Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter van 6–40 mm. Aanvankelijk is deze kegelvormig tot kegelvormig gewelfd, later gewelfd tot bijna vlak. Een duidelijke umbo ontbreekt meestal. De hoedrand is bij jonge exemplaren naar binnen gebogen. Het oppervlak is okerbruin tot bruinachtig en bedekt met donkerbruine schubjes. Vooral rond het centrum kunnen deze schubjes duidelijk afsteken tegen de lichtere ondergrond. Naar de rand toe is het oppervlak grof vezelig tot schubbig.
- Lamellen
De lamellen staan matig dicht opeen en zijn breed tot smal aangehecht aan de steel. Ze zijn aanvankelijk geelbruin en worden later vuilbruin, soms met een zwakke olijfkleurige of roodachtige tint. De lamelsnede is vlokkig en witachtig en kan bij beschadiging roodbruin verkleuren.
- Steel
De steel is 23–106 mm lang en 2–5 mm dik. Hij is ongeveer cilindrisch, soms iets verdikt of juist versmald aan de basis. De kleur varieert van lichtbruin tot bruin, vaak met roodachtige tinten bij oudere exemplaren, vooral in de onderste helft. Aan de top is de steel fijnvlokkig, terwijl hij verder naar beneden een duidelijk vezelige bekleding heeft. Bij jonge vruchtlichamen is een vluchtige cortina aanwezig.
- Vlees en geur
Het vlees verkleurt vaak van bleek naar licht roodbruin of wijnrood, vooral in de steel. De mate van verkleuring kan variëren. De geur is doorgaans sterk en onaangenaam, aards tot muf, en wordt onder meer vergeleken met die van oude, beschimmelde wijnvaten. Soms wordt een stoffige of licht aromatische geur waargenomen.
Microscopische kenmerken
De sporen zijn glad, ellipsoïdaal en meten (10,0–)10,5–14,5(–15,0) × (6,0–)6,5–8,0(–8,5) µm. De lengte-breedteverhouding (Q) bedraagt ongeveer 1,5–2,2. Ze hebben geen wratten of stekels.
De basidia zijn overwegend viersporig. Pleurocystidia ontbreken. De cheilocystidia zijn dunwandig, cilindrisch tot smal knotsvormig en meten ongeveer 35–60 × 9–15 µm. Caulocystidia zijn aanwezig aan de steeltop en lijken op de cheilocystidia.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons