| yttrium(III)oxide | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Algemeen | ||||
| Chemische formule | Y2O3 | |||
| IUPAC-naam | yttriumoxide, diyttriumtrioxide, yttrium(III)oxide | |||
| Andere namen | yttria | |||
| Molaire massa | 225,81 g/mol | |||
| CAS-nummer | 1314-36-9 | |||
| EG-nummer | 215-233-5 | |||
| Wikidata | Q414685 | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
| Hygroscopisch? | ja | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Kleur | wit | |||
| Dichtheid | 5,03 g/cm³ | |||
| Smeltpunt | 2410 °C | |||
| Kookpunt | 4300 °C | |||
| Goed oplosbaar in | verdunde zuren | |||
| Onoplosbaar in | water | |||
| Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar). | ||||
| ||||
Yttriumoxide of yttrium(III)oxide is een stabiele verbinding (oxide) van yttrium en zuurstof.
Yttriumoxide komt in sommige yttriumhoudende mineralen voor. Technisch wordt het bereid uit yttriumoxalaat dat neergeslagen wordt uit een zwavelzuuroplossing van yttriumhoudende mineralen als xenotiem en monaziet. Yttriumoxide ontstaat door verhitting van het oxalaat in aanwezigheid van zuurstof bij 750 °C:
![{\displaystyle {2\,\mathrm {Y} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}(\mathrm {C} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}\mathrm {O} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{4}}){\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{3}}{}+{}3\,\mathrm {O} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}{}\mathrel {\longrightarrow } {}2\,\mathrm {Y} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}\mathrm {O} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{3}}{}+{}12\,\mathrm {CO} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}}}](https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/f5e42bc1aca5d0bb05cb87ff11e9c85d9d597ff3)
Yttriumoxide heeft een aantal industriële toepassingen, onder meer:
- als grondstof voor andere yttriumverbindingen;
- in toepassingen waar bestendigheid tegen hoge temperaturen nodig is, bijvoorbeeld als bekleding van grafietstaven in kernreactoren of in gesinterende elektroden voor de productie van metalen via elektrochemische weg;
- stabilisator bij hoge temperaturen van keramische materialen;
- voor de fabricage van rood fosforescerende lagen (zogenaamde "fosfors") op beeldbuizen van kleurentelevisies;
- voor de fabricage van yttrium-ijzer granaten die goede microgolffilters zijn;
- via depositie kunnen transparante en isolerende films van Y2O3 op een substraat (bijvoorbeeld fotovoltaïsche cellen) aangebracht worden. Bekledingen van yttriumoxide zijn zeer hard en slijtvast;
- het is een van de grondstoffen van de hogetemperatuursupergeleiders YBCO (opgebouwd uit Y, Ba, Cu en O).
Voetnoten
- ↑ U.S. Patent 4098669, Novel yttrium oxide electrodes and their uses van 4 juli 1978 aan Diamond Shamrock Technologies
- ↑ Zie bv.: U.S. Patent 4948527, Method of making europium activated yttrium oxide phosphor van 14 augustus 1990 aan GTE Products
- ↑ U.S. Patent 4246043, Yttrium oxide antireflective coating for solar cells van 20 januari 1981 aan Solarex Corp.
- ↑ U.S. Patent 5872080, High temperature superconducting thick films van 16 februari 1999 aan de University of California, Los Alamos, New Mexico.