Tijdens zijn studies aan het Peabody Institute of the Johns Hopkins University ging zijn Pianoconcert nr. 1 in mei 1920 in Baltimore in premère, waarbij hij begeleid werd door het Peabody Orchestra. Op 15 januari 1924 vond de première van zijn Pianoconcert nr. 2 met het Toronto Symfonieorkest onder leiding van Luigi von Kunits plaats. Hij kreeg twee keer een studiebeurs van de Solomon R. Guggenheim Foundation.
Van 1931 tot 1938 leefde hij in Indonesië, vooral op de eilanden Bali en Java. In deze tijd schreef hij het boek A House in Bali. Aldaar bestudeerde hij eveneens de muziek-, dans- en theatercultuur en ontwikkelde zich tot een international erkende expert op dit gebied. Het beïnvloedde ook verschillende van zijn symfonische en koorwerken. Bijvoorbeeld schreef hij in 1936 voor Carlos Chávez en het Orquestra Sinfónica de México het werk Tabuh-Tabuhan: Toccata for Orchestra voor twee piano's en orkest, waarin de ritmes en resonanties van het Gamelanorkest te herkennen zijn. Na een uitvoering van dit werk in een reeks van Canadese muziek door een symfonieorkest onder leiding van Leopold Stokowski op 16 oktober 1953 in de Carnegie Hall werd het erg populair en won de prijs van de American Academy of Arts and Letters in 1954 en in 1956 werd het door het "Eastman Rochester Orchestra" onder leiding van Howard Hanson op langspeelplaat opgenomen.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog was hij als muzikaal adviseur van de United States Military Information Office werkzaam. In 1941 nam hij samen met Benjamin Britten aan de tweede piano en Georges Barrère op dwarsfluit zijn werk Balinese Ceremonial Music (1938) op langspeelplaat op.
A House in Bali, New York: Oxford University Press, 1946, 1981, ISBN 0-195-80448-1
Club of small men: a children’s tale from Bali, New York, 1947, 2002, ISBN 0-7946-0074-3
Music in Bali - a study in form and instrumental organization in Balinese orchestral music, New Haven, 1957. New York, 1976, ISBN 0-306-70778-0
Bibliografie
Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
Richard Elmer Mueller: Bali, Tabuh-Tabuhan, and Colin McPhee's method of intercultural composition, in: Journal of Musicological Research 10:127-75 N3-4 1991.
Richard Elmer Mueller: Bali, Tabuh-Tabuhan, and Colin McPhee's method of intercultural composition: part two, in: Journal of Musicological Research 11:67-92 N1-2 1991.
Carol J. Oja: Colin McPhee - Composer in Two Worlds, City University of New York, Ph.D. dissertation, 1985. and Washington D.C., Smithsonian Institution Press, 1991, ISBN 0-874-74732-5
Carol J. Oja: Colin McPhee - a composer who fell in love with Bali, in: New York Times, 7 Nov 1982.
Carol J. Oja: Colin McPhee: a composer turned explorer, in: Tempo, 148, Mar 1984.
Richard Elmer Mueller: Imitation and stylization in the Balinese music of Colin McPhee, University of Chicago, Ph.D. dissertation, 1983.
E. Ruth Anderson: Contemporary American composers - A biographical dictionary, Second edition, Boston: G. K. Hall, 1982, 578 p., ISBN 978-0-816-18223-7
Kathleen M. Toomey, Stephen C. Williams: Musicians in Canada - A bio-bibliographical finding list, Ottawa: Canadian Association of Music Libraries, 1981, 185 p.
Hellmut Kallman, Gilles Potvin, Kenneth Winters: Encyclopedia of music in Canada, Toronto: University of Toronto, 1981. 1076 p.
↑Er bestaan andere bronnen, die als geboortejaar 1901 documenteren → zie: http://www.classical-composers.org/comp/mcphee en ook het artikel over Colin McPhee in Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, pp. 449. Gearchiveerd op 18 oktober 2013.
↑Tabuh-Tabuhan: Toccata for Orchestra, deel 2: Nocturne en deel 3: Finale door "Eastman-Rochester Orchestra" o.l.v. Howard Hanson (video niet meer beschikbaar)