| Hippolyte Fizeau | ||
|---|---|---|
 | ||
Hippolyte Fizeau | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 23 september 1819 | |
| Geboorteplaats | Parijs | |
| Overlijdensdatum | 18 september 1896 | |
| Overlijdensplaats | château de Venteuil | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Collège Stanislas de Paris (1840), Paris Medical Faculty (1840 – 1841), Collège de France (1842) | |
| Archieflocatie(s) | manuscripten- en archievendepartement bibliotheek Yale University | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied | natuurkunde | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Ambt | president van de Franse Academie van Wetenschappen (1 januari 1878 – 31 december 1878) | |
| Lid van | Royal Society (8 april 1875), Société Philomathique de Paris, Academie des sciences (1860), Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Accademia dei Lincei (4 december 1870 – 26 juli 1883), Pruisische Academie van Wetenschappen, Bureau des longitudes (1878), Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Royal Society of Sciences in Uppsala (1870), Accademia Pontificia dei Nuovi Lincei (8 april 1866), Accademia dei Lincei (26 juli 1883) | |
| Werken in collectie | Art Institute of Chicago, Nelson-Atkins Museum of Art, National Gallery of Canada, Metropolitan Museum of Art, fotocollectie van de Openbare Bibliotheek van New York, J. Paul Getty-museum, National Gallery of Art | |
Armand Hippolyte Louis Fizeau (Parijs, 23 september 1819 - Venteuil, 18 september 1896) was een Franse natuurkundige.
Fizeau begon zijn carrière met onderzoek naar verbeteringen in het fotografisch proces. Later bestudeerde hij samen met Léon Foucault de interferentie van licht en warmte. Samen maakten zij de eerste foto van de zon. In 1848 ontdekte hij het dopplereffect bij elektromagnetische golven. Vervolgens werkte hij aan een methode om de snelheid van het licht te bepalen, waarvan hij in 1849 de resultaten publiceerde. In 1850 mat hij samen met E. Gounelle de snelheid van elektriciteit in een geleider.
In 1853 beschreef hij het gebruik van een condensator om de efficiëntie van een inductiespoel te verbeteren. Vervolgens deed hij onderzoek naar uitzetting van vaste stoffen en paste hij interferentie toe op onderzoek naar breking van licht in kristallen. Zo gebruikte hij de newtonringen om de D-lijn van natrium te splitsen.
In 1860 werd hij lid van de Académie française, en in 1878 van het Bureau des longitudes. Hij is een van de 72 Fransen wier namen in reliëf op de Eiffeltoren zijn aangebracht.