Halmahera-ral

Halmahera-ral
IUCN-status: Kwetsbaar (2024)
Illustratie gemaakt door Joseph Wolf, afbeelding uit de eerste beschrijving
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Gruiformes (Kraanvogelachtigen)
Familie:Rallidae (Rallen, koeten en waterhoentjes)
Geslacht:Gallirallus
Soort
Gallirallus wallacii
(Gray, GR, 1861)
Verspreidingsgebied
Synoniemen
  • Habroptila wallacii
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Halmahera-ral op Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De halmahera-ral (Gallirallus wallacii) is een vogel uit de familie Rallidae (Rallen, koeten en waterhoentjes). Eerder was deze vogel geplaatst in het monotypische geslacht Habroptila. De vogel werd in 1860 door de Britse vogelkundige George Robert Gray geldig beschreven en genoemd naar de Britse natuuronderzoeker Alfred Russel Wallace. Het is een door habitatverlies kwetsbare vogelsoort, endemisch op het Indonesische eiland Halmahera. Door de oogst van sagopalm en de omzetting van de moerasgebieden in rijstvelden is er habitatverlies opgetreden, en de ral wordt gegeten door de lokale bevolking. Het beschreven nest bevond zich in een gebied dat frequent bezocht werd door lokale dorpelingen, wat erop wijst dat de ral zich mogelijk beter aan veranderingen in zijn leefomgeving kan aanpassen dan eerder werd gedacht.

Kenmerken

De vogel is 40 cm lang. Het is een heimelijk levende, niet-vliegende soort ral. De vogel is overwegend donker, bijna zwart gekleurd. De vleugels, rug en staart zijn donkerbruin, de buik en borst zijn donker leigrijs. De snavel is fors en vrij lang en helderrood, evenals de poten, ook de ogen zijn rood.

Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Halmahera. De leefgebieden zijn lichtelijk opdrogende moerassen in tropisch bos en draslanden en bosranden in de buurt van rivieren en poelen of in plantages van sagopalmen.

Status

De halmahera-ral heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 2,5 tot 10 duizend volwassen individuen. De populatie-aantallen nemen af door habitatverlies Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing en het overbodig worden van de traditionele teelt van sagopalmen en verder irrigatieprojecten waarbij natuurgebied of extensief gebruikt terrein wordt omgezet in gebied voor intensief agrarisch gebruik. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.