AJ-10
AJ-10
Dane techniczne dotyczą wersji 118K
 Człon Delta-K z rakiety Delta II, na spodzie silnik AJ-10-188K |
| Kraj pochodzenia
|
Stany Zjednoczone
|
| Projektant |
Aerojet |
| Wykorzystanie |
Vanguard, Thor Able, Atlas Able, Delta, Titan (Transtage), Shuttle OMS, Apollo Service Module |
| Materiały napędowe |
początkowo kwas azotowy i UDMH, później tetratlenek diazotu i Aerozine 50 |
| Pierwszy lot |
1957 |
| Osiągi
|
| Siła ciągu w próżni |
43,7 kN |
| Impuls właściwy w próżni |
320 s |
| Parametry
|
| Komory spalania |
1 |
| Ciśnienie w komorze |
70-90 bar |
| Wymiary
|
| Średnica |
0,84 m |
| Masa |
90-100 kg |
AJ-10 – amerykański silnik rakietowy na paliwo hipergolowe, produkowany przez firmę Aerojet, po raz pierwszy oblatany w 1957 roku. Wykorzystywany był w członach górnych kilku wariantów rakiet Atlas i Thor, a także w rakietach Delta i Titan oraz jako napęd główny statków kosmicznych.
Wybrane warianty silnika
- AJ-10-118 - pierwszy wariant, opracowany dla drugiego członu rakiet Vanguard, jego zapłon po raz pierwszy odnotowano 17 marca 1958, podczas startu satelity Vanguard 1.
- AJ-10-101 - wariant dostosowany do ulepszonych wersji członu Able użytego w rakietach Atlas-Able i Thor-Able, pierwszy zapłon w lipcu 1958.
- AJ-10-118F - wersja dla członu Delta-F, wykorzystywana w rakietach Delta 0100, Delta 1000 i N-II.
- AJ-10-118K - wersja dla członu Delta-K, używana nieprzerwanie od 1989 do chwili obecnej w rakietach Delta II.
- AJ-10-137 - silnik montowany jako główny napęd modułu serwisowego statków w programie Apollo.
- AJ-10-138 - wersja oryginalnie planowana dla rakiet Vanguard, dwukrotnie oblatana w członie Transtage na rakietach Titan.
- AJ-10-190 - jednostki napędowe systemu OMS w wahadłowcach NASA.
Pod rozwagę brano również wykorzystanie AJ-10 jako jednostki napędowej dla statku kosmicznego Orion.