Geografie en infrastructuur
Wilsdruff ligt ongeveer 14 kilometer ten westen van het centrum van de grote stad Dresden.
Niet ver ten zuiden van Wilsdruff beginnen de uitlopers van het Ertsgebergte, zie ook: Tharandt.
De stadsdelen Mohorn en Grund, dat de bijnaam Klein Tirol heeft, liggen reeds op bergachtig terrein. Een klein gedeelte van het oude bos Tharandter Wald, waar veel verschillende soorten gesteenten dagzomen, en waar voor in geologie geïnteresseerden een in Grund beginnende, 12 km lange, geologische educatieve wandelroute is uitgezet, ligt nabij deze twee stadsdelen van Wilsdruff.
Verkeer en vervoer
Ten noorden van Wilsdruff langs loopt de Autobahn A 4. Afrit 77a van deze Autobahn leidt naar Wilsdruff en het bedrijventerrein van Klipphausen.
De Bundesstraße 173 loopt onder andere langs Grumbach, dat 2½ kilometer ten zuiden van Wilsdruff ligt en van de gemeente Wilsdruff deel uitmaakt. Direct ten oosten van Kesselsdorf kruist de B173 op afrit 2 Dresden-Gompitz de Autobahn A 17.
Economie
Aan de noordkant van Kesselsdorf, langs de B173, en aan de noordoostkant van Wilsdruff, langs de A 4, liggen twee uitgestrekte bedrijventerreinen. Bij Kesselsdorf zetelt overwegend plaatselijk midden- en kleinbedrijf, en verder enige transportbedrijven en distributiecentra; bij Wilsdruff is een groot distributiecentrum van de supermarktketen Aldi gevestigd, alsmede een groot transportbedrijf met de naam Wackler en een bedrijf met de naam Purem by Eberspächer. Dit laatste produceert auto-onderdelen, waaronder katalysatoren en uitlaten.
Ten oosten van het stadje bevindt zich een steengroeve, waar porfier wordt gedolven.
Te Kesselsdorf is Magnussoft gevestigd, een ontwikkelaar van o.a. computerspellen, waaronder een game voor het aanleren van de Duitse taal, en beveiligingssoftware. In het dorp Grund is ook de firma Knox gevestigd, een klein bedrijf, dat traditionele geurkaarsen maakt.
Geschiedenis
Restant van de 16e-eeuwse stadsmuur
Kaart van Saksen na de
Deling van Leipzig in 1485. Het hertogdom Saksen is geel afgebeeld.
Kaart van Wilsdruff uit
1746Marktplein, prent uit
1860Kaart uit schoolatlas Dresden en omgeving, ca. 1930; links Wilsdruff e.o.
In de 12e eeuw bestond in een dorp met de naam Wilandesdorf reeds een romaans kerkgebouw, de huidige Jakobikirche van Wilsdruff. Dit dorp ontwikkelde zich in die tijd tot een marktplaats. Het moet ook reeds een aan Sint Nicolaas gewijde kerk hebben bevat. Omstreeks 1290 moet de plaats stadsrechten hebben verworven, gezien twee documenten uit die tijd, waarin Wilsdruff een oppidum of civitas (stad) wordt genoemd. Van het begin van de 15e eeuw tot het midden van de 19e eeuw hadden leden van het oude adellijke geslacht Von Schönberg veel invloed; meestentijds bestuurden zij stad en ommelanden als vazal van hogergeplaatste landheren; in de 15e eeuw was dit het Hertogdom Saksen (1485-1547). In het midden van de 16e eeuw werd dit gebied als gevolg van de Reformatie protestants. De meeste christenen en kerkgebouwen in de huidige gemeente Wilsdruff zijn nog steeds evangelisch-luthers.
In 1584 verwoestte een grote stadsbrand Wilsdruff, op de kerken na. Andere grote branden troffen Wilsdruff in de jaren 1447, 1634, 1686 en 1744. In 1759 werd de streek geteisterd door een tyfusepidemie, die veel mensen het leven kostte.
In 1745, tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog, vond bij Kesselsdorf een veldslag plaats.
Van 1886 tot 1972 was de smalspoorlijn tussen Freital-Potschappel en Nossen, via Wilsdruff, in gebruik. Van 1911-1966 bestond ook een smalspoorlijn tussen Wilsdruff en Meißen-Triebischthal.
In 1896 werd de oude, vroeg-13e-eeuwse Sint-Nicolaaskerk wegens bouwvalligheid gesloopt en vervangen door het huidige, neogotische gebouw (kerkwijding in 1897).
Wilsdruff kende in de late 19e en vroege 20e eeuw belangrijke meubelindustrie.
In de nazi-periode werd de geliefde evangelisch-lutherse pastor Paul Richter (1894-1942; in Wilsdruff dominee van 1928-1941), die een verklaard en actief tegenstander van het nationaal-socialisme was, in november 1941 gearresteerd. Hij kwam in het concentratiekamp Dachau om het leven; hij wordt als christelijk martelaar beschouwd; in Wilsdruff is een straat naar hem genoemd. Ook enige Joden uit Wilsdruff en omgeving stierven een gruwelijke dood in de vernietigingskampen. In het stadje zelf zijn in de Tweede Wereldoorlog talrijke krijgsgevangenen vanuit een werkkamp als dwangarbeider in de plaatselijke industrie tewerkgesteld. Door de slechte behandeling vonden veel van deze arbeiders de dood.
Een plaatselijke SS-commandant had in het voorjaar van 1945 Wilsdruff tot vesting verklaard, en wilde de stad, tot elke prijs, tot de laatste man, tegen de oprukkende soldaten van het Sovjet-Russische Rode Leger verdedigen. Enkele burgers van de stad wisten, met gevaar voor eigen leven (de SS'ers schoten op hen), in de nacht van 7 op 8 mei, zwaaiend met witte vlaggen de vreedzame overgave van Wilsdruff aan de Russen te bewerkstelligen.
Van 1949 tot 1990 lag Wilsdruff in de DDR.
Van 1954 tot 2013 was er een 153 meter hoge radio-zendmast (middengolf) in gebruik. De zendmast is in 2021 verwijderd.
Saksen
_-_NL.png)
.jpg)
_Dorfkirche.jpg)
.JPG)
.jpg)
_Kirche.jpg)
