Levensloop
Bon werd geboren in Villers-sur-Authie, in het Franse departement Somme. Hij studeerde farmacie en werkte als apotheker-bioloog in Saint-Valery-sur-Somme. Gedurende ongeveer dertig jaar woonde hij in Port-le-Grand, in de buurt van de Baai van de Somme.
Aanvankelijk hield Bon zich vooral bezig met floristiek en de plantengroei langs de kust van Picardië. Hij onderzocht onder meer de vegetatie van duinen, kwelders, moerassen en kustbossen. Daarbij leverde hij een bijdrage aan de kennis van de regionale flora door veldonderzoek en floristische publicaties.
Geleidelijk richtte hij zijn aandacht op de mycologie. In 1969 promoveerde hij op een onderzoek naar de paddenstoelenflora van de kustduinen van Picardië, getiteld Flore héliophile des Macromycètes de la zone maritime picarde. Dit onderzoek vormde de basis voor zijn latere werkzaamheden op het gebied van de ecologie en systematiek van grotere schimmels.
Bon was actief binnen verschillende natuurhistorische en mycologische verenigingen. Hij was van het begin van de jaren 1980 tot 1998 vicevoorzitter van de Société linnéenne Nord-Picardie. Naast schimmels bestudeerde hij ook korstmossen en publiceerde hij over korstmossen als indicatoren van luchtverontreiniging in West-Picardië.
Bon overleed op 11 mei 2014 in Woincourt, op 89-jarige leeftijd.
Wetenschappelijke werkzaamheden
Taxonomie en systematiek
Bon behoorde tot de vooraanstaande Franse specialisten op het gebied van de systematiek van grotere schimmels. Zijn onderzoek richtte zich vooral op de Agaricales, waaronder geslachten als Tricholoma, Lepiota, Hygrocybe, Russula, Lactarius en Agaricus.
Hij beschreef talrijke nieuwe soorten en ondersoorten en stelde nieuwe taxonomische combinaties voor. Bij zijn onderzoek gebruikte hij zowel uiterlijke kenmerken als microscopische eigenschappen, waaronder de vorm en afmetingen van sporen en de bouw van de hoedhuid.
Voorbeelden van door hem gepubliceerde taxonomische combinaties zijn:
Bij het citeren van wetenschappelijke namen wordt zijn naam afgekort tot Bon.
Ecologie en mycosociologie
Naast de taxonomie bestudeerde Bon de relatie tussen schimmels en hun leefomgeving. Hij besteedde bijzondere aandacht aan de paddenstoelenflora van kustduinen, graslanden en andere open vegetaties.
In 1973 publiceerde hij het artikel Unités supérieures de végétations et récoltes mycologiques. Daarin werkte hij aan een ecologische indeling van schimmelgemeenschappen, een benadering die bekendstaat als mycosociologie. Zijn onderzoek vertoonde overeenkomsten met het vegetatiekundige werk van zijn tijdgenoot Jean-Marie Géhu, die zich bezighield met de plantensociologie.
Documents mycologiques
In 1971 richtte Bon het tijdschrift Documents mycologiques op. Het tijdschrift werd een belangrijk publicatiekanaal voor onderzoek naar de systematiek, verspreiding en ecologie van schimmels.
Bon publiceerde hierin talrijke bijdragen, waaronder determinatiesleutels, beschrijvingen van nieuwe taxa, taxonomische revisies en ecologische studies. Ook zijn omvangrijke monografische reeks Flore mycologique d'Europe verscheen in het kader van deze publicatieactiviteiten.
Publicaties
Bon schreef zowel gespecialiseerde monografieën als geïllustreerde determinatiegidsen voor een breder publiek. Zijn boek Champignons d'Europe occidentale uit 1988 omvat beschrijvingen van ongeveer 1.500 soorten en variëteiten en werd een veelgebruikt determinatiewerk.
Tot zijn belangrijkste werken behoren:
- 1984 – Les Tricholomes de France et d'Europe occidentale. Lechevalier, Parijs, 324 pagina's.
- 1987 – The Mushrooms and Toadstools of Britain and North-western Europe. Hodder & Stoughton.
- 1988 – Champignons d'Europe occidentale. Arthaud, Parijs, 368 pagina's.
- 1990 – Flore mycologique d'Europe, deel 1: Les Hygrophores.
- 1991 – Flore mycologique d'Europe, deel 2: Les Tricholomes et ressemblants.
- 1993 – Flore mycologique d'Europe, deel 3: Les Lépiotes.
- 1997 – Flore mycologique d'Europe, deel 4: Les Clitocybes, Omphales et ressemblants.
- 1999 – Flore mycologique d'Europe, deel 5: Les Collybio-marasmïoïdes et ressemblants.
- 2004 – Champignons de France et d'Europe occidentale. Flammarion.
De vijf door Bon geschreven delen van Flore mycologique d'Europe bevatten gespecialiseerde determinatiesleutels en beschrijvingen van Europese plaatjeszwammen, met aandacht voor zowel macroscopische als microscopische kenmerken.
Frankrijk