Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed bereikt een diameter van ongeveer 60 mm. Aanvankelijk is deze kegelvormig tot klokvormig, later gewelfd tot uitgespreid, meestal met een duidelijke centrale umbo. Het oppervlak is droog en kan vrijwel glad, zijdeachtig of fijn radiaal vezelig zijn. Naarmate de hoed zich ontwikkelt, kunnen de vezels uiteenwijken en ontstaan radiale barstjes of spleten.
De kleur varieert van witachtig en crème tot beige of licht okerbruin. Het centrum is doorgaans donkerder dan de rand. Vooral jonge vruchtlichamen kunnen bedekt zijn met een opvallende, witte, soms viltige velumlaag. De vruchtlichamen zijn vaak tamelijk bros.
- Lamellen
De lamellen staan vrij dicht opeen en zijn aangehecht tot bochtig aangehecht, soms bijna vrij. Aanvankelijk zijn ze witachtig, lichtgrijs of crème, later verkleuren ze via okerachtige tinten naar bruin. In sommige beschrijvingen worden zwakke olijfkleurige nuances vermeld, terwijl deze in andere collecties ontbreken. De lamelsnede is vaak lichter en fijn witvlokkig.
- Steel
De steel is ongeveer 30–100 mm lang en 3–10 mm dik. Hij is cilindrisch, soms iets verbreed of knotsvormig aan de basis, maar bezit doorgaans geen scherp gerande knol. Het oppervlak is witachtig tot crème, met fijne overlangse vezels en vaak een zijdeachtige glans. De top kan fijn berijpt of vlokkig zijn. Bij veroudering of aanraking kan de steel beige tot okerbruin verkleuren. Een ring ontbreekt.
- Vlees, geur en sporenprint
Het vlees is witachtig, in de steel soms licht okerkleurig, en betrekkelijk bros. De geur is meestal zeer zwak of vrijwel afwezig. Soms wordt bij beschadiging een lichte meelachtige geur waargenomen. Een uitgesproken spermatische geur, zoals bij veel andere vezelkoppen, ontbreekt doorgaans.
De sporenprint is bruin tot olijfbruin.
Microscopische kenmerken
- Sporen
De basidiosporen zijn glad, ellipsoïdaal tot breed ellipsoïdaal en soms enigszins boonvormig (faseoliform). Ze zijn geelbruin in microscopische preparaten. De afmetingen liggen doorgaans rond 9–12,5 × 5–7 µm, met enige variatie tussen collecties. Het gemiddelde lengte-breedtequotiënt (Q-getal) ligt rond 1,6.
- Basidia
De basidia zijn knotsvormig en doorgaans viersporig. In een beschreven Mexicaanse collectie maten zij 35–40 × 10–11,8 µm. Aan de basis kunnen gespen aanwezig zijn.
- Cystidia
De cheilocystidia zijn dunwandig en variabel van vorm, meestal knotsvormig of cilindrisch, soms flesvormig of met een versmalde, iets verlengde top. Ze kunnen ongeveer 20–70 × 8–20 µm meten. Dikwandige cystiden met kristallen aan de top ontbreken. Pleurocystidia zijn afwezig. Aan de bovenkant van de steel kunnen caulocystidia voorkomen.
- Hoedhuid
De hoedhuid is een cutis, bestaande uit min of meer evenwijdig liggende, cilindrische hyfen. Deze zijn hyalien tot licht gepigmenteerd en kunnen plaatselijk geïncrusteerd zijn. In beschreven collecties bedraagt de hyfenbreedte ongeveer 5–10 µm.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
