Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter van 6–25 mm. Aanvankelijk is hij kegelvormig tot gewelfd, later vlakgewelfd tot uitgespreid, doorgaans met een stompe umbo. De hoedrand is aanvankelijk naar binnen gebogen en kan later golvend worden. Het oppervlak is droog, aanvankelijk betrekkelijk glad en bij oudere exemplaren fijnvezelig tot fijnviltig. De kleur is warm okerbruin, meestal donkerder in het centrum en lichter naar de rand. De hoed is hygrofaan en verbleekt bij uitdroging tot geelbruin. Bij jonge vruchtlichamen kan een dunne, witte laag van de velipellis aanwezig zijn, die spoedig verdwijnt.
- Lamellen
De lamellen staan matig dicht opeen, met ongeveer 30–40 volledige lamellen die de steel bereiken. Daartussen bevinden zich kortere lamellen. Ze zijn aangehecht tot bijna vrij en aanvankelijk licht beige tot bleek okerkleurig. Bij rijping worden ze okerbruin tot bruin. De lamelsnede is fijnvlokkig en ongeveer gelijk gekleurd als de lamelvlakken.
- Steel
De steel is 10–45 mm lang en 1–3 mm dik. Hij is min of meer cilindrisch, vaak enigszins gebogen, en heeft een licht verdikte, bleke basis. De kleur is aanvankelijk licht beige met een okerbruine tint en wordt later sterker okerbruin. Het oppervlak is over de gehele lengte fijn berijpt door de aanwezigheid van caulocystiden. De steel is aanvankelijk gevuld en kan later gedeeltelijk hol worden.
- Vlees en geur
Het vlees is bleek okerbruin, met een lichtere kleur in de steelbasis. Een duidelijke, kenmerkende geur ontbreekt.
Microscopische kenmerken
De basidiosporen zijn hoekig tot knobbelig, met duidelijk uitstekende, afgeronde knobbels. Ze meten (6,8–)7,9–8,4(–12,2) × (4,9–)5,4–5,8(–7,1) µm, met een gemiddelde van ongeveer 8,3 × 5,6 µm. Het gemiddelde sporenquotiënt (Q) bedraagt 1,47. De sporen zijn licht okerbruin.
De basidiën zijn knotsvormig tot bijna cilindrisch en meten ongeveer 25–31 × 8–10 µm. Ze zijn overwegend viersporig, maar soms komen tweesporige basidiën voor.
De pleurocystiden meten ongeveer 48–69 × 10–22 µm. Ze zijn spoelvormig tot enigszins flesvormig, vaak met een korte steelvormige basis, en hebben meestal kristallen aan de top. De wanden zijn verdikt, tot ongeveer 3,5 µm, en kleuren geel in een oplossing van kaliumhydroxide (KOH).
De cheilocystiden zijn vergelijkbaar van vorm, maar gemiddeld korter. Ze meten ongeveer 40–55 × 10–16 µm. Daartussen komen weinig dunwandige, peervormige paracystiden voor.
De caulocystiden zijn over de gehele lengte van de steel aanwezig, maar worden naar de basis toe minder talrijk. Ze meten ongeveer 38–63 × 9–18 µm en lijken in vorm op de pleurocystiden. Hun wanden zijn tot ongeveer 3 µm dik.
De hoedhuid is een cutis van min of meer evenwijdig verlopende hyfen. Gespen komen veelvuldig voor.
