| Informacje podstawowe | |
| Postać izolowana |
ڛ |
|---|---|
| Postać początkowa |
ڛـ |
| Postać środkowa |
ـڛـ |
| Postać końcowa |
ـڛ |
| Podstawowe pismo | |
| Pochodzenie | |
| Oparty na grafemie | |
| Znak diakrytyczny | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
ڛ – litera rozszerzonego alfabetu arabskiego, powstała poprzez połączenie arabskiej litery س z trzema kropkami. Wykorzystywana była dawniej w językach: białoruskim, polskim, perskim i dialektach maghrebskich języka arabskiego.
W dialektach maghrebskich języka arabskiego litera ڛ oznaczała dźwięk [tʃ], tj. spółgłoskę zwarto-szczelinowa zadziąsłową bezdźwięczną.
W stworzonej w 1056 r. kopii Księgi lekarstw w języku perskim (کتاب الابنیه عن حقائق الادویه, Kitāb al-Abnīyat ʿan ḥaqāʾiq al-adwiya), jej autor Abu Mansur Muvaffak Harawi wykorzystał literę ڛ jako wariant rękopiśmienny س w celu odróżnienia jej od ش.
W XVI, XVII i XX wieku litera ڛ była wykorzystywana przez polskich Tatarów do zapisu dźwięku [sʲ] (palatalizowanej spółgłoski szczelinowej dziąsłowej bezdźwięcznej) w różnych rękopisach sporządzanych w języku polskim i białoruskim.
| Postać: | izolowana | końcowa | środkowa | początkowa |
|---|---|---|---|---|
| Wygląd: |
ڛ | ـڛ | ـڛـ | ڛـ |
| Znak | ڛ | |
|---|---|---|
| Nazwa w Unikodzie | Arabic Letter Seen With Three Dots Below | |
| Kodowanie | dziesiątkowo | szesnastkowo |
| Unicode | 1691 | U+069B |
| UTF-8 | 218 155 | da 9b |
| Odwołania znakowe SGML | ڛ | ڛ |