| Neveltijgerkat IUCN-status: Niet geëvalueerd (2024) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Leopardus pardinoides (Gray, 1867) Originele combinatie Felis pardinoides | ||||||||||||
| ||||||||||||
De neveltijgerkat (Leopardus pardinoides) is een zoogdier onder het geslacht van de pardelkatten en uit de familie van de katachtigen (Felidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Edward Gray in 1867. De voormalige ondersoort werd in 2024 afgesplitst tot op zichzelf staand soort van de tijgerkat (Leopardus tigrinus).
De neveltijgerkat is een katachtige met korte, afgeronde oren en een lange staart. Het gemiddelde gewicht bedraagt ongeveer 2,27 kg.

Het leefgebied van de neveltijgerkat loopt van zuidelijk Midden-Amerika tot de Noordelijke Andes. De soort komt voor in Costa Rica, Panama en de Andes van Bolivia, Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela.
Het verspreidingsgebied van de neveltijgerkat omvat voornamelijk in nevelwouden in 11 bergachtige ecoregio's. In Midden-Amerika is de soort beperkt tot de Tilarán-gebergte, de Centrale Vulkanische Bergketen en de Talamanca-gebergte in Costa Rica en Panama. Deze gebieden behoren grotendeels tot de ecoregio van de bergbossen van Talamanca. Daarnaast komt de soort voor in de bergbossen van oostelijk Panama.
De laaggelegen regenwouden en moerassen van het stroomgebied van de Atrato, binnen de ecoregio Chocó-Darién in Colombia, vormen de belangrijkste geografische barrière tussen de populaties van Oost-Panama en die van de Andes. Aan de noordzijde wordt het verspreidingsgebied begrensd door de Atlantische regenwouden van de landengte van Panama.
In Zuid-Amerika loopt het verspreidingsgebied vanaf de Venezolaanse Andesbossen via de oostelijke, centrale en westelijke bergketens van Colombia naar Ecuador. Vandaar strekt het zich uit door de Peruaanse, Boliviaanse en Yungas van de Zuidelijke Andes tot in het noordwesten van Argentinië. Het zwaartepunt van de verspreiding bevindt zich in Colombia en het aangrenzende deel van Ecuador.
De katten leven op 1.500 m boven zeeniveau, en met name op een hoogte tussen de 2.000–3.000 m. De neveltijgerkat leeft voornamelijk in nevelwouden, maar het dier komt ook voor in elfenbossen en páramo, een meer open landschapsvorm in de hoge Andes die iets weg heeft van een dichtbegroeide savanne. De soort lijkt vooral voor te komen in gebieden waar ocelotten schaars zijn of ontbreken. Het leefgebied heeft doorgaans een subtropisch of gematigd klimaat, met milde temperaturen en veel neerslag.
Tijgerkatten worden bedreigd door het verlies en de versnippering van hun leefgebied als gevolg van veeteelt, landbouw en ontbossing. De nevelwouden in het zuiden van Midden-Amerika en de Andes staan onder zware druk, er gaan enorme stukken leefgebied van de neveltijgerkat verloren en het verspreidingsgebied is met meer dan 50% afgenomen ten opzichte van het historische bereik.
Daarnaast worden zij door de lokale bevolking gevangen voor de handel in exotische huisdieren en lopen ze ziektes op van zwerfdieren.
De soort tijgerkat (Leopardus tigrinus) is heringedeeld aan de hand van moleculair onderzoek. Wat voorheen tot de tijgerkat behoorde is in 2013 en 2024 opgesplitst tot:
| Wetenschappelijke naam | Naam | Leefgebied | Afbeelding |
|---|---|---|---|
| Leopardus tigrinus | tijgerkat | Midden- en Noord-Brazilië, de Guyana's (Frans-Guyana, Suriname, Guyana, Oost-Venezuela) | |
| Leopardus pardinoides | neveltijgerkat | zuidelijk Midden-Amerika en de Noordelijke Andes (Costa Rica, Panama, de Andes van Bolivia, Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela) | |
| Leopardus guttulus | zuidelijke tijgerkat | Zuid-Brazilië, Paraguay en Noordoost-Argentinië | |
| Leopardus tilcayo | Boliviaanse tijgerkat, ontdekt in 2026 | Bolivia |