Hermann Hesse

Nobelprijs voor Literatuur 1946  Hermann Hesse
Hermann Hesse, foto Gret Widmann, 1927
Hermann Hesse, foto Gret Widmann, 1927
Persoonsgegevens
Geboortedatum 2 juli 1877
Geboorteplaats Calw
Overlijdensdatum 9 augustus 1962Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Montagnola (Vlag van Zwitserland Zwitserland)
Geboorteland Vlag van Duitsland Duitsland
Nationaliteit Zwitserse
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Johannes-Kepler-Gymnasium, Evangelical Seminaries of Maulbronn and BlaubeurenBewerken op Wikidata
Werkveld(en) prozaBewerken op Wikidata
Werkt samen met Gertrud Zwingli-HäusermannBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Invloeden Piëtisme, Buddhism as a religion, psychoanalyseBewerken op Wikidata
Werken
Stroming(en) art nouveauBewerken op Wikidata
Bekende werken Demian, Siddhartha (roman), De steppewolf, Narziss en Goldmund, Het kralenspel
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Pruissische KunstacademieBewerken op Wikidata
Werken in collectie National Gallery of ArtBewerken op Wikidata
Archief­locatie Swiss Literary Archives, Österreichische Nationalbibliothek, Universiteitsarchief van ETH Zürich, Universiteitsarchief van ETH Zürich, Universiteitsarchief van ETH Zürich, Duits Literatuurarchief Marbach, Forschungsbibliothek Gotha, Hessisches Staatsarchiv DarmstadtBewerken op Wikidata
Prijzen en onderscheidingen Nobelprijs voor de Literatuur (1946), Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, Bauernfeld prize (1905), Vredesprijs van de Duitse Boekhandel (9 oktober 1955), Gottfried-Keller-Preis (1936), Goetheprijs (1946), Wilhelm-Raabe-Preis (1950), Pour le MériteBewerken op Wikidata
Nobelprijs voor Literatuur
Jaar 1946
Reden "Voor zijn geïnspireerde geschriften, die, groeiend in stoutmoedigheid en diepgang, de klassieke menselijke idealen en hoge stijleigenschappen illustreren."
Handtekening
Handtekening
Afbeeldingen
Hermann Hesse
Links
Dbnl-profiel
(en) IMDb-profiel
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Standbeeld Hermann Hesse op de Nikolausbrücke in Calw van de beeldhouwer Kurt Tassotti
Het geboortehuis van Hesse in Calw
Schrijfmachine van Hermann Hesse
Schrijftafel van Hesse, nu in Gaienhofen
Ernst Würtenberger: Hermann Hesse, 1905
Eerste druk, Siddhartha, 1922

Hermann Karl Hesse (Calw (Duitsland), 2 juli 1877 – Montagnola (Zwitserland), 9 augustus 1962) was een Duitstalige Zwitserse schrijver, dichter en schilder. Hij ontving in 1946 de Nobelprijs voor Literatuur.

Als zoon van Baltische Rusland-Duitsers werd Hesse als staatsburger van het keizerrijk Rusland geboren. Vanaf 1883 had hij de Zwitserse nationaliteit en vanaf 1890 die van het koninkrijk Württemberg. Vanaf 1924 was hij weer Zwitser.

Biografie

Geboren in Calw, in het noorden van het Zwarte Woud, als kind van piëtistische ouders die onder meer missionarissen in India waren geweest, groeide Hesse op in een beschermde en intellectuele sfeer. In het ouderlijk huis werd hij al vroeg met de wereldliteratuur bekend, dankzij de uitgebreide bibliotheek van zijn erudiete grootvader, de beroemde missionaris en taalkundige Hermann Gundert. Hier verrichtte Hesse zijn eerste studies naar onder andere het boeddhisme. Dit uitte zich later in het boek Siddhartha.

In 1881 verhuisde het gezin Hesse voor 5 jaar naar Bazel. In 1882 verwierf vader, Johannes Hesse, het burgerschap van Bazel, waardoor het hele gezin de Zwitserse nationaliteit kreeg. In juli 1886 verhuisde het gezin terug naar Calw in Duitsland, waar Hesse aanvankelijk in de 2e klas van de Latijnse school in Calw terechtkwam.

Hesse was in zijn jeugd een moeilijk kind en bracht daardoor vele jaren op verschillende instituten door. Ook was hij korte tijd seminarist in het klooster Maulbronn. Hieruit vluchtte hij, omdat hij "entweder Dichter oder gar nichts werden" wilde. Na enige moeizame puberteitsjaren werd hij leerling in enige antiquariaten/boekhandels.

Het succes van zijn in 1904 verschenen boek Peter Camenzind stelde hem in staat zich volledig aan het schrijven te wijden. Daarvoor verhuisde hij naar het aan de Untersee (Bodenmeer) gelegen Gaienhofen. Hij huwde in 1904 met Marie Bernoulli en kreeg drie zonen, Bruno (1905), Heiner (1909) en Martin (1911). Het huwelijk werd in juni 1923 ontbonden. Hesse verbleef toen al sinds 1919 in het Zwitserse Montagnola, waar hij een kamer huurde in het Palazzo Casa Camuzzi. In januari 1924 trad hij na sterk aandringen van haar vader in het huwelijk met Ruth Wenger, een Zwitserse. Dit huwelijk werd op verzoek van Ruth in 1927 ontbonden. In 1926 leerde Hesse Ninon Dolbin (geb. Ausländer) kennen, een kunsthistorica uit Czernowitz. Reeds in 1910 had zij als studente gereageerd op Hesse's boek Peter Camenzind. Zij huwden op 14 november 1931. Hesse had dat jaar "das Rote Haus auf dem Berg" betrokken, dat zijn vriend dr. H.C. Bodmer voor hem had laten bouwen.

Hesse keerde zich in het geschrift "O Freunde, nicht diese Töne" (1914) tegen het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, maar meldde zich wel als vrijwilliger. In verband met zijn slechte ogen werd hij voor de krijgsdienst afgekeurd en te Bazel aangesteld op het bureau voor de Kriegsgefangenenfürsorge. Tot het einde van WO I stelde hij duizenden pakketten met boeken samen en verzond die naar Duitse krijgsgevangenen.

In 1924 werd hij opnieuw Zwitsers staatsburger en vestigde zich in Montagnola, Ticino, aan het Meer van Lugano. Al vanaf 1923 waarschuwde hij in geschriften voor het gevaar van het opkomende nazisme en fascisme. Vanaf 1932 was zijn huis een rustplek en doorgangshuis voor talloze, door het naziregime vervolgde schrijvers. Thomas Mann en Bertolt Brecht waren de eersten in een lange rij die in zijn huis opvang vonden en verder werden geholpen.

Literair werk

In het werk van Hermann Hesse, dat veelal autobiografisch is, komt steeds weer de confrontatie van de mens met zichzelf aan de orde. Deze dualiteit moet de mens in staat stellen "zichzelf te zijn". Veel van de boeken van Hesse gaan over persoonlijke ontwikkeling en groei.

Gedurende zijn leven heeft hij verschillende golven van populariteit meegemaakt. Ook na zijn overlijden was er een golf in de jaren 1970-1980. Het werk van Hesse is in meer dan 60 talen vertaald en in 2005 heeft de oplage van al zijn boeken de 100 miljoen exemplaren overstegen. Nog steeds bestaat er grote belangstelling voor Hesse's werk en maandelijks rollen er 30.000 Hesseboeken van de persen van uitgeverij Suhrkamp.

Ook zijn er vele biografieën en studies over Hesse verschenen. Vrijwel al het werk van Hesse is in het Nederlands vertaald.

Hesse heeft in zijn leven ruim 45.000 brieven geschreven, waaronder vele aan zijn lezers. Veel van deze brieven zijn in de banden Gesammelte Briefe opgenomen en getuigen van zijn verantwoordelijkheid voor hetgeen hij met zijn boeken bij de lezers losmaakte.

In 1972 verfilmde Conrad Rooks Hesses boek Siddhartha. Het boek De Steppewolf werd in 1974 door de Amerikaanse regisseur Fred Haines verfilmd. In 2020 kwam de vrije verfilming van Narziss und Goldmund uit, gemaakt door Stefan Ruzowitzky. Om de twee jaar wordt er in zijn geboorteplaats Calw een meerdaags Hermann Hesse-Kolloquium gehouden, met steeds een ander thema. Zowel in Calw, als in Gaienhofen aan het Bodenmeer (1904-1912) en in zijn laatste woonplaats Montagnola (1919-1962) zijn Hermann Hessemusea ingericht.

Het Stadsarchief en Athenaeumbibliotheek te Deventer beschikt sinds medio 2000 dankzij een schenking over vrijwel de volledige collectie literatuur van en over Hermann Hesse. Deze collectie is beschikbaar voor onderzoek en studie.

Schilderkunst

Lange tijd leek de schilderkunst geen rol te spelen in het leven van Hesse. Daarin kwam verandering tijdens zijn psychoanalytische behandeling in 1916. Zijn therapeut adviseert hem zijn dromen uit te beelden. Hesse neemt het advies over en begint te tekenen. Het schilderen blijkt van nut om zijn bewustzijn te organiseren. Na een periode van zelfportretten richt hij zich op landschappen en ook boekillustraties. Zijn poëziecycli zijn de eerste teksten die hij zelf illustreert. In 1920 volgt een eerste tentoonstelling te Basel.

De jaren twintig van de 20e eeuw werden de meest intense creatieve periode in zijn schildersloopbaan. Na de scheiding van zijn eerste vrouw vestigde hij zich in Montagnola, Ticino, waar hij zijn productiviteit enorm verhoogde. Het schilderen heeft een heilzame uitwerking op zijn geest. Voor Hesse is schilderen, naast het schrijven, een tweede en veel directere wijze om zijn innerlijke leven artistiek te kanaliseren.

Het aquarel wordt uiteindelijk de overheersende picturale uiting van Hesse. Tot zijn dood in 1962 maakt hij meer dan 3000 afbeeldingen en na zijn dood zijn er wereldwijd tentoonstellingen met Hesseaquarellen, onder meer in Tokio, Parijs, New York, Madrid en Hamburg.

Prijzen

Bibliografie

Proza
Dichtbundels
Overig werk
Door anderen samengesteld werk
Varia
Lieder nach Gedichten von Hermann Hesse
Werken over Hermann Hesse (beknopt)

Vernoeming

In de Rotterdamse wijk Ommoord zijn een plein en de sneltramhalte Hesseplaats naar Hermann Hesse vernoemd. Rond de Hesseplaats is een groot aantal straten vernoemd naar winnaars van de Nobelprijs voor Literatuur.


Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Hermann Hesse op Wikimedia Commons.