Tichon Nikolajevitsj Chrennikov (Russisch: Тихон Николаевич Хренников) (Jelets, 28 mei1913 – Moskou, 14 augustus2007) was een Russischcomponist, muziekpedagoog en communistisch muziekideoloog. Hij was de jongste van tien kinderen van het echtpaar Nikolaj Ivanovitsj Chrennikov en Barbara Vasiljeva Domochozjinka.
Levensloop
Chrennikov speelde als kleine jongen al mandoline in een tokkelorkest. Op 9-jarige leeftijd kreeg hij pianoles van B. Agarkov, een leerling van Konstantin Igoemnov, die rector was van het conservatorium van Moskou. Aansluitend kreeg hij piano- en muziektheorielessen van Anna Vargoeninoj. Op 13-jarige leeftijd componeerde hij zijn eerste kleine stukjes (walsen, marsen et cetera). Een vriend van zijn zusters studeerde aan de Gnessin Staatsacademie voor Muziek in Moskou. Hij beval hem aan een van de professoren van deze academie aan. Chrennikov begon in 1929 zijn studie piano en compositie aan deze academie in Moskou bij Michail Gnesin en Efraim G. Gelman. In 1932 stapte hij over naar het Conservatorium van Moskou. Hij studeerde in 1936 af bij Vissarion Sjebalin en Genrich Litinski met zijn Eerste symfonie.
In 1941 werd hij hoofd van de muziekafdeling van het centrale theater van het Sovjetleger in Moskou, waar hij tot 1954 verbleef. In 1948 werd hij, door een besluit van het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie, eerste secretaris van de Bond van Sovjetcomponisten. Dit gezelschap volgde de Zjdanovdoctrine en uitte scherpe kritiek op de vermeende "Formalisten", onder wie Dmitri Sjostakovitsj, Sergej Prokofjev, Nikolaj Mjaskovski en Aram Chatsjatoerjan. Deze functie behield hij "de facto" tot 1992, sinds 1991 gedeeld met Edison Denisov. In deze functie was Chrennikov het ideologisch altijd eens met de Sovjet-regering. Hij was zeer conservatief en ageerde tegen componisten die moderne tendensen in hun werk gebruikten, bijvoorbeeld Sjostakovitsj en later Alfred Schnittke. Hem is vaak aangewreven dat hij door zijn behoudende en conformistische componeren de spil kon worden van de Sovjet-muziekwereld en daarin belangrijke functies kon bekleden, terwijl zijn meer getalenteerde collega's te lijden hadden onder censuur en onderdrukking. Na zijn dood is dat beeld enigszins genuanceerd.
Chrennikov was afgevaardigde in de Opperste Sovjet. Hij werd in 1963 onderscheiden als "Volkskunstenaar van de Sovjet-Unie", in 1973 als "Held van de socialistische arbeid", in 1963, 1971, 1973 en 1983 met de "Leninprijs" en in 1942, 1946 en 1951 met de "Stalinprijs". In 2003 werd hem de UNESCO Mozart Medaille toegekend.
Vanaf 1961 doceerde hij compositie aan het Conservatorium van Moskou, sinds 1966 als hoogleraar. Naast zijn werkzaamheden als muziekpedagoog en componist trad hij op als pianist van vooral eigen werk.
Stijl
Chrennikov ontwikkelde al spoedig zijn eigen stijl, die niet vernieuwend was, maar sterk verbonden bleef aan de traditie. Steeds bepaalde de esthetiek van het socialistisch realisme de basis van zijn composities. Zijn werken worden gekenmerkt door geforceerd pathos, vitaliteit en een ritmische "drive". Voor hem was de melodie het heersende element binnen de muziek. Hij schiep veel op volksliederen georiënteerde melodieën. Dat is in zijn talrijke liederen, film- en theatermuziek herkenbaar. De tonaliteit werd nooit in twijfel getrokken. In de orkestwerken is de kleurrijke en krachtige instrumentatie kenmerkend. Hij componeerde altijd consequent, grote stilistische veranderingen zijn niet herkenbaar.
Composities
Werken voor orkest
Symfonieën
1933-1935Symfonie nr. 1 in bes klein, voor orkest, op. 4
Allegro non troppo
Adagio - Molto espressivo
Allegro molto
1940–1942, rev.1944Symfonie nr. 2 in c klein, voor orkest, op. 9
Allegro con fuoco
Adagio
Allegro molto
Allegro marciale
1973Symfonie nr. 3 in A groot, voor orkest, op. 22
Sergej Cenin naar motieven van de komedie van de Russische adellijke "Frol Skobejev en Annuschka, de dochter van de Bojaar Nardyn-Nasjtsjokin" van Dimitrij Averkiev
Статьи о творчестве композитора, Сост. и ред. – И. И. Мартынов. М.: 1974
Strike fire from men's hearts, USSR Union of Composers Information Bulletin, Feb-Mar. 1970, p. 13-20
For further flourishing of our musical art, USSR Union of Composers Information Bulletin, Jan. 1969, p. 3-28
Education of the young, Music Journal (Delaware), 26, Jan. 1968, p. 25-6+; Music Journal (Delaware), 26, Feb. 1968, p. 23-4+
Dmitri Shostakovich and Tikhon Khrennikov: Impressions of American music, Music Journal (Delaware), 18, Mar. 1960, p. 10-11+
With the people, for peace!, News, no. 2, 30 July 1951, p. 14-16.
