Philipp Heinrich Mohler (Kaiserslautern, 26 november 1908 – Frankfurt am Main, 11 september 1982) was een Duits componist, muziekpedagoog en dirigent. Van 1958 tot 1976 was hij directeur van de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Frankfurt am Main.
Mohler studeerde van 1928 tot 1934 zowel aan de Universiteit München alsook aan de Academie van de toonkunst te München bij Joseph Haas, Hermann Wolfgang von Walterhausen en Valentin Härtl. Hij werkte als muziekleraar en dirigent te München, Neurenberg en Landau in der Pfalz. In 1940 werd hij als opvolger van Hugo Distler docent voor compositie en dirigeren aan de Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart. In 1943 werd hij tot professor benoemd. In deze tijd was hij eveneens dirigent van de Stuttgarter Orchester-Verein en de Stuttgarter Lehrergesangverein. In 1958 werd hij tot directeur van de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Frankfurt am Main beroepen, die hij tot 1976 leidde. In 1973 werd hij tegelijkertijd directeur van het Dr. Hoch’s Konservatorium in Frankfurt am Main.
In 1968 kreeg hij de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland (Kruis van verdienste I. Klasse) en in 1975 de Goethe-plaquette van de Duitse deelstaat Hessen.
Als componist schreef hij werken voor orkest, harmonieorkest, kamermuziek en vooral koor- en vocale muziek. Naar hem is de Philipp-Mohler-Medaille benoemd die de zangersfederatie uit Rijnland-Palts verdienstelijke leden toekent.