| Martin Held | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Martin Held (rechts) | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboortenaam | Martin Erich Fritz Held | |||
| Geboortedatum | Berlijn, 11 november 1908 | |||
| Geboorteplaats | Berlijn | |||
| Overlijdensdatum | Berlijn, 31 januari 1992 | |||
| Overlijdensplaats | Berlijn | |||
| Land |  Duitsland | |||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 1951–heden | |||
| Beroep(en) | acteur | |||
| ||||
_Martin_Held.jpg)
Martin Erich Fritz Held (Berlijn, 11 november 1908 - aldaar, 31 januari 1992) was een Duitse acteur.
Martin Held was de zoon van opzichter Albert Max Julius Held en zijn vrouw Emma Reimann. Hij voltooide eerst een opleiding tot fijnwerktuigkundige bij Siemens AG. In 1929 werd hij opgenomen aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst, waar hij tot 1931 werd opgeleid tot acteur.
Held had zijn debuut in 1931 in een opvoering van Vor Sonnenuntergang. In 1931/32 speelde hij bij het Landestheater für Ost- und Westpreußen in Königsberg en Tilsit, in 1933/1934 bij het Albert Theater in Dresden, in 1934/1935 bij het Stadttheater Elbing, van 1935 tot 1937 bij het Stadttheater Bremerhaven en van 1937 tot 1941 bij het Landestheater Darmstadt. Van 1941 tot 1951 behoorde hij tot het ensemble van de Städtischen Bühnen Frankfurt.
In Frankfurt am Main speelde Held de generaal Harras in de Duitse première van Des Teufels General (1947) van Carl Zuckmayer. In 1951 werd hij door Boleslaw Barlog aangesteld bij de Staatlichen Schauspielbühnen Berlin, waar hij tot aan zijn dood lid was van het ensemble. Daar speelde hij samen met de acteurs Bernhard Minetti, Carl Raddatz, Wilhelm Borchert en Horst Bollmann en onder de regisseurs Fritz Kortner en Hans Lietzau. In Samuel Becketts uitvoering van de Duitstalige première van het stuk Das letzte Band speelde hij de hoofdrol. Door zijn suikerziekte moest Held, die ook werkzaam was als hoorspelspreker, zich in 1985 terugtrekken uit de theaterwereld, maar trad daarna wel nog met boeklezingen op.
Zijn naar ironie neigende manier van representeren, zijn bekwaamheid in het wisselen van mimiek en zijn onmiskenbare stem kwamen vanaf 1951 ook bij de film en televisie tot hun recht. In Canaris representeerde hij als Reinhard Heydrich de tegenspeler van de titelheld. In Der Hauptmann von Köpenick speelde hij de autoritaire, maar tegenover de valse officier buitengewoon onderdanige burgemeester Obermüller. Verdere rollen waren de historisch belaste officier van justitie Dr. Schramm in Rosen für den Staatsanwalt en ook de doortrapte Oberlandesgerichtsrat Zänker in Die Herren mit der Weißen Weste. Als stemacteur leende hij zijn stem aan onder andere Pedro Armendáriz (Diane), E.G. Marshall (The Caine Mutiny), Edmond O’Brien (The Love God?) en Roland Young (And Then There Were None).
Held was in zijn eerste huwelijk met de actrice Lilo Dietrich getrouwd. Uit dit huwelijk stamde zijn zoon Thomas (geb. 1943), die in 1961 zelfmoord pleegde. In 1967 trouwde Held met de actrice Lore Hartling, met wie hij twee zonen had: Albert (geb. 1964) en Maximilian (geb. 1967). Albert is eveneens acteur en werkt bij het Volkstheater Wien. Martin Held overleed op 31 januari 1992 in de leeftijd van 83 jaar en werd bijgezet op de Waldfriedhof Zehlendorf in een eregraf van de stad Berlijn. Zijn schriftelijke nalatenschap bevindt zich in de Akademie der Künste in Berlijn.
