzege behaalde ze gelijk in haar eerste volledige seizoen bij de ploeg. Ze won de eerste editie van de Cyclis Classic, voor Federica Venturelli.
In 2025 was Knijnenburg vaak in de aanval, zoals in Milaan-San Remo, de Ronde van Polen en in de Ronde van Pays de la Loire waarin ze tweede werd achter ploeggenote Anneke Dijkstra. Een grote valpartij en knieblessure, die ze opliep door tegen een deur te lopen, dwongen Knijnenburg tot een pauze van twee maanden. In het najaar won ze haar eerste koers in de UCI Women's World Tour. Door mee te zitten in de vroege vlucht, tijdens twee van de drie etappes, won ze opnieuw de bergprijs. Ook sprokkelde ze genoeg bonificatieseconden om uiteindelijk de Ronde van Chongming te winnen. Ze hield 1 seconde over op Sofie van Rooijen, Tamara Dronova en Riejanne Markus.
Knijnenburg komt uit een sportief gezin. Haar beide ouders zijn actief als triatleet. Haar moeder Corina Knijnenburg nam meerdere malen deel aan de wereldkampioenschappen triatlon.
|