Bibliografie
О. В. Тулинова (O. V. Tulinova): Щедрость души и таланта. Т. Н. Хренников – педагог. Монография // Елец, 2005
Frans C. Lemaire: La musique du xx siecle en Russie et dans les anciennes Republiques sovietiques, Paris: Fayard, 1994, 519 p., ISBN 978-2-213-63900-0
David M. Cummings, Dennis K. McIntire: International who's who in music and musician's directory - (in the classical and light classical fields), Twelfth edition 1990/91, Cambridge, England: International Who's Who in Music, 1991. 1096 p., ISBN 0-948875-20-8
James L. Limbacher, H. Stephen Wright: Keeping score: film and television music, 1980-1988 (with additional coverage of 1921-1979), Metuchen, N.J.: Scarecrow Press, 1991. 928 p., ISBN 978-0-8108-2453-9
Hermann Danuser, Hannelore Gerlach, Jürgen Kochel: Sowjetische Musik im Licht der Perestroika - Interpretationen - Quellentexte - Komponistenmonographien, Duisburg: Laaber, 1990, 476 p., ISBN 978-3-890-07120-6
Allan Ho, Dmitry Feofanov: A biographical dictionary of Russian and Soviet composers, New York: Greenwood Press, 1989. xxv, 739 p., ISBN 978-0-313-24485-8
Jacques di Vanni: 1953-1983 Trente ans de musique soviétique, Paris: Actes Sud, 1987, 122 p., ISBN 2-86869-157-9
I.E. Sechonina: Tvorcestvo T. N. Chrennikova. (T.N. Chrennikovs Schaffen), Moskva: Sov. kompozitor 1985. 335 S.
Lev Grigorevic Grigorev, J. Plarck: Tichon Chrennikov: izbrannik na vremeto - (Ego vybralo vremja, bulg.), Sofija: Muzika 1985. 251 S.
Gottfried Eberle: "Bluthund" oder Anwalt des Musiklebens? Tichon Chrennikow - Ein Musikfunktionär im Sowjetstaat, Neue Zeitschrift fur Musik. 145 (1984) H. 3, S. 16-19.
Hannelore Gerlach: Tichon Chrennikow zum 70. Geburtstag, Mitteilungen. Akademie der Künste der Deutschen Demokratischen Republik. 21 (1983) H. 3, S. 17-19.
Hannelore Gerlach: Tichon Nikolajewitsch Chrennikow, Musik in der Schule. 24 (1973), S. 449-452.
Jakov Michajlovic Platek, Lev Grigorevic Grigorev: «Его выбрало время» Ego vybralo vremja (Ihn hat die Zeit ausgewählt. Über TN Chrennikov), Moskva: Sov. kompozitor 1983. 280 S.
I.V. Voroncova: «стиле и музыкальном языке Т. Н. Хренникова» O stile i muzykal'nom jazyke T.N. Chrennikova. (Über den Stil und die musikalische Sprache TN Chrennikovs), Moskva: Sov. kompozitor 1983. 128 S.
I.V. Voroncova: O Certsch instrumental'nogo stilja T. Chrennikova. (Über die Grundzüge des Instrumentalstils von T Chrennikov), Soverskaja muzyka. 1978, H. 6, S. 35-41.
I.V. Voroncova: "Smelost, intonacionnoj prostoty". ("Der Mut zur Intonationseinfachheit" Über das Schaffen von Tichon Chrennikov), Sovetskaja muzyka. 1975, H. 10, S. 91-97.
M. Rojterstejn: Novaja rabota mastera. (Ein neues Meisterwerk: Das 2. Violinkonzert von Tichon Chrennikov), Sovetskaja muzyka. 1977, H. l, S. 24-28.
Tichon Chrennikov. Stat'i o tvorcestve kompozitora, Moskva: Sov. kompozitor 1974. 189 S.
Innokenti Popov: Blestjascaja tvorceskaja pobeda. (Ein glänzender künstlerischer Erfolg. Über die 3. Sinfonie von T. Chrennikov), Sovetskaja Muzyka. 1974, H. 7, S. 21-25.
Tichonu Nicolaevicu Chrennikovu: 60. (T.N. Chrennikov wird 60), Sovetskaja Muzyka 37 (1973) H. 7, S. 6-19.
L. Genina: Poet vse tot ze - vremena inye. (Derselbe Künstler - in einer anderen Zeit. Über das 2. Klavierkonzert von T. Chrennikov), Sovetskaja Muzyka. 36 (1972) H. 6, S. 8-12.
Stanley D. Krebs: Soviet composers and the development of Soviet music, London: George Allen and Unwin Ltd., 1970, 364 p.
Susanne Roch: Das Opernschaffen Tichon Chrennikows. Zum 50. Geburtstag des Komponisten, Musik und Gesellschaft. 13 (1963), S. 425-428.
I z neopublikovannych stenogramm VI. I. Nemirovica-Dancenko. (Aus unveroffentlichten Stenogrammen von VI. I. Nemirovic-Dancenko und Chrennikov), Sovetskaja Muzyka. 27 (1963) H. 7, S. 56-61.
K 50-letiju T. N. Chrennikova. (Zum 50. Geburtstag von Tiockon Nikolaevic Chrennikov), Sovetskaja Muzyka. 27 (1963) H. 7, S. 36-52.
Vstreci so Stravinskim. (Begegnungen T. Chrennikov mit Igor Stravinskij im Juli 1961 in Los Angeles), Sovetskaja Muzyka. 25 (1961), H. 9, S. 121-122.
Kak sozdalas opera "Mat"? (Wie entstand die Oper "Mat" (nach M. Gorkijs "Die Mutter") von Tichon Chrennikov?), Sovetskaja Muzyka. 25 (1961), H. 6, S. 120-122.
Tatjana Vasilevna Boganova: Kinomuzyka T. N. Chrannikove, Moscow: Sovetskij kompozitor, 1961
Jurij Semenovic Korev: Skripicnyj koncert T. Chrennikova. (Violinkonzert von Tichon Chrennikov), Sovetskaja muzyka. 1959, H. 12, S. 18-23.