| Heinrich Rose | ||
|---|---|---|
 | ||
Heinrich Rose | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 6 augustus 1795 | |
| Geboorteplaats | Berlijn | |
| Overlijdensdatum | 27 januari 1864 | |
| Overlijdensplaats | Berlijn | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Christian Albrechts-Universiteit | |
| Promotor | Jöns Jacob Berzelius, Jöns Jacob Berzelius | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Lid van | Royal Society (5 mei 1842), Pruisische Academie van Wetenschappen, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences, Russische Academie van Wetenschappen, Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Académie Nationale de Médecine, Göttinger Academie van Wetenschappen | |
 | ||
Heinrich Rose (Berlijn, 6 augustus 1795 – aldaar, 27 januari 1864) was een Duitse mineraloog en analytisch scheikundige. Hij was de broer van de mineraloog Gustav Rose en de zoon van farmacoloog Valentin Rose.
Heinrich Rose was vanaf 1823 hoogleraar aan de Universiteit van Berlijn. In 1846 herontdekte hij het element niobium en bewees dat dit element verschilde van tantalium. Dit was de bevestiging dat Charles Hatchett in 1801 niobium had ontdekt in columbiet. Hatchett had dit nieuwe element columbium genoemd, naar het erts waarin zich niobium en tantalium bevinden. De IUPAC noemde het element in 1950 uiteindelijk niobium, naar Niobe, de dochter van Tantalus uit de Griekse mythologie